طنز/ مدرسه کارشناسی فوتبال هوتن تفاضلی هنرجو می‌پذیرد

از اونجایی که این روزها نه تنها همه شبکه‌های تلویزیونی بلکه حتی شبکه سراسری گازرسانی نیز برنامه کارشناسی فوتبال داره و شما مخاطب فرهیخته هم از بیکاری، تنبلی و خاک‌برسری رنج می‌برید، من پیشنهاد می‌کنم بیاین کارشناس بشین تا از این علافی دربیاین. البته شاید پاسخ شما این باشه که این کار تخصص می‌خواهد و همین جوری نیست، که خب لامصبا مگه شما تو همین ایران زندگی نمیکنین؟! این پاسخه به من میدین؟ ثانیا من تو چند جلسه میخوام اصول کارشناسی فوتبال رو یاد بدم تا دیگه هیچ مشکلی نداشته باشین.

کسایی که تازه فوتبال رو کنار گذاشتن، خودبه‌خود کارشناس محسوب میشن و اصلا نیازی به خوندن و آموزش ندارن؛ البته منظور فوتبال در بالاترین سطح نیست. شما اگه تا جمعه پیش هفته‌ای یه بار میرفتین سالن و از این هفته به علت تعمیرات سرویس‌های بهداشتیِ سالن، برنامه تعطیل شده، پیشکسوت و کارشناس فوتبال هستید. تبریک میگم.

و اما شروع آموزش. اولین جمله‌ای که تو کارشناسی باید بگین اینه: «خب بازی مهمی برای هر دو تیمه». شاید به نظرتون این جمله بدیهی بیاد اما اشتباه نکنید. برای عموم خیلی سخته درک کنن بردن تو مسابقه حذفی برای هر تیم مهمه. حتی تو فینال جام جهانی هم لازمه که شما این جمله رو بگین، مردم دوست دارن.

دومین جمله درباره سبک فوتبال دو تیمه. دو حالت هم بیشتر نداره؛ یا یه تیم «فوتبالو فیزیکی بازی میکنه» یا «فوتبال سرعتی خوبی ارائه میده». دقت کنید که «فوتبال فیزیکی خوبی ارائه میده» و «فوتبالو سرعتی بازی میکنه» به شدت غلط هستن و عین همون عبارات ذکرشده باید استفاده بشن.

حالا از کجا بفهمیم هر تیم کدوم یکیه؟ ساده است؛ هر چقدر قد بازیکنای یه تیم کوتاه‌تر باشه و رنگ پوستشون سفیدتر، فوتبالشون سرعتی‌تره و طبعا برعکسش میشه فیزیکی. مثال: کُره سرعتیه و تیم‌های آفریقایی فیزیکی.

بعد باید از بازیکنای دو تیم تعریف کنین. فرقی هم نمیکنه کی، هر کیو ميشناسین. لازمم نیست راجع به سبک بازیشون اطلاعات بدین. یه جمله خبری ساده کافیه. مثلا: «لهستان لواندوفسکی رو داره که تو بایرن بازی میکنه». به همین سادگی. اگه هیچ کدوم از بازیکنای الان تیما رو نمیشناختین، اسم یه بازیکنی رو که در یکی دوره‌های پارینه‌سنگی تو این تیم بوده، بیارین. مثلا: «شوروی تیمیه که یه روزی دروازه‌بانی مثل یاشین داشته».

اگه هم واقعا هیچ کس رو نه در حال و نه در گذشته نمیشناختین، این جمله رو بگین: «شماره ۱۰ تیم، خیلی خوب تو حمله‌ها شرکت میکنه»؛ این جمله در هر شرایطی درسته، چون اصولا کار شماره ۱۰ شرکت کردن تو حمله است دیگه. فقط یه دونه مهدی پاشازاده بود که دفاع بازی می‌کرد و شماره ۱۰ بود، ولی حتی اونم تو ضربه‌های آزاد خوب جلو می‌اومد.

این‌ها مقدمات کار بود. جلسه بعد ایشالا به مبحث ترکیب تیم‌ها وارد میشیم.

عمادالدین کریمیان