نشنال اینترست: آمریکا و کره شمالی درخواست های غیر واقعی از یکدیگر مطرح می کنند

به گزارش تسنیم به نقل از نشنال اینترست، مذاکرات آمریکا و کره شمالی بر سر خلع سلاح هسته ای پیونگ یانگ متوقف شده است. هر دو طرف طی ماه های اخیر اقدامات ناچیزی انجام داده اند و اکنون قصد دارند تا از یکدیگر امتیازات بزرگی را بگیرند. نتیجه این تحولات، بن بست است.

این قطع ارتباط به طور کامل قابل پیش بینی بود. آمریکا و کره شمالی به واسطه اختلافات راهبردی و ایدئولوژیک از یکدیگر جدا شده اند. اکثر کارشناسان این طور استدلال کردند که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا درباره احتمال خلع سلاح کره شمالی و دستیابی به صلح در شبه جزیره کره، زیاد از حد غلو و زیاده روی کرده است. این شک و تردید اکنون به اثبات رسیده است. هرگونه خلع سلاح کره شمالی بیشتر از یکی دو سال زمان خواهد برد.

این تحلیل افزود: در طرف آمریکا، دولت ترامپ به ارائه درخواست های غیر واقعی و ناخوشایند از کره شمالی ادامه می دهد. درخواست هایی که کره شمالی هرگز با آنها موافقت نخواهد کرد. برای ماه هاست که درخواست آمریکا از کره شمالی، خلع سلاح کامل، قابل راستی آزمایی، برگشت ناپذیر بوده است. کره شمالی بیش از ۴۰ سال برای توسعه و تولید این تسلیحات زمان و هزینه صرف است. تسلیم کردن همه این تسلیحات یک امتیاز بی نظیر در تاریخ دیپلماسی هسته ای به شمار می رود. راستی آزمایی به معنای یک رژیم بازرسی فراگیر خواهد بود و غیرقابل بازگشت بودن به معنای حذف و برچیدن همه سرمایه های انسانی مرتبط با برنامه تسلیحات اتمی کره شمالی است.

در مقابل دولت ترامپ اعلام نکرده است که در ازای خلع سلاح کامل ، قابل راستی آزمایی و غیرقابل بازگشت کره شمالی حاضر است چه امتیازی بدهد. دولت ترامپ به سادگی تصور می کند که کره شمالی مرعوب می شود. دولت ترامپ اکنون یک درخواست غیرواقعی دیگر را مطرح کرده است. واشنگتن از پیونگ یانگ خواسته است تا ۶۰ الی ۷۰ درصد از زرادخانه هسته ای اش را تحویل دهد.

نشنال اینترست نوشت: کره شمالی نیز با پیشنهاد بعید خود به میز مذاکره بازگشته است. کره شمالی خواستار یک پیمان رسمی صلح بین آمریکا، کره شمالی، کره جنوبی و چین شده است. البته کره شمالی با بازگرداندن بقایای اجساد نظامیان آمریکایی که در جنگ کره کشته شده اند، تا حدی حسن نیت خود را نشان داده است. این پیشنهاد نیز مانند "خلع سلاح کامل، بدون بازگشت و قابل راستی آزمایی در برابر هیچ" نامتعادل است. پیمان صلح برای کره شمالی به خاطر اهداف مشروعیت از اهمیت زیادی برخوردار است. این پیمان به طور همزمان می تواند موجب از بین رفتن مشروعیت حضور آمریکا- سازمان ملل در کره جنوبی شود.

تصور نادرست و اشتباه از پیمان صلح این است که تصور کنیم این پیمان درباره صلح در کره است. واقعا این طور نیست. درست است که جنگ کره رسما متوقف نشده است ولی متارکه یا صلح برقرار شده است، و این روند موجب مهار و بازدارندگی در برابر کره شمالی طی ۷ دهه گذشته شده است. صلح در کره نیازی به این پیمان ندارد. این پیمان صلح نیز موجب کاهش تنش ها در منطقه نخواهد شد. اختلافات سیاسی بین کره جنوبی و کره شمالی آنقدر گسترده و زیاد است که هیچ گونه بیانیه حقوقی و قانونی به سرعت و ناگهانی نمی تواند این اختلافات را از بین ببرد. دستیابی به یک صلح سرد امکان پذیر است. همان طور که بین آمریکا و شوروی سابق در جریان جنگ سرد برقرار شد.

در عوض ، هدف واقعی از این پیمان، مشروعیت بخشیدن به کره شمالی به عنوان یک کشور جدا، متمایز با کره جنوبی است. رقابت بین دو کره دیرینه است. هر دو کره این ادعا را مطرح می کنند که کل شبه جزیره را تحت اداره و کنترل خود دارند.

این پیمان صلح کره شمالی را از نظر دیپلماتیک هم سطح و برابر با کره جنوبی قرار خواهد داد. کره شمالی اکنون به رسمیت شناخته نشده است. هر دو کره قبول دارند که کره جنوبی حاکم قانونی شبه جزیره کره است. بنابر این پیمان صلح می تواند به این دیدگاه پایان دهد.