حالا با چیدن همین موارد کنار یکدیگر باید به پازل اصلی که دستبرقضا قطعه مهمی از آن گم شده، برگشت؛ چرا وزارت ورزش پاسخی به درخواستهای فدراسیون فوتبال نمیدهد؟ و اینکه بالاخره قرار است تکلیف فدراسیون فوتبال، رئیس و اعضای هیئترئیسهاش چه شود؟ وزیر ورزش خودش این روزها کمی تحت فشار است؛ او با ایستادگی نسبی مقابل قانون و ابقای تاج در سمتش، بخشی از مجلس را علیه خود میبیند. وزیر اگر بیشتر از این در زمین فدراسیون فوتبال بازی کند آنوقت ممکن است متهم به قانونگریزی شود؛ پس بهترین شیوه (نه درستترین شیوه) برای وزارت این است که پاسخی به درخواستهای فدراسیون فوتبال ندهد...
وضعیت در فدراسیون فوتبال ایران اگر قرمز نباشد نزدیک به این رنگ است. داستان مربوط به ماجرای عدم استفاده از بازنشستگان در این فدراسیون است؛ قانونی که حالا در فدراسیون فوتبال از یکسو و در وزارت ورزش از سوی دیگر، تبدیل به کلافی سردرگم شده است. موضوع این است که مهدی تاج، رئیس این فدراسیون و شش نفر از اعضای هیئترئیسه فدراسیون فوتبال شامل قانون بازنشستگی میشوند و روی کاغذ باید پستشان را ترک کنند و بروند.
به گزارش شرق، این «کلاف»، اما زمانی پیچیدهتر میشود که بحث «تعلیق» فعالیتهای فوتبالی به میان میآید و هنوز کسی بهطور دقیق و مشخص نمیداند با این پیچیدگی چه باید کرد؟
ترفند وزارت و کمیته المپیک برای راه نجات
از ابتدای تصویب این قانون بهطور جد عنوان شد هیچکس شامل استثنا نمیشود و همه باید بروند، از جمله مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال. تاج با وجود جانبازبودن، پنجدرصدی برای معافیت از این قانون کم داشت و در فهرست رؤسایی قرار گرفت که باید صندلی را به دیگری واگذار کند. تردیدها درباره رفتن یا نرفتن او از زمانی بیشتر شد که جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، صراحتا مصاحبه و عنوان کرد که با رفتن تاج، فوتبال ایران تعلیق میشود.
او حتی درباره این شایعه که تصمیم خروج بازنشستگان از فدراسیون تصمیمی «پارلمانی» و نه دولتی است هم واکنش نشان داد و گفت: «طبق قانون، حتی اگر مشخص شود که رئیس فدراسیونی به اجبار از کارش استعفا کرده، باز هم همان معنی دخالت در امور فدراسیون پیش میآید و فوتبال ایران تعلیق میشود». به این گفتگو باید نامه تهدیدآمیز AFC هم اضافه شود که به صراحت خبر از تحریم و تعلیق فدراسیون فوتبال، در صورت برکناری مهدی تاج داده بود. اینطور شد که مسئولان ردهبالا دستبهکار شدند و برای بقای تاج یک بند قانونی رو کردند: ماده ۶۰ قانون خدمات جانبازی و ایثارگری. این ماده میگفت: اگر فرد جانباز پیشتر، زودتر از موعد بازنشسته شده، میتواند تنها برای یکبار دیگر درخواست بازگشت به کار بدهد. مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک، با اعلام چنین مادهای خبر دادند تاج، در سمتش باقی خواهد ماند.
و، اما دوستان مهدی تاج
از زمانی که خبر رسید مهدی تاج مشکلی برای تداوم ریاستش بر فدراسیون فوتبال ندارد، داستان اعضای هیئترئیسه فدراسیون مطرح شد؛ شش نفر از اعضای این هیئترئیسه شامل قانون بازنشستگی میشوند و همگی باید بروند؛ این موردی بود که مسئولان بالاتر عنوان میکردند. دستآخر روز ۱۵ آذر، آخرین فرصت برای بازنشستهها هم سر رسید و از جمع شش نفر هیئترئیسه، فقط یکی، آنهم محمدرضا ساکت، دبیرکل فدراسیون فوتبال، استعفایش را نوشت و رفت؛ آن هم شاید بهخاطر فشارهایی که بیرون از مجموعه فوتبال حس میکرد. پنج نفر دیگر باقی ماندند و فعلا منتظر تصمیم هستند.
موضوع از این قرار است که تاج بعد از ماندن در فدراسیون بهعنوان رئیس، تلاش کرد به مسئولان وزارت ورزش فشار بیاورد که اعضای هیئترئیسه را که از حلقه نزدیک به خودش است هم حفظ کند. تاج با بیانکردن این موضوع که اعضای هیئترئیسه حقوق نمیگیرند و شامل این قانون نمیشوند تلاش کرد دوستانش را نگه دارد، ولی این تلاش دستکم تا اینجا برای ساکت، دبیرکل و دوست قدیمیاش، جواب نداده است.
از درِ قهر!
مهدی تاج که تقاضاهایش یکی پس از دیگری از سوی وزارت ورزش نادیده گرفته میشد، در حرکتی عجیب تصمیم گرفت روز ۱۵ آذر در محل کارش در خیابان سئول حاضر نشود؛ حرکتی به نشانه قهر به بیمهریهای صورتگرفته درباره او و فدراسیونش. خود خبر به اندازه کافی در رسانهها بازتاب داشت، ولی عواقب این خبر میتواند بدتر از این هم باشد؛ آیا تاج میخواهد به همراه بقیه دوستانش در هیئترئیسه، استعفا بدهد و برود؟ پاسخ مثبتدادن به این سؤال بسیار خطرناک است، چون با توجه به ذهنیتی که فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا نسبت به تغییرات مدیریتی در ایران پیدا کردهاند، این استعفا، در صورت نوشتهشدن، عواقب دارد و عواقبش هم نزدیک به ۹۹ درصد، تعلیق فوتبال ایران است.
آدم بد فوتبال چه کسی میشود؟
حالا با چیدن همین موارد کنار یکدیگر باید به پازل اصلی که دستبرقضا قطعه مهمی از آن گم شده، برگشت؛ چرا وزارت ورزش پاسخی به درخواستهای فدراسیون فوتبال نمیدهد؟ و اینکه بالاخره قرار است تکلیف فدراسیون فوتبال، رئیس و اعضای هیئترئیسهاش چه شود؟ وزیر ورزش خودش این روزها کمی تحت فشار است؛ او با ایستادگی نسبی مقابل قانون و ابقای تاج در سمتش، بخشی از مجلس را علیه خود میبیند.
وزیر اگر بیشتر از این در زمین فدراسیون فوتبال بازی کند آنوقت ممکن است متهم به قانونگریزی شود؛ پس بهترین شیوه (نه درستترین شیوه) برای وزارت این است که پاسخی به درخواستهای فدراسیون فوتبال ندهد. اینطور دستکم از عواقب احتمالی تحریم فدراسیون فوتبال و فعالیتهای فوتبال ایران، تا حدودی در امان میماند. اما اگر این بیمهریها و کمتوجهیها دست آخر کار را به جایی برساند که مهدی تاج را از فدراسیون فوتبال ایران جدا کند، آنوقت چه؟ فوتبال تعلیقشده ایران میماند و نهادی که مسئولیتی در قبال این تعلیق نخواهد پذیرفت.
درواقع آنقدر موضوع این روزهای فوتبال و این قانون بازنشستگی در این نهاد پیچیده شده که «کسی نمیخواهد آدم بد فوتبال شود»؛ تاج که خودش میداند از وزارت کمک مالی میگیرد و نمیتواند زیاد از غیردولتیبودن حرف بزند، وزیر ورزشی که نمیخواهد خودش را در تیررس مجلس قرار بدهد و مجلسی که گمان میکند قانون پارلمانیاش با دخالت دولت در امور فدراسیون متفاوت است، همگی به یک اندازه میتوانند در قربانیکردن فوتبال سهیم باشند.
- 17
- 1
