هفته گذشته دادگاه اسفندیار رحیم مشایی برگزار شد اما محمود احمدینژاد ضمن دفاع مجدد از مشایی، سخنان خود را به دستگاه قضایی و حتی دولت تکرار کرد. در همین زمینه آرمان با سیدرضا اکرمی روحانی اصولگرا گفتوگو کرده که میخوانید.
چند روز گذشته دومین جلسه دادگاه مشایی برگزار و اتهامات مختلفی برای وی مطرح شد. در این میان میتوان برای آقای احمدینژاد هم نقشی قائل بود؟
به نظر بنا نیست فعلا درباره آقای احمدینژاد مطلبی مطرح شود. باید از کنار مواضع و سخنان و رفتارهای او طبق معمول با بیتفاوتی عبور کرد تا برسیم به فرصت مناسبی که مد نظر است. نکته بعدی این است که هر کسی را باید متناسب با کارنامه و عملکردش مورد بحث و بررسی قرار داد. آقای مشایی وقتی حاضر نمیشود که کیفرخواست را قبول کند و یا به سوالات پاسخ دهد، قطعا دادگاه تصمیمات مناسب را نسبت به ایشان خواهد داشت.
به هرحال مشایی و احمدینژاد به هم نزدیک بودهاند. آیا این اتهامات سنگین متوجه او نمیشود؟
در قرآن مجید هم آمده است که «هر کسی باید پاسخگوی کارنامه خودش باشد» وقتی در این پرونده نام احمدینژاد مطرح نیست، نمیتوان گفت که چون مشایی دست راست فلانی بوده پس بنابراین باید به امر و فرمان رئیسش بوده باشد. خیر؛ خود او باید پاسخگوی عملکرد و مواضعش باشد و اعلام کند که موارد اتهامی به چه نحو بوده و از خود دفاع کند.
آیا عدم احضار احمدینژاد به دادگاه دلیل خاصی میتواند داشته باشد؟
بالاخره ما در کشور مشکلات بسیاری در زمینه اقتصادی، ارز، بیکاری، نقدینگی و تورم و غیره داریم، درست نیست سراغ مسائل حاشیه برویم و بخواهیم با یک دست چند هندوانه برداریم. بهتر است به مسائل و مشکلات اساسی کشور بپردازیم و از حاشیهسازیهای هزینهزا پرهیز کنیم. باید ابتدا مسائل مهم را حل کنیم و سپس اگر فراغتی حاصل شد به امور دیگر از جمله همین آقای احمدینژاد بپردازیم.
آیا از همین مسائل حاشیهای سوءاستفاده نخواهد شد و با موج سواری درصدد تحریک افکار عمومی نخواهند بود؟
این امر که به امروز و دیروز اختصاص ندارد. شما به قرآن و صدر اسلام نگاه کنید که در زمان پیامبر اکرم(ص) یا امام علی(ع) هم موجسواریها و سوءاستفاده از وضع موجود بوده و یک مساله جدید و عجیبی نیست. ما باید به فکر وحدت در جامعه باشیم. همبستگی و انسجام خود را حفظ کنیم. باید از تولیدات داخلی حمایت کنیم یا کارهای مناسب حال کشور و جامعه را به نحو احسن انجام دهیم و مشکلات بنیادی را حل و فصل کنیم.
اما این افراد مسائلی را مطرح میکنند که اصلا درد جامعه نیست.
این مواضع به زیان خودشان است. مثلا رفتارهای آقای مشایی به دوستان خودش هم آسیب وارد میکند. اینکه میگوید من باید کت و شلوار تنم باشد و لباس مخصوص زندان را قبول ندارم و نمیپوشم، فرافکنی است. باید دادگاه کار خودش را بکند و او هم باید از خودش دفاع کرده و از جنجال پرهیز کند.
مباحثی در جلسه سوال از آقای ظریف وزیر امور خارجه از سوی طیف خاصی از نمایندگان مطرح شد که یادآور «بگمبگم»های معروف بود. این مسائل را که برای چندمین بار تکرار میشود، چگونه ارزیابی میکنید؟
همانطور که رهبر معظم انقلاب هم فرمودند، سوال و استیضاح حق نمایندگان است. مهم این است که این مباحث باید در آرامش و یک فضای منطقی به انجام برسد. برای مثال در جلسه سوال از رئیسجمهوری هم شاهد بودیم منطق حاکم بود. سوالاتی مطرح شد و آقای روحانی هم با توجه به اینکه در جایگاه رئیسجمهوری معذوریتها و ملاحظاتی دارد و باید به فکر اتحاد و انسجام و وحدت جامعه باشد، به مباحثی ورود نکردند. خوب طبعا با توجه به مسئولیت خطیر، ایشان به ریز مشکلات و مسائل مربوط به سکه و ارز و دلار و بازار ورود نکردند. رئیسجمهوری که نباید به آتش مشکلات بدمد و این آتش را مشتعل کند. او وظیفه دارد آرامش را در جامعه حفظ کرده و در جهت وحدت و ثبات کشور حرکت کرده و انرژی خود را صرف حل مشکلات مردم کند.
مسائلی را که علیه آقای ظریف در مجلس مطرح شد، چگونه ارزیابی میکنید؟
همین که نمایندگان از پاسخها و مواضع و رویکرد مثبت آقای ظریف قانع شدند و در مقابل سوال قدوسی و همفکرانش را نامناسب تشخیص داده و به نفع وزیر امور خارجه رأی دادند، به نظر مصلحت و صلاح همین کار بود.
در این باره دولت چه واکنشی میتواند نشان دهد؟
به نظرم دولت در چنین شرایطی باید دو کار انجام دهد؛ اول آگاهسازی و اطلاعرسانی است و دوم افشاگری است. متاسفانه در بخش اطلاعرسانی و رسانهای ناکام و ناموفق بوده است و به پرسشهای و مطالبات پاسخ نمیدهد که موجب شده عدهای سوءاستفاده کنند. دولت باید سخنگو داشته باشد و همواره درصدد پاسخ دادن و روشنگری باشد تا ابهامات برطرف شده و جلوی شایعهسازیها و مواضع نادرست گرفته شود.
- 18
- 1
