روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: در پایان دور سوم مذاکرات ایران و آمریکا که روز پنجشنبه در ژنو برگزار شد، طرفین با مثبت و رو به پیشرفت توصیف کردن آن از فراهم شدن مقدمات بررسی امور فنی محتوای مذاکره در هفته آینده خبر دادند.
این ابراز خوشبینیها هرچند میتواند نشانه شکلگیری یک توافق میان ایران و آمریکا باشد ولی ایران نباید از آمادگی دفاعی خود غافل شود.
درست است که افکار عمومی در آمریکا با جنگ مخالف است و خود ترامپ هم همواره میگوید دیپلماسی را ترجیح میدهد و مایل است با ایران به توافق برسد ولی فشار بسیار زیاد نتانیاهو و لابی صهیونیستی بر او را نباید نادیده گرفت.
تجربه نشان داده دولتهای آمریکا عموماً تحت تأثیر صهیونیستها هستند و ارادهای از خود ندارند. شخص ترامپ هم هرگز قابل پیشبینی نبوده و به تصمیمات و توافقهایش نمیتوان اعتماد کرد.
بنابراین، در خوشبینانهترین فرض که امضاء توافق میان آمریکا و ایران است، باز هم ایران باید آمادگی لازم را برای تمام احتمالات داشته باشد. این آمادگی را در دو محور باید همواره دنبال کرد. اولین محور، پشتوانه مردمی و محور بعدی، تقویت قدرت دفاعی است.
اینکه ترامپ درخواستههایش از ایران بر دو موضوع هستهای و موشکی تأکید میکند به این دلیل است میخواهد با یک ایران فاقد قدرت دفاعی مواجه باشد تا هرچه مایل است را بر ملت ایران تحمیل کند بدون آنکه این ملت بتواند در برابر تهدیدات، از خود دفاع کند.
ایران بارها اعلام کرده به طرف تولید سلاح اتمی نخواهد رفت و گزارشهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی نیز تأیید کردهاند که ایران فاقد سلاح اتمی است. این را هم مسئولان ایرانی پذیرفتهاند که غنیسازی اورانیوم را فقط در اندازه مصارف صلحآمیز حفظ کنند تا هرگونه شائبه رفتن به طرف سلاح اتمی منتفی باشد. با اینحال طرف آمریکائی درصدد به دست آوردن تضمینهای بیشتر برای نرفتن ایران به سوی سلاح اتمی است، اصرار بیموردی که فقط میتواند از مصادیق بهانهتراشی باشد.
در مورد موشک نیز اصرار طرف آمریکا برای محروم شدن ایران از موشکهای برد بلند برای اینست که ملت ایران در برابر تهدید و تهاجم دشمنان به ویژه رژیم صهیونیستی بیدفاع باشد. این، چیزی نیست که یک ملت مستقل آن را بپذیرد. هر ملتی برای حفاظت از خود به قدرت دفاعی نیازمند است و ملت ایران نیز حق دارد برای مقابله با تهدیدها از سلاحهای مشروع که موشک یکی از آنهاست برخوردار باشد.
مهمتر از قدرت دفاعی سختافزاری که موشک یکی از مصادیق آنست، قدرت دفاعی نرم است که پشتوانه مردمی بارزترین مصداق آنست. مسئولان نظام جمهوری اسلامی باید برای تقویت امید مردم به آینده خود تلاش کنند. با بکار گرفتن افراد صاحب تجربه و کاردان در مسائل مدیریتی و اقتصادی باید به اقتصاد کشور رونق بدهند و مشکلات معیشتی مردم را برطرف کنند، بیکاری را ریشهکن نمایند و از استعدادهای کمنظیر نسل جوان برای عمران و آبادانی کشور استفاده کنند.
مردم ایران در مقاطع مختلف نشان دادهاند به کشور خود و به نظام سیاسی مستقلی که آنها را برای تعیین سرنوشت خود مشارکت دهد وفادارند. از این ظرفیت بسیار ارزشمند باید استفاده شود و قدرت دفاعی نرم را باید به حداکثر ممکن رساند. این قدرت که همان پشتوانه مردمی است، علاوه بر اینکه مهمترین قدرت دفاعی است و هر مهاجمی را هر قدر هم که قوی باشد با شکست مواجه میکند، دارای ویژگی بازدارندگی نیز هست.
اینکه دشمن تلاش میکند مردم را به خیابانها بکشاند برای اینست که این پشتوانه را از کشور بگیرد. درست به همین دلیل است که حکمرانان باید بیشترین سرمایهگذاری را برای تقویت پشتوانه مردمی درنظر بگیرند و بدانند که این سرمایهگذاری مهمترین تضمین برای توافق پایدار است.
- 18
- 3
