نتایج یک مطالعه کانادایی، مکانیسم مولکولی جدیدی را که امکان دارد باعث بیماری چشمی دژنراسیون ماکولا وابسته به سن شود، روشن می کند.
تحقیقات نشان می دهد که چگونه عوامل استرس زای زندگی مانند چاقی، سلول های سیستم ایمنی را از نو برنامه ریزی می کنند و با افزایش سن آن ها را برای چشم مخرب می سازند.
« پرزمیسلاو ساپیها»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه مونترال، می گوید:« ما می خواستیم بدانیم چرا بعضی از افراد دارای استعداد ژنتیکی به دژنراسیون ماکولا مبتلا میشوند در حالیکه دیگران در امان هستند.»
ساپی ها توضیح داد:« هرچند تلاش های قابل توجهی برای شناخت ژن های مسئول دژنراسیون ماکولا انجام شده است ، ولی تغییرات و جهش ها در ژن ها تنها خطر ابتلاء به این بیماری را افزایش می دهد، اما باعث ایجاد آن نمی شود.»
دژنراسیون ماکولا عامل اصلی نابینایی غیرقابل برگشت در سراسر جهان است و تقریباً ۱۹۶ میلیون نفر را در سال ۲۰۲۰ تحت تأثیر قرار داده است. این بیماری به دو شکل ظاهر می شود:
• دژنراسیون ماکولا خشک که با تجمع رسوبات چربی در پشت چشم و مرگ سلول های عصبی در چشم مشخص می شود.
• و دژنراسیون ماکولا مرطوب، که با عروق خونی بیمار مشخص می شود که در حساس ترین قسمت بافت ایجادکننده بینایی به نام ماکولا ایجاد می شود.
از قبل مشخص شده است که سیستم ایمنی در چشم یک فرد مبتلا به دژنراسیون ماکولا بی نظم و تهاجمی می شود. به صورت معمول، سلول های ایمنی، چشم را سالم نگه می دارند، اما تماس با عوامل بیماری زا مانند باکتری ها و ویروس ها می تواند آن ها را از بین ببرد.
در عین حال، سلول های ایمنی زمانی فعال میشوند که بدن در معرض عوامل استرس زا مانند چربی اضافی در چاقی قرار می گیرد و اضافه وزن را به عنوان عامل خطر شماره یک غیر ژنتیکی برای ایجاد دژنراسیون ماکولا پس از سیگار کشیدن تبدیل می کند.
محققان دریافتند که چاقی گذرا یا سابقه چاقی منجر به تغییرات مداوم در ساختار DNA در سلول های ایمنی می شود و آنها را مستعد تولید مولکول های التهابی می کند.
- 13
- 5
