به گزارش مهر، ۱۸ مهرماه روز بزرگداشت زایندهرود است و بر این اساس مردم اصفهان برای تاکید بر اهمیت احیا و زنده نگه داشتن این رودخانه دایمی در سلامت محیط زیست کشور، تالاب گاوخونی و زنده ماندن تمدن اصفهان در سالن دادمان اداره کل راه و شهرسازی استان اصفهان گرد یکدیگر آمدند.
در پایان این مراسم مردم اصفهان در بیانیهای ضمن شرح دلایل موثر در خشکی زایندهرود، خواستار توجه مسئولان به این رودخانه فلات مرکزی و اجرای قوانین مصوب شدند.
در این بیانیه آمده است: به نام آفریدگاری که آب را منشاء حیات قرار داد، «و حالا نوبت زایندهرود است ... اصفهان زنده بودنش به زایندهرود است». ریاست محترم جمهور در دیدار با مردم اصفهان.
۱) زایندهرود یگانه رودخانه دائمی منطقه مرکزی ایران، بستر تمدن چند هزار ساله و شاهرگ حیاتی منطقه است. تداوم این تاریخ و مدنیت در گرو جریان دایمی زایندهرود است.
۲) رودخانه مبارک زایندهرود از سرچشمه تا پایاب، زیست بومی زنده، پویا و یکپارچه است، بنابراین تالاب گاوخونی بخشی جدایی ناپذیر این زیست بوم ارزشمند است و احیای زایندهرود تا تالاب بینالمللی گاوخونی بدون مدیریت یکپارچه و به هم پیوسته رودخانه از سرآب تا پایاب امکان پذیر نیست.
۳) بحران آب در حوضه زایندهرود با خشک شدن مکرر زایندهرود و به دنبال آن بحرانهای اجتماعی، اقتصادی ناشی از عدم تامین حقابه قانونی صدها هزار نفر از حقابه بران و خشکی تالاب بینالمللی گاوخونی، ابعادی فراگیر و نگران کننده پیدا کرده است. عدم اقدام موثر برای برطرف کردن زمینه های این بحران سبب خسران ملی خواهد شد.
۴) خشک شدن زایندهرود و بحران فراگیر آب در بخش های میانی و پایاب حوضه زایندهرود حتی در سالهایی با بارشی بیش از میانگین، نشان میدهد که علت این بحران خشکسالی و تغییر اقلیم نیست. علت اصلی، بی اعتنایی کارگزاران به قوانین و حقوق آب و تخصیص های داده شده بیش از منابع آب در اختیار دولت است.
۵) تالاب گاوخونی به دلیل نرسیدن حقابه زیست محیطیِ آن، که بر اساس مصوبه هیات محترم دولت در سال ۱۳۹۴ (بعد از آب شرب مقدم بر سایر مصارف آب) قرار دارد، متاسفانه در آستانه تبدیل شدن به کانون بزرگ تولید ریزگردهای سمیِ حاوی فلزات سنگین است. کانون خطرناکی که شعاع انتقال ریزگردهای آن بیش از هزار کیلومتر برآورد شده است و سه مرکز استان در شعاع ۲۰۰ کیلومتری آن و پهنه وسیعی از استان های اصفهان، یزد، چهارمحال وبختیاری، قم، فارس، مرکزی، سمنان و تهران در فاصله ۵۰۰ کیلومتری آن قرار دارند.
۶) راهکار احیای زایندهرود و تالاب بینالمللی گاوخونی و پیشگیری از یک فاجعه بزرگ زیست محیطی در کشور، نیازمند اراده و عزم ملی و اجرای قانون و رعایت حقوق آب، به ویژه حقوق آبِ مصرح در مواد ۱۵۸ و ۱۵۹ قانون مدنی و مصوبات شورای عالی آب و شورای هماهنگی مدیریت حوضه آبریز زایندهرود است.
۷) قطع هرگونه بارگذاری جدید و متوقف ساختن طرحهای در دست اجرا روی رودخانه زایندهرود و پیشگیری قاطع و جدی از تمامی برداشت های غیرمجاز و تخصیص های بیش از منابع در اختیار دولت و اجرای کامل مصوبات دهم و سیزدهم شورای عالی آب و مصوبه چهارم شورای هماهنگی مدیریت حوضه آبریز زایندهرود که به موجب آن (کل حجم آب حاصل از آورد طبیعی زایندهرود و تونل اول کوهرنگ فقط به حقابه بران، سهمآبه بران و محیط زیست رودخانه اختصاص دارد)، مورد تاکید است.
۸) بسیج همه دستگاه های اجرایی و قوای قضایی و انتظامی به ویژه سازمان های مردم نهاد و تشکل های کشاورزی و تمامی دوستداران زایندهرود جهت رفع کلیه تجاوزات به حریم و بستر رودخانه از سرچشمه تا پایاب به منظور حفظ اموال عمومی و کیفیت آب رودخانه در دستور کار قرار گیرد.
۹)ایجاد (کارگروه ملی احیای زایندهرود از سرآب تا پایاب) با عنایت به وعده رییسجمهور محترم ( و حالا نوبت زایندهرود است) برای تدوین و اجرای برنامه جامع احیای حوضه زایندهرود، ضرورتی عاجل برای برون رفت از بحران کنونی است.
۱۰) سرعت بخشیدن به اجرای طرحهای تامین منابع آب برای تخصیص های داده شده دولت و خاتمه یافتن تصرف حقآبه های قانونی حقآبه بران و تامین حقابه محیط زیست رودخانه، مورد تاکید است.
۱۱» (اصفهان زنده بودنش به زایندهرود است» ضمن قدردانی از همه افراد، گروه ها، سازمان ها، و نهادهای دولتی و غیردولتی که تاکنون برای نجات زایندهرود آشکار و نهان تلاش کرده اند؛ این مجموعه تلاش ها را کافی و کارآمد نمیدانیم و جاری شدن آب در رودخانه را از سرچشمه تا تالاب، یگانه راهبرد خروج از این وضعیت می دانیم و از دولت محترم و همه ذی نفعان و برنامه ریزان و تصمیم گیران درخواست داریم این مهم را با عزم و اراده کافی و اقتداری بیش از پیش در اجرای قوانین به انجام رسانند.
۱۲) چنانکه رییسجمهور محترم هم تاکید کردند که «زایندهرود حق مسلم مردم است». هیجدهم مهر روز نکوداشت زایندهرود را فرصت مغتنمی می دانیم برای اعلام خواست اصلی این همایش و تکرار شعاری که از ابتدای دهه هشتاد شمسی با همفکری، همیاری و همصدایی شبکه های سازمان های غیردولتی زیست محیطی استان های اصفهان و چهارمحال وبختیاری و شبکه منطقهای مرکزی تشکل های زیست محیطی کشور مطرح شد: زایندهرود را زنده، زایندهرود را همیشه، زایندهرود را کامل می خواهیم: از سرچشمه تا گاوخونی.
- 11
- 3
