فلسفه غذا یکی از شاخه های جدید فلسفه است. در اینجا لیستی از نقل قول هایی فلسفی مربوط به این موضوع آمده است؛ اگر فکر می کنید که عقاید دیگری دارید لطفا برای ما بفرستید!
جان آنتلم:
«به من بگو چه می خوری تا به تو بگویم که چه کسی هستی»
لودویگ فوئر باخ:
«انسان آن چیزی است که می خورد»
امانوئل کانت:
«درباره مطبوع بودن، هر کسی تصدیق می کند که قضاوتش که مبتنی بر احساس شخصی اش است، و در آن قضاوت اظهار می کند که چیزی برایش دلپذیر است، صرفا منحصر به خود شخص می شود. پس او هنگامی که می گوید شراب قناری مطبوع است، و دیگری گفته او را اصلاح می کند که شما باید بگویید: برای من مطبوع است، این اصلاح را بی مورد نمی داند [...] بنابراین در مورد مطبوع بودن این قاعده کلی صدق می کند: هرکسی سلیقه خودش را دارد. زیبایی بر بنیانی کاملا متفاوت ایستاده است."
افلاطون:
«سقراط: آیا فکر می کنی که فیلسوف باید مراقب لذت خوردن و نوشیدن – اگر بتوانیم آنها را لذت بنامیم- باشد؟
سیمیاس:مسلما نه.
سقراط: اما نظرت در مورد لذات عشقی چیست؟ آیا فیلسوف باید مراقب این لذات باشد؟
سیمیاس: به هیچ وجه
سقراط: و آیا فیلسوف باید به برآوردن نیازهای جسمی اش برای مثال استفاده از جامه، یا صندل، یا دیگر زیور آلات گران قیمت بیشتر فکر کند؟ [...] چه می گویی؟
سیمیاس: باید بگویم یک فیلسوف واقعی این ها را حقیر می شمارد.»
لودویگ فوئرباخ:
«این کار، هر چند تنها مربوط به خوردن و آشامیدن باشد، که از نگاه فرهنگ مسخره فوق طبیعی ما کمترین اقدام به شمار می آید، بیشترین اهمیت و اعتبار فلسفی را دارد... فلاسفه پیشین چطور سرشان را بر سر ارتباط میان جسم و روح می شکستند! اکنون بر اساس علم می دانیم، و این حجم دانستن نتیجه تجربه ای طولانی است، که خوردن و آشامیدن با هم جسم و روح را حفظ می کنند، که تغذیه حد جستجو است.»
ایمانوئل لویناس:
«البته ما زندگی نمی کنیم برای اینکه بخوریم، اما واقعا درست نیست که بگوییم می خوریم تا زندگی کنیم؛ ما به این دلیل غذا می خوریم که گرسنه ایم. میل قصد بیشتری در ورای خود ندارد ... میل یک اراده خوب است.»
هگل:
«در نتیجه، وجه لذت جسمانی هنر تنها مربوط به دو معنای نظری دیدن و شنیدن است، در حالی که بوئیدن، چشیدن و لمس کردن از این لذت محروم هستند.»
ویرجینیا ولف:
«هیچ کس نمی تواند به خوبی فکر کند، عشق بورزد، بخوابد، اگر غذای خوبی نخورده باشد»
ماهاتما گاندی:
«در جهان مردمانی هستند که بسیار گرسنه اند، و خدا نمی تواند بر آنها ظاهر شود جز در قالب یک تکه نان.»
جرج برنارد شاو:
«هیچ عشقی صادقانه تر از عشق به غذا وجود ندارد.»
وندل بری:
«خوردن با نهایت لذت – یعنی لذتی که مبتنی بر جهل نباشد- شاید عمیق ترین مصوبه ما در ارتباط با جهان باشد. در این لذت ما وابستگی و حق شناسی مان را تجربه می کنیم، زیرا ما در یک جهان رازآلود زندگی می کنیم، از موجوداتی که آنها را نساحته ایم و قدرتی که توان درک آن را نداریم.»
آلن دو باتن:
«اجبار افراد به با هم غذا خوردن یکی از موثرترین راه های افزایش رواداری است.»
- 10
- 2
