فساد پروتزی کجا، فساد دبش کجا
یکم- حسینعلی شهریاری، رییس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس! در حالی که بیمارستانهای دولتی با کمبود شدید پروتزهای لگن و زانو مواجهاند، بررسیها نشان میدهد یک شرکت واردکننده طی دو سال گذشته ۵۵میلیون دلار ارز دولتی دریافت کرده است. بخشی از دلارها به قیمت هر دلار ۴۲۰۰تومان و بخشی از دلارهای دریافتشده از سوی این شرکت با دلار ۲۸۵۰۰ تومانی بوده است. این پروتزها عمدتا در اختیار برخی بیمارستانهای خصوصی و تعداد محدودی از جراحان قرار میگیرد و مجلس از سازمان بازرسی، قوه قضاییه و دستگاههای نظارتی خواسته است به این پرونده ورود کنند.
دوم- خب، منظورتان از انتشار این خبر در ستون پرسش روز چیست؟ میخواهید چه چیزی را یادآور کنید؟
سوم- البته که پرسش دقیقی کردهاید. منظور از انتشار خبر یادشده این است که به یاد مدیران اقتصادی و سیاسی کشور بیاوریم که چندنرخی بودن ارز سرچشمه رانت و فساد است و تا روزی که این داستان پابرجاست باید هر روز چشم به راه این باشیم که یکی از یک جایی دست به افشاگری بزند و خبری درباره یک فساد بدهد.
سوم- این یادآوری درستی است اما به نظر میرسد حرف دیگری هم دارید؟ بله میخواستیم در همین ستون یادآور شویم پرونده فساد بزرگ و تاریخی چای دبش دهها برابر فسادی است که از سوی یک نماینده عضو مجلس افشا شده است. واقعیت این است که هر رخدادی هم در این کشور اتفاق بیفتد ایرانیان یادشان نمیرود که پرونده چای دبش با چه هیاهویی در ایران طرح شد و اکنون نیز مردم میخواهند بدانند چه بر سر این پرونده آمد.
چهارم- حالا پرسش شما با باز کردن پرونده فساد چای چیست؟ پرسش این است که کشور تا چه زمانی باید تاوان دزدی در روز روشن با چند نرخی بودن ارز را بدهد؟ مدیران و ادارهکنندگان کشور چه زمانی رسیدگی به این داستان را در دستور کار قرار میدهند؟
- 13
- 1
