به گزارش ایسنا، اگر کسی از اختلال عملکرد دهلیزی دو طرفه رنج می برد، به این معنی است که گوش داخلی او حس تعادل خود را بدرستی حفظ نمی کند. در نتیجه شخص خیلی راحت دچار سرگیجه می شود. با این وجود بنظر میرسد یک ایمپلنت جدید این مشکل را برطرف می کند و سرگیجه را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
افت یا اختلال عملکرد دهلیزی دو طرفه( BVH) یک وضعیت ناهمگن است که در نتیجه نقص در اندام های دهلیزی، اعصاب هشتم جمجمه ای یا ترکیبی از این دو ایجاد می شود. این وضعیت باعث اختلال در رفلکس دهلیزی- چشمی( VOR) و عملکردهای اصلی اندام های دهلیزی می شود.
اختلال عملکرد دهلیزی دو طرفه میتواند کاملاً ناتوان کننده باشد، زیرا باعث می شود فرد مبتلا دچار تلو تلو خوردن شود و در هنگام راه رفتن تعادل نداشته باشد. این امر نه تنها باعث رنج زیادی در فرد می شود، بلکه باعث می شود فرد هر لحظه در خطر لغزش و سقوط باشد.
حتی وقتی فردی که به BVH مبتلا است ، نشسته باشد، تنها با حرکت دادن سر خود دچار تاری و پرش دید می شود. بدین ترتیب به مبتلایان به این بیماری توصیه می شود فعالیت هایی مانند رانندگی را انجام ندهند، چرا که سرگیجه آنها می تواند جان خود یا افراد دیگر را به خطر بیندازد.
درمان این بیماری معمولاً شامل انجام تمرینات توان بخشی دهلیزی و پرهیز از داروهایی است که ممکن است به گوش داخلی آسیب برساند یا عملکرد مغز را مختل کند. ولی متأسفانه انجام این اقدامات اغلب تفاوت چندانی در وضعیت این بیماران ایجاد نمی کند.
دانشمندان در دانشکده پزشکی دانشگاه" جانز هاپکینز" در جستجوی یک راه حل و درمان موثرتر، کار خود را با اصلاح ایمپلنت حلزون گوش شروع کردند. به صورت معمول این دستگاه با تحریک عصب حلزون شنوایی به ناشنوایان کمک می کند و اکنون بعد از اصلاح توسط دانشمندان، به جای تحریک عصب حلزون شنوایی، عصب دهلیزی گوش داخلی را که در نزدیکی آن قرار دارد، تحریک می کند.
زمان بندی و شدت پالس های الکتریکی تحریک کننده این ایمپلنت توسط یک ردیاب حرکتی نصب شده بر روی سر فرد تعیین می شود. به این ترتیب، هر بار که سر بیمار چه به اختیار خودش و چه بعنوان بخشی از فعالیت عادی بدن مانند راه رفتن حرکت می کند، این ایمپلنت اقدام به تحریک عصب دهلیزی معیوب می کند.
گفتنی است که در کسی که به BVH مبتلا نیست، این عصب به خودی خود و در واکنش به حرکات سر، فعالیت می کند.
برای این مطالعه، این ایمپلنت به همراه یک ردیاب حرکتی با جراحی در گوش هشت بیمار مبتلا به BVH قرار گرفت. زمانی که آنها شش ماه و سپس یک سال بعد ارزیابی شدند، مشخص شد که در چهار مورد از پنج وضعیت اندازه گیری شده از جمله راه رفتن نتایج گزارش شده به صورت قابل توجهی بهبود یافته است.
گفته می شود هر هشت داوطلب دچار کاهش شنوایی از یک گوش شده اند. پنج نفر از آنها بدون استفاده از سمعک قادر به استفاده از تلفن بودند، ولی سه نفر دیگر قادر نبودند. با این وجود، دانشمندان از نتایج کاملاً راضی هستند.
" مارگارت چو" دانشجوی دکترا که همراه با دکتر" چارلی دلا سانتینا" هدایت این مطالعه را بر عهده داشته است، می گوید:بهبود عملکرد در آزمایشات بالینی استاندارد برای تعادل و راه رفتن بسیار چشمگیر بوده است. خوشحال کننده تر اینکه بیماران ما توانسته اند به فعالیت های زندگی روزمره خود مانند ورزش، دوچرخه سواری، باغبانی یا حتی رقص بپردازند.
این مطالعه در مجله پزشکی New England منتشر شده است.
لازم به ذکر است که قبلاً یک تیم در مرکز پزشکی دانشگاه" واشنگتن" کاشت گوش داخلی را برای درمان بیماری" نشانگان منییر"( Meniere) انجام داده اند که یکی از دلیل های BVH است.
" نشانگان منییر" شایع ترین دلیل سرگیجه واقعی است که در شکل کلاسیک خود با حملات سرگیجه تکرار شونده، وز وز گوش و کاهش شنوایی حسی- عصبی و احساس پری و افزایش فشار در گوش تظاهر می یابد. این بیماری، بیماری گوش داخلی است که در آن افزایش فشار مایع اندولنف را داریم. حملات سرگیجه حداقل ۲۰ دقیقه طول می کشد و اغلب با تهوع و استفراغ توأم است.
این بیماری نخستین بار توسط دکتر" پروسپر منییر"( Prosper Ménière) در سال ۱۸۶۱ توصیف گردید. شیوع آن ۰٫۳ تا ۱٫۹ در هر ۱۰۰۰ نفر است و زنان بسیار بیش از مردان به آن مبتلا می گردند. بیشترین شیوع آن نیز در سنین ۴۰ تا ۶۰ سالگی است.
- 17
- 6
