مطالعه ناسا برای ساخت تلسکوپ با کمک خورشید

به گزارش ایسنا به نقل از انگجت، محققان آزمایشگاه پیشران جت ناسا در حال مطالعه برای استفاده از بزرگترین شی موجود در منظومه شمسی به عنوان تلسکوپ هستند.

در طرح پیشنهادی این محققان قرار است از نور خورشید به عنوان یک عدسی قدرتمند استفاده شود.

بر اساس نظریه نسبیت اینشتین اشیای بسیار حجیم فضای اطراف خود را مجبور به گردش به دور خود کرده و مسیر حرکت آنها را خم می‌کنند و این موضوع در رابطه با نور نیز صادق است. در شرایط مشخصی این نور خم شده می‌تواند خاصیت بزرگ‌کنندگی و تلسکوپی به وجود آورد.

به این پدیده همگرایی گرانشی گفته می‌شود و منجمان با استفاده از خواص آن توانسته‌اند سیاره فراخورشیدی کپلر ۴۲۵ بی را در فاصله چند صد میلیون سال نوری از زمین کشف کنند.

این طرح با وجود نقاط قوت خود چالش‌های فنی بزرگی نیز دارد.

مهمترین چالش پیش روی محققان ناسا این است که برای استفاده از نور خورشید به عنوان لنز این تلسکوپ باید در فاصله‌ای حدودا ۵۵۰ برابر فاصله زمین تا خورشید مستقر شود و در حال حاضر دورترین شیء ساخته دست بشر از زمین فضاپیمای "وویجر ۱" است که چهل سال پس از پرتاب به فاصله ای ۱۳۷ برابر فاصله زمین تا خورشید رسیده است.

چالش بزرگ بعدی محدودیت زاویه دید از سطح زمین است و مکان آن در فضاست.

با وجود این چالش‌ها در صورت عملیاتی شدن این تلسکوپ کیفیت تصاویر دریافتی از سیارات فراخوررشیدی بسیار بهتر می‌شود، در حال حاضر کیفیت تصاویر در دسترس از این سیارات در حد چند پیکسل است، حال آنکه با استفاده از این تکنیک می‌توان تصاویری با کیفیت ۱۰۰۰ در ۱۰۰۰ پیکسل دریافت کرد و بزرگنمایی فوق‌العاده بهتری نیز در تصاویر داشت.

باید دید در آینده چه اخباری از این طرح منتشر می‌شود.