آمریکا، کره شمالی را به عنوان قدرت اتمی بپذیرید

 سرعت کره شمالی در پیشرفت ساخت سلاح هسته ای بسیاری از کارشناسان غربی را حیرت زده کرده است.

هفته گذشته جان پارک، از مدیران گروه کره در مرکز بلفر، در کنفرانسی در "آسیا سوشایتی" اشاره کرد که کیم کاملا عزم اش را جزم کرده است تا به قدرت بازدارندگی هسته ای برسد، امری که جدا از این که بقای حکومت اش را تضمین می کند، کره شمالی را قادر می کند از حضور در مسابقه تسلیحاتی اجتناب کند و به توسعه اقتصادی متمرکز شود. پارک گفت بسیاری از مقامات چینی در خفا با سیاست های کره شمالی هم ذات پنداری می کنند.

دونالد ترامپ، در ماه ژانویه، قدری پیش از آن که به کاخ سفید برود، در توئیتی نوشت: "کره شمالی به تازگی تاکید کرده به آخرین مرحله از پیشرفت های هسته ای رسیده است که این کشور را قادر می سازد ایالات متحده را هدف قرار دهد. این اتفاق رخ نخواهد داد." موضع ترامپ تغییر نخواهد کرد.

ترامپ روز پنجشنبه، اظهارات جنگ طلبانه ای که اوایل هفته مطرح کرده بود را تکرار کرد، او گفت اگر کره شمالی تهدیدهای خود را تکرار کند، با "آتش و خشمی " روبه رو خواهد شد "که دنیا تاکنون به چشم ندیده است." او به خبرنگاران گفت: "احتمالا، اظهارات اولیه چندان سفت و سخت نبوده است."

رئیس جمهور سخنی از این نگفت که آیا قصد حمله پیشگیرانه به کره شمالی را دارد یا خیر و گفت وی هنوز از مذاکرات استقبال می کند. اما همچنین اضافه کرد:" آنچه آنها دارند انجام می دهند؛ آنچه آنها دارند با آن پا به فرار می گذارند، یک تراژدی است که نمی توان اجازه داد ادامه پیدا کند."

این مواضع بازتابنده اظهارات اچ.آر. مک مستر، مشاور امنیت ملی رئیس جمهور است که هفته پیش گفته بود برای ترامپ چشم انداز کره شمالی با سلاح هایی که بتواند ایالات متحده را هدف قرار دهد "غیر قابل تحمل" است. مک مستر همچنین می گوید وظیفه او این است که "همه گزینه ها" را به منظور به نتیجه رسیدن این هدف روی میز قرار دهد: "و این شامل گزینه نظامی هم می شود."

جمعه صبح ترامپ در توئیتری نوشت: "گزینه های نظامی کاملا روی میز قرار دارند و اگر کره شمالی غیرعاقلانه رفتار کند، آماده اجرا هستند." اما واقعیت این است که هیچ گزینه سرراست نظامی وجود ندارد. اگر چنین گزینه ای وجود داشت رئیس جمهور قبلی ایالات متحده احتمالا از آن استفاده می کرد.

اکونومیست این هفته در سرمقاله خود نوشت: "بمب ها و موشک اندازهای آقای کیم به خوبی در سراسر کشور پراکنده و پنهان شده اند. نیروهای نظامی آمریکا، با تمام قدرت شان هم نمی توانند پیش از آن که کیم دست به اقدام تلافی جویانه بزند تمام توان هسته ای کره شمالی را خنثی کنند."

حتی اگر حمله ایالات متحده بتواند سلاح های هسته ای کیم را از سر راه بردارد، نیروهای کره شمالی هزاران توپخانه در اختیار دارند که به سمت سئول نشانه رفته است، شهری با ده میلیون جمعیت که تنها سی و پنج مایل با مرز کره شمالی فاصله دارد. اقدامی تلافی جویانه با این تسلیحات متعارف احتمالا هزاران کشته به بار خواهد آورد. جیمز متیس، وزیر دفاع در ماه مه گفته بود که جنگ با کره شمالی فاجعه بار خواهد بود (روز پنجشنبه، متیس هشدار خود را تکرار کرد.)

کتی مون، استاد مطالعات آسیا در کالج ولسلی و پژوهشگر غیر مقیم در اتاق فکر بروکینگز اوایل این هفته در مصاحبه ای با ایستگاه رادیویی دابلیو بی یو آر در بوستن گفت: "این مرد جوان که رهبری کره شمالی را عهده دار است اجازه خروج تسلیحات اتمی خود را نخواهد داد. آن چه ایالات متحده با آن روبرو است مساله ای است میان توانایی های کره شمالی و اهداف کره شمالی، و استراتژی بی مورد و تاریخ مصرف گذشته ایالات متحده برای خلع سلاح هسته ای این کشور.

کره شمالی تا زمانی که خلع سلاح هسته ای رو میز باشد با ایالات متحده مذاکره نخواهد کرد. ما باید به سختی فکر کنیم و با واقعیت روبه رو شویم و آن را هضم کنیم. کره شمالی دولتی تماما هسته ای است. قرار نیست بگوییم "آهای، به باشگاه اتمی ها خوش آمدی"، اما می توانیم روی کنترل تسلیحاتی کار کنیم. چارچوب دشواری است که تاکید می کند کره شمالی دولتی هسته ای است، باید در آن سطح رویکردی دیپلماتیک به خرج داد."

این شبیه به حرفی است که این هفته مایکل هیدن، رئیس سابق سی آی اِی و آژانس امنیت ملی این هفته به همکار من رابین رایت گفت. او گفت: "هر گونه راه حل دیپلماتیک برای این اوضاع می بایست به وضعیت هسته ای کره شمالی اذعان داشته باشد. وگرنه هیچ توافقی ممکن نخواهد بود."

جان کسیدی