
بازگشت یوونتوس به اوج هفت سال پیش، از دوران آنتونیو کونته آغاز شد. این مربی ایتالیایی تازه سیهنا را به سری «آ» رسانده بود که به یوونتوس پیوست و پرچالشترین سفر را با این تیم آغاز کرد.
ما همه ماجرای یووه و کونته را میدانیم. آنها در پنج فصل پس از بازگشت به سری «آ» هیچ جامی کسب نکرده بودند تا اینکه کاپیتان سابقشان مربیشان شد و با آنها سه قهرمانی پیاپی در لیگ به دست آورد که در یکی از آنها، یوونتوس در پایان فصل بیشکست ماند.
چرا آن ماجرا را بازگو میکنیم؟ چون در تابستان آن سال بود که جوزپه ماروتا دو هافبک برای بیانکونری خرید؛ آرتورو ویدال و آندرهآ پیرلو. فصل که شروع شد، کونته قصد داشت از همان سیستمی استفاده کند که سیهنا را با آن به سری «آ» برگردانده بود؛ یعنی ۴-۲-۴ اما زمانی که او بازی ویدال، پیرلو و کلودیو مارکیزیو، بازیکن پرورشیافته باشگاه را دید، تصمیم گرفت از سه هافبک استفاده کند.
این سه نفر بر اساس نامشان با لقب MVP شناخته شدند (MVP مخفف «ارزشمندترین بازیکن» هم هست). مارکیزیو و ویدال با دویدنهای مارپیچی و هنرمندیشان در حمل توپ خطوط دفاعی حریفان را باز میکردند و پیرلو مغز متفکر تیم بود و با پاسهای زیرکانهاش سبک بازی تیم را به حریف تحمیل میکرد.
در پایان آن فصل هر کدام از این سه بازیکن در بیش از ۱۰ گل تاثیر مستقیم داشتند. سه مدافع یوونتوس، آندرهآ بارزالی، لئوناردو بونوچی و جورجیو کیهلینی هم نقش مهمی در قهرمانی داشتند اما تاثیر این سه هافبک هم به اندازه آنها اهمیت داشت.
بعدتر پل پوگبا به این تیم خوب اضافه شد و آنها صاحب یکی از بهترین خطوط میانی تاریخ فوتبال ایتالیا شدند؛ خط میانی که مرتبا فرصت ایجاد میکرد و گل میساخت.
از آن پس یوونتوس پست مدافع کناری را بهشدت تقویت کرده و امثال پائولو دچلیه و فدریکو پلوسو جایشان را به الکس ساندرو و ژوائو کانسلو دادهاند.
حتی نیازی نیست به جواهرهایی که یوونتوس در خط حمله دارد اشارهای شود. این نشان میدهد باشگاه سرمایهگذاری کرده که بازیکنان باکیفیت را بخرد تا به دنبال رسیدن به قهرمانی اروپا باشد.
اما اگر بازی روز یکشنبه مقابل لاتزیو را دیده باشید، بهروشنی میبینید بازیکنان یووه در میانه میدان بیهدف بودند. کانسلو توانست یووه را نجات دهد اما مساله این است که آیا ماسیمیلیانو آلگری میتواند با این خط میانی در اروپا موفق شود؟
غولهای تورینی زمانی بهترین هافبکهای باکستوباکس دنیا را داشتند و حالا مشخص است آنها بازیکنی نیاز دارند که بتواند با پاسهای هوشمندانه و دویدنهایش بر بازی تسلط داشته باشد.
آلگری زمانی میگفت سامی خدیرا بهترین بازیکن دنیا از نظر بازیخوانی است. هیچکس نمیتواند سختکوشی فوقالعاده بلز ماتوییدی را انکار کند و رودریگو بنتانکور هم ظرفیت بالایی دارد.
شاید امره جان هم به زمان بیشتری برای جا افتادن نیاز داشته باشد اما بهجز میرالم پیانیچ، آیا میتوانید یکی دیگر از هافبکهای یوونتوس را در پیراهن رئالمادرید، بارسلونا یا بایرنمونیخ تصور کنید؟
اگر آنها میخواهند قهرمان اروپا شوند، نیاز دارند قویترین تیم اروپا باشند و برای این کار باید هافبکهایی داشته باشند که بتوانند در گل یا پاس گل به آمار دورقمی برسند. اینکه هیچکدام از این هافبکها در بیش از سه گل تاثیر مستقیم نداشتهاند گویای همه چیز است.
در یوونتوس، مهاجمان ستاره مانند کریستیانو رونالدو همیشه گل میزنند اما تنها خط میانی سرحال است که میتواند تیم را هماهنگ کند.
- 13
- 6

































