حناچی و مشكلات شهرداری

حكم حناچي به‌عنوان شهردار تهران پس از گذشت حدود دو هفته از انتخاب وي صادر شد. هرچند مي‌توان روند طي شده را نقد كرد و بايد تصميم مذكور در نخستین فرصت ‏گرفته مي‌شد. طولاني شدن اين تصميمات تبعات و عوارضي دارد كه به نفع جامعه نيست. تصميمي كه پس از دو هفته گرفته شد، چرا نمي‌توانست در همان روزهاي نخست گرفته شود؟ ‏اتخاذ اين تصميم نيازمند گذشت اين حد از زمان نبود.

در هر حال حكم شهردار تهران صادر شد. نظام شورايي و مديريت شهري از دو دهه پيش در كشور آغاز شد که گام مهمي در دولت اصلاحات بود. دولت در ايران ‏بسيار بزرگ و سنگين وزن است، درواقع همه كارها به نحوي تحت اراده آن بايد انجام شود. شايد به ظاهر اين وضع به سود دولت باشد كه اين همه اختيار دارد، ولي درواقع به زيان ‏دولت است، زيرا حجم زياد وظايف و مسئوليت‌ها، به‌ويژه در امور جاري، دولت را از انجام وظايف اصلي كه امنيت، برقراري عدالت و تنظيم سياست خارجي و سياستگذاري‌هاي کلي ‏است بازمي‌دارد و آن را تضعيف مي‌كند. بنابراين برداشتن بار مديريت شهري از دوش دولت گام مهمي بود كه برداشته شد.

ولي اين گام بايد همراه شود با استقلال نسبي مديريت شهري و احترام به رأي مردم كه شورا را انتخاب كردند و شورايي كه شهرداري را انتخاب كرده است. اين همراهي بايد با حسن‏ظن و حاكميت قانون همراه باشد. همه نهادهاي حكومتي و عمومي بايد به اين گزاره باور داشته باشند كه موفقيت هركدام از آنها به نفع ديگري نيز هست. همچنان که وزير کشور ‏در دادن حکم شهردار تاکيد کردند. ولي اين گزاره بايد مورد اقبال همه ارکان حکومت باشد. بنابراين بايد در مسير موفقيت يكديگر بكوشند و الا اگر قرار باشد كه چوب لاي چرخ ‏يكديگر بگذارند، جز زيان چيزي نصيب مردم و كشور نخواهد شد. همه رقابت‌ها پيش از انتخابات است. ولي هنگامي كه كسي يا گروهي انتخاب شدند بايد دست همراهي و همكاري ‏به سوي آنان دراز كرد.

شهرداري تهران به علل گوناگون با مشكلات مهمي مواجه است. مهمترين آنها كمبود درآمدها به دليل ركود نسبي ساخت‌وساز و نيز پيش‌فروش تراكم در دوره شهرداري قاليباف ‏است. از سوي ديگر بدهي به پيمانكاران و نيز افزايش بي‌رويه كاركنان شهرداري موجب شده كه هزينه‌هاي آن نيز بسيار بيشتر شود. بنابراين كاهش درآمدها و افزايش هزينه‌ها ‏موجب شده كه موازنه مالي شهرداري تهران دچار اختلال شود و برگرداندن اين موازنه مهمترين اقدام اورژانسي شهرداري تهران است. عدم موازنه‌اي كه حتي پرداخت حقوق ماهانه ‏كاركنان شهرداري را با مشكل مواجه كرده است. بنابراين پرداخت حقوق، بدهي به پيمانكاران و تمام كردن طرح‌هاي نيمه‌تمام جز با مشاركت و همراهي ساير نهادهاي حكومتي از ‏جمله دولت ميسر نمي‌شود. پرداخت بدهي‌هاي دولت و همراهي براي ترخيص تجهيزات مترو و راه‌اندازي خطوط ٦ و ٧ كه بدون آمادگي در زمان قاليباف افتتاح شد، مي‌تواند به ‏بهبود وضع شهر كمك كند. از همه مهمتر اصلاح قيمت سوخت و تخصيص بخشي از آن براي بودجه شهرداري راه‌حل مهمي است كه بايد در مركز سياست‌هاي شهري قرار گيرد. ‏اگر ترافيك و آلودگي هوا دو معضل اصلي شهر تهران است، بايد هزينه آن را كساني بپردازند كه بيشتر از حمل‌ونقل شخصی استفاده مي‌كنند. بنابراين بازسازي حمل‌ونقل عمومي از طريق ‏راه‌اندازي خطوط مترو و افزايش قطارهاي آن و نيز بهبود خطوط اتوبوسراني، تاكسي و ميني‌بوس، بايد با حمايت مالي از شهرداري و اصلاح قيمت سوخت انجام شود. ‏