به گزارش تسنیم، پرونده قتل وحید مرادی، یکی از شاخ های تهران که در فصل تابستان سال ۹۷ در زندان و در جریان یک نزاع و دعوا به قتل رسید، بعد از صدور کیفرخواست، به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و قضات شعبه چهارم دادگاه کیفری استان تهران، در بهمن ماه ۹۸ سعید را به قصاص محکوم کردند.
البته پرونده با اعتراض متهم به دیوان عالی کشور ارسال گردید که دیوان عالی کشور ایراداتی به پرونده وارد دانست و پرونده در شهریور ۹۹ دوباره به شعبه چهارم دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد.
در ادامه، مجدداً با اعتراض متهم به حکم صادره، پرونده به دیوان عالی کشور فرستاده شد که دیوان عالی کشور این بار نیز ایراداتی به پرونده وارد دانست و پرونده بابت رفع ایرادات به دادسرای امور جنایی تهران ارسال شد تا تحقیقات در این پرونده کامل شود.
وحید مرادی ۲۶ اردیبشهت ۹۷ در یک نزاع در خیابان ۲۱ ولنجک با ضربات چاقو، یکی از دوستان ۲۸ ساله اش به نام حسین را به قتل رساند و از محل جنایت متواری شد که مأموران پلیس اداره آگاهی پایتخت وی را هنگام فرار از کشور و در ۵۰۰ متری مرز ترکیه بازداشت کردند.
وحید درباره علت قتل حسین گفته بود:دو ماهی بود که از زندان آزاده شده بودم. حسین وقتی فهمید آزاد شده ام، با من تماس گرفت و گفت به خانه اش بروم. در منزلش چند دوستمان نیز حضور داشتند. حسین در آن مهمانی از من فیلمبرداری کرد و گفت فیلم را در لایو اینستاگرام قرار می دهد و از من خواست مقابل دوربین صحبت کنم.
وی افزود:من به حسین گفتم به خاطر تعهدم نمی خواهم از من فیلم بگیرد. او ناگهان فحش ناموس داد. من هم که روی این مسائل حساس هستم، با هم درگیر شدیم و او و دو نفر دیگر را با چاقو زدم.
وحید بعد از دستگیری، به زندان رجایی شهر انتقال یافت. تا اینکه در روز ۱۱ تیر ۹۷ حین هواخوری در زندان رجایی شهر کرج به قتل رسید. بررسی های اولیه نشان داد که وحید مرادی با سلاح دست ساز داخل زندان( تیزی) و نه با چاقو یا قمه به قتل رسیده است. کارآگاهان در ابتدا چند متهم را در پرونده قتل وحید مرادی شناسایی کردند تا اینکه فردی به نام سعید به عنوان متهم اصلی قتل وحید شناخته شد.
سعید ۱۳ بهمن ۹۵ طی یک فقره نزاع و دعوای گروهی در خیابان منصور مرد ۴۷ساله ای را به قتل رساند اما در نهایت با اخذ رضایت از اولیای دم توانسته بود از قصاص رهایی پیدا کند.
سعید در یک گفت وگو نحوه قتل وحید مرادی را اینگونه بازگو کرد:« آن روز بعد از دو هفته ماندن در سوئیت آگاهی به زندان برگشتم. حین بازگشت به زندان، حمام و آرایشگاه رفتم. بعد به من گفتند به هواخوری بروم. چون مدتی بود آفتاب ندیده بودم. در هواخوری بودم که یکدفعه دعوا و درگیری شد. خبر نداشتم که چند روزی بوده بین زندانیان دعوا شده است. بعدا فهمیدم که چند نفر از دوستان من با وحید مرادی و دوستانش از چند روز قبل کل کل و درگیری داشتند. می گفتند که دعوا از هواخوری شروع شده بود.
می گفتند همه چیز از یک چشم در چشم شدن ساده شروع شده بود. بعد هم کری خوانی و بقیه ماجرا.
در هواخوری که بودیم در نزاع شرکت نکردم. من وحید مرادی را دورادور می شناختم. اسمش را شنیده بودم و می دانستم خیلی شاخ است. اما با او روبرو نشده بودم و هیچ خصومت و درگیری ای با او نداشتم.
هواخوری پایان یافت و ما به بند برگشتیم. وحید و دوستانش طبقه بالای ما در یک بند دیگری بودند. یکدفعه آمدند پشت در بند ما و یکی از هم بندی های ما هم در را باز کرد. آنها به ما حمله کردند. روی ما آب جوش و روغن داغ می ریختند. یکی از آنها روی من آش داغ پاشید و روی هم تیزی کشیدیم.
دعوا بود. تصمیم نداشتم او را بکشم. در آن دعوا من تیزی خوردم و ضربه هم زدم.»
- 16
- 3
