حسن روحانی در روز ۲۲ بهمن روز شکست دشمن حرفایی زد که آدم دلش می‌خواست دست بندازه دهن خودشو جر بده. مثلا گفت: رسانه‌ها واقعیت‌ها را انعکاس دهند. البته این حرفو یه بار دیگه هم زده بود. منم جوابشو داده بودم. ما چی رو انعکاس بدیم؟ مگه ما از چیزی خبر داریم؟ واقعیت‌ها رو شما خودت میدونی!
ما هر چی هم می‌دونیم خودتون به ما گفتین. بعدشم چرا ما واقعیت‌ها رو بگیم؟ اگه راست میگی شما به پسرت بگو یه کانال بزنه واقعیت‌ها رو توش بگه!
بعد ایشون دراومده گفته: قانون اساسی اجازه بن‌بست نمی‌دهد. هر جا بن‌بست شد صندوق بیاورید رفراندوم کنیم.
حسن‌آقا اینایی که شما داری میگی مخاطبش خودتی! چرا داری به ما میگی؟ مگه ما باید صندوق بیاریم؟ مگه صندوق‌ها دست ماست؟ مگه ما باید رفراندوم برگزار کنیم؟ ما فقط می‌تونیم توش شرکت کنیم. مجری قانون اساسی بابای من که نیس. خودتی. خودت باید صندوق بیاری.
خودت باید رفراندوم برگزار کنی. یه جوری حرف می‌زنی انگار ما ملت توی این ۴۰ سال باید زندانیان سیاسی رو آزاد می‌کردیم، تورم رو کاهش می‌دادیم، اقتصاد رو بالنده می‌کردیم، آزادی‌های اجتماعی به خودمون می‌دادیم، زن‌ها رو می‌بردیم توی استادیوم رفراندوم برگزار می‌کردیم ولی نکردیم!
الان ما بدهکار هم شدیم؟
ببخشید که ما رفراندوم برگزار نکردیم. من عذرخواهی می‌کنم آقای رییس‌جمهور. ببخشید که ما با برگزار نکردن رفراندوم تو این ۴۰ سال سرنوشت شما و فرزندان‌تون رو در هاله‌ای از ابهام قرار دادیم.
من خودم الان می‌رم ۸۰ هزارتا صندوق رای درست می‌کنم پخش می‌کنم، خودمم رای‌ها رو می‌شمارم نتایج‌شو اعلام می‌کنم!
محمدرضا ستوده
- 19
- 1
