زمین خوردن از جمله علل شایع و اغلب نادیده گرفته شده اسیب های دوران سالمندی است.زمین خوردن سالمندان نسبتا شایع است. سالمندان بی دلیل زمین نمی خورند و اگر به مشکلات طبی ایجادشده در دوران سالمندی توجه نکنیم، باز هم شاهد این اتفاق خواهیم بود؛ یعنی یک زمین خوردن ساده، مشکلات بزرگ تری مثل شکستگی استخوان ایجاد می کند. مشکلات بینایی در دوران سالخوردگی که میتواند باعث بروز اختلالاتی در راه رفتن فرد مثل زمین خوردن یا حرکت های نابه جا شود:
مشکل کنتراست
یعنی اختلالی که در آن فرد نمی تواند رنگها و تصاویر نزدیک به هم را از یکدیگر تشخیص دهد و علت پیرچشمی است که در عدسی و شبکیه ایجاد می شود. در این اختلال سالمندان بعد از ۷۹- ۶۵ سالگی نمی توانند به خوبی رنگ سبز تیره را از سبز روشن یا زرشکی را از رنگ قرمز تشخیص دهند.
مثلا امکان دارد در و دیوار هر دو به رنگ کرم باشد و سالمند متوجه نشود و هنگام عبور از در به دیوار برخورد کند یا اگر فرش روی پله با کف زمین رنگ مشابهی داشته باشد، متوجه شروع شدن پله نشود و زمین بخورد. برای رویارویی مناسب با این مشکل باید محیط خانه را طوری طراحی کنید که رنگ های نزدیک کنار هم قرار نگیرند، مثلا سیاه را کنار سفید قرار دهید.
مشکل تاری دید
تاری دید مشکلی است که بر اثر افزایش سن ایجاد می شود.
در این اختلال، سطح قرنیه، عدسی و شبکیه کم کم تحلیل میرود و کدر می شود.
این روند سبب کاهش بینایی در فرد خواهد شد. این افراد متوجه مکان اشیاء نمی شوند و همه چیز را مات می بینند.
این اختلال هم باعث اصابت فرد به اشیا و در و دیوار می شود که در راه رفتن و انجام کارهای روزانه تأثير می گذارد.
کدورت بینایی ممکن است به علت بیماری هایی مانند آب مروارید یا گلوکوم و... باشد. با درمان بیماری یا کنترل آن تا حدود زیادی میتوان مشکل بیمار را برطرف کرد.
مشکل نور
یعنی افزایش نیاز به نور در سالمندان برای انجام کارهایی که قبلا می توانستند با نور کمتری انجام دهند. افراد سالمند سه برابر جوان به نور نیاز دارند.
- 16
- 4
