به گزارش شرق، ما از دیروز دلایلی آوردیم که چرا و به چه دلیل به کاندیداهای انتخابات ریاستجمهوری رأی میدهیم. امروز؛ آقای میرسلیم.
١- آقای میرسلیم رویهمرفته آدم روشنفکری است. چطوری؟ اگر در دوران وزارت او چراغها روشن نشده بود و روشنفکرها خاموش نشده بودند، الان اینهمه میل به روشنگری وجود نداشت.
٢- آقای میرسلیم خیاط خوبی است. منتها عیبش این است که فقط یک لباس بلد است بپوشد و به نظرش همان یک لباس بهترین لباس تاریخ تمدن است و البته عیبی ندارد. مشکل اینجاست که اصرار دارد گز نکرده ببرد و بدوزد و بهزور تن آدم کند.
٣- آقای میرسلیم در انتخابات ۹۲ یک یادداشت نوشت و رسما ثابت کرد که نباید به قالیباف رأی داد چون «مدیر» نیست. در عرض چهار سال نظراتش کلا عوض شد. این نشان میدهد آقای میرسلیم آدم بهروزی است و مرتب نظراتش با توجه به روز تغییر میکند. چرا نباید به یک مدیر بهروز رأی بدهیم؟
٤- آقای میرسلیم در دوران وزارت ارشادش کاری کرد که هنوز اهل فرهنگ میگویند آخ و مردم هم بهطور کامل از فرهنگ دور شدند، طوری که الان «اخراجیها»ی مسعود دهنمکی پرمخاطبترین فیلم تاریخ سینمای ایران شده. حالا شما ببینید اگر رئیسجمهور شود و چنین اثرگذار باشد، چه ميشود.
٥- آقای میرسلیم در مناظرهها ثابت کرد که حتی نیمه خالی لیوان را هم نمیبیند، بلکه اصرار دارد ثابت کند چیزی که در لیوان است اصلا چیز است و ارزش خوردن ندارد و باید کلا بریزیم دور.
٦- آقای میرسلیم یکطوری صحبت میکرد که معلوم شد آقای میرسلیم، هیچوقت مسئول یا میرمسئول نبوده و فقط میرسلیم ساده بوده. چرا نباید به یک آدم ساده رأی بدهیم؟
بیخ قضیه: من بشخصه مایل بودم آقای قالیباف بهنفع آقای رئیسی کنار نکشد. واقعا دوست داشتم بماند و جوانمردانه بازی کند و رأی بیاورد (تعدادش مهم نیست). چرا؟ چون آقای قالیباف همه عمرش مدیر بوده و به نظر من بلد است کار را جمع کند.
حتی کارنامهاش در شهرداری ۱۲ ساله مردود نیست و بههرحال تهران با همه مشکلهاش جای خوبی برای زندگیکردن است. کاش آخرین تصویری که در ذهن مردم از شما میماند، شهرداری پایتخت بود، نه روکردن سند خانه آدمها در تلویزیون. خلاصه که دمت گرم. اما حالا که آقای قالیباف از رقابت انتخاباتی کنار کشیده، واقعا ما دیگر گزینهای نداریم جز اینکه به آقای روحانی رأی بدهیم!
پوریا عالمی
- 10
- 2
