به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی علوم پزشکی شیراز، راحله نظری، پزشک مرکز بهداشت شهدای والفجر شیراز، گفت: بیماری اوتیسم یک اختلال رشد است که علائم آن در سه سال نخست زندگی ظاهر میشود.
او ادامه داد: این بیماری مهارتهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را در کودک مختل میکند و علائم مهم آن عبارت است از مشاهده هر گونه اختلال در کلام و فن بیان کودک، دیر به حرف افتادن کودک، گوشه گیری و کم حرفی غیرمعمول کودک، علاقه زیاد به هر چیزی که می چرخد، مثل عقربه های ساعت و نظایر آن؛ این علائم باید از سوی والدین مورد توجه قرار گیرد.
این پزشک، مهمترین نشانه اوتیسم را نحوهی برخورد غیر معمول کودک خردسال به اسباب بازیهایش عنوان و خاطرنشان کرد: کودک اوتیسمی همانند سایر همسالانش با اسباب بازیهایش به معنای واقعی بازی نمیکند و تنها عاشق نوعی حرکت چرخشی در آنهاست، برای مثال او میتواند ساعتها با لذتی خاص به جریان چرخشی لباس در لباسشویی و چرخیدن عقربههای ساعت خیره شود.
او گفت: مبتلایان به اوتیسم اغلب دیرتر از همسالانشان به حرف میآیند، به گونهای که خردسالان مبتلا به این عارضه هیچگاه جملات را کامل و صریح بیان نمیکنند .
نظری با اشاره به تاثیر ناآگاهی عموم جامعه در خصوص این بیماری، گفت: بسیاری از پدر و مادرها به اینکه کودک خردسالشان گوشه گیر و کم حرف است افتخار میکنند، در حالی که آرامش غیرمعمول کودک نسبت به محیط میتواند از وجود اختلالی در روند رشد و تکامل مغز خردسال خبر دهد .
پزشک مرکز بهداشت شهدای والفجر شیراز افزود: امروزه اوتیسم به عنوان دستاورد کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته! شیوع به نسبت بالایی دارد، بنابراین تشخیص به موقع بسیار حیاتی است، با تشخیص به موقع در مراحل اولیه و درمان با روش هایی مانند شناخت درمانی، رفتاردرمانی و گفتار درمانی، کودک می تواند آموزش ببیند و در آینده فرد مفیدی برای جامعه شود .
او تاکید کرد: در صورت تشخیص دیرهنگام و پیشرفت بیماری، دیگر امیدی به کنترل آن نبوده و تنها میتوان به ایجاد شرایط مراقبتی تخصصی و قوی اکتفا کرد؛ تشخیص اوتیسم در بزرگسالی بسیار مشکل است و اغلب برای تشخیص سه مورد "ارتباطات اجتماعی"، "هوش اجتماعی" و "تفکر و استدلال" افراد مورد بررسی قرار میگیرد .
نظری اضافه کرد: بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در انجام کارهای گروهی مشکل دارند، حجم گفتوگوهای آنها کم و کوتاه است، در درک کنایات مشکل دارند، در انتخاب موضوع برای گفتوگوی اجتماعی مشکل دارند، کلمه به کلمه صحبت میکنند، در فهم زبان بدن، اشارات و درک حالات چهره مشکل دارند، انگیزهای برای ارتباطات اجتماعی ندارند و ممکن است دوستان زیادی نداشته باشند و به کارهای اجتماعی نپردازند،این افراد اگر جریان عادی زندگی دچار ازهمگسیختگی شود دچار اضطراب شدید میشوند و در سازماندهی زندگی خود و ایجاد طرحهایی برای آینده مشکل دارند .
- 17
- 2
