تأسیسات بیابان آتاکاما در شیلی که یکی از رصدگاه های پژوهشی مرجع در جهان است، اکنون برای دیدن دورترین و قدیمی ترین نور بکار گرفته شده است. رصدهای گذشته ستاره شناسان در کنار به کارگیری هندسه ی کیهانی، نشان می دهد که جهان هستی ۱۳٫۷۷ میلیارد سال، با بازه خطای ۴۰ میلیون سال کمتر یا بیشتر، قدمت دارد.
این تخمین جدید که با استفاده از داده های جمع آوری شده از تلسکوپ کیهان شناسی آتاکاما بنیاد ملی علوم آمریکا( ACT) تهیه شده است، با آنچه توسط مدل استاندارد کیهان بیان شده تطبیق دارد. همچنین اندازه گیری های همان نور که توسط ماهواره ی پلانک( Planck) آژانس فضایی اروپا طی سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ بر روی بقایای مهبانگ( بیگ بنگ) انجام شده است ، با این یافته ها هماهنگ است.
نویسنده ی اصلی این مقاله ی تلسکوپ کیهان شناسی آتاکاما که در نشریه ی Cosmology and Astroparticle Physics منتشر شده و به اندازه گیری طیف تابش مایکروویو پس زمینه ای کیهان می پردازد،« استیو چوی»( Steve Choi) محقق بنیاد ملی علوم در مرکز اخترفیزیک و علوم سیاره ای کرنل است.
در سال ۲۰۱۹ یک تیم تحقیقاتی که حرکت کهکشان ها را اندازه گیری میکرد ، محاسبه کرد که جهان صدها میلیون سال جوان تر از چیزی است که تیم پلانک پیش بینی نموده است. این اختلاف نشان می دهد که امکان دارد مدل جدیدی برای کیهان لازم باشد و نگرانی هایی را ایجاد می کند که شاید یکی از مجموعه اندازه گیری ها نادرست باشد.
بخشی از تصویر جدید از قدیمی ترین نور کیهان؛ این بخش منطقه ای از آسمان را که عرض زاویه ای آن ۵۰ برابر عرض ماه است، پوشش می دهد و ۲۰ میلیارد سال نوری را دربر می گیرد. نوری که فقط ۳۸۰ هزار سال پس از مهبانگ می تابد، قطبیدگی متفاوتی دارد و با رنگ پردازی قرمز یا آبی نشان داده شده است. Credit:ACT Collaboration « سیمون آیولا»( Simone Aiola) محقق مرکز اخترفیزیک محاسباتی مؤسسه ی فلاتیرون( Flatiron) و نویسنده ی یکی از دو مقاله ی جدید بیان کرد:« اکنون ما به جوابی رسیده ایم که مطالعات پلانک و ACT در آن با هم توافق دارند و این به معنای قابل اعتماد بودن این اندازه اندازه گیری های دشوار است.»
علاوه بر این، تخمین سن کیهان نشان می دهد که جهان با چه سرعتی گسترش می یابد. این عدد با عنوان ثابت هابل تعبیر می شود. برآوردهای تلسکوپ کیهان شناسی آتاکاما، ثابت هابل را ۶۷٫۶ کیلومتر بر ثانیه در مگاپارسک( ۶۷٫۶km/s/Mpc) تخمین می زند. این بدان معناست که یک ذره که در فاصله ی ۱ مگاپارسک( حدود ۳٫۲۶ میلیون سال نوری) از زمین قرار دارد؛ به علت گسترش کیهان در هر ثانیه ۶۷٫۶ کیلومتر از ما دور می شود. این نتیجه با دقت بالایی با تخمین قبلی که توسط تیم ماهواره ی پلانک ۶۷٫۴ کیلومتر بر ثانیه در مگاپارسک محاسبه شده بود، مطابقت دارد. با این حال، این عدد کمتر از ۷۴ کیلومتر بر ثانیه در مگاپارسک است که از تخمین های کهکشان ها به دست آمده است.
در حالی که چندین اندازه گیری محلی کیهان ثابت هابل را بطور پیوسته بالاتر ارزیابی می کنند، این اولین بار است که دو اندازه گیری مستقل از تابش مایکروویو پس زمینه ای کیهان( CMB) ثابت هابل را کمتر محاسبه می کند.
« مایکل نیماک»( Michael Niemack) یکی از نویسندگان دو مقاله بیان کرد:« نزدیکی فزاینده بین این اندازه اندازه گیری های دور در برابر اندازه گیری های محلی ثابت هابل، نشان می دهد که ممکن است در آستانه ی کشفی در کیهان شناسی باشیم که تواند درک ما را از چگونگی کار کیهان تغییر دهد. همچنین اهمیت بهبود اندازه گیری تابش مایکروویو پس زمینه ای کیهان توسط تلسکوپ کیهان شناسی آتاکاما و همچنین پروژه های آینده ی رصدخانه سیمونز( Simons Observatory) و پروژه ی CCAT- Prime را که در حال ساخت آن هستیم، نشان می دهد.»
- 12
- 2
