ستون امروز رو در حالی آغاز می‌کنیم که آقای ربیعی صبر ایوب رو درخواست کردن، رو چشمم، ما هم صبر می‌کنیم تا زیر پامون علف سبز بشه بلکه نماینده‌ها از دور رنگ علف‌ها رو ببینن و بیان جلو ازمون بپرسن چی شده چرا زیر پل وایستادین؟
امروز می‌خواستیم به تحلیل جمله استاد حسن‌عباسی که گفتن «دولت، صادق زیباکلام را به تمام دانشگاه‌ها فرستاد و او از اسرايیل، رضاخان و آمریکا حمایت کرد» بپردازیم ولی چون ستون کوتاهه و مغز ما هم از فهم کلام استاداني در این سطح عاجز، به هضم همین جمله رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی تهران که گفتن «۵۰ درصد مردم تهران بدون یارانه نقدی می‌توانند زندگی کنند»، بسنده می‌کنیم.
اول اینکه یارانه نقدی چقدر؟ ۴۵۵۰۰ تومن؟ یا این نفری ۱۸۰ هزار تومن که صحبتشه؟ چون با ۴۵ هزار تومن فقط ميتونستیم بریم قصابی، بگیم «میشه اون رون گوسفند رو بکوبی تو سر من؟» ولی ۱۸۰ تومن درصد خیلی زیادی از حقوق ما رو تشکیل میده و زندگی‌مون‌رو از این رو به اون رو که نه ولی نسبت به بقیه خط فقری‌ها یه مقدار جابه‌جا میکنه و میذاره هوا بیاد.
حالا بفرمایید چرا ۵۰ درصد؟ البته ما برداشتمون اینه که قراره مسئولان نقشه تهران‌رو بذارن رو میز، با ساطور بزنن وسطش، بگن از اینجا به اونورو یارانه بدین، این طرف‌رو قطع کنین. وگرنه که آمار غلط بهتون دادن، ما ۹۶ درصدیم!
بعد منظورتون از مردم تهران چیه؟ اگه همینایی که دارن با پارازیت و آلودگی و ترافیک زندگی میکنن رو میگین، خب ۵۰ درصد که چیزی نیست، یارانه همه‌شون‌رو قطع کنین. تازه میتونین آب و غذا و اکسیژن و بقیه آپشن‌ها رو هم قطع کنین و مطمئن باشین هیچ‌کس چیزیش نمیشه!
مهرشاد مرتضوی
- 10
- 3
