دوشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۳
۱۷:۳۲ - ۱۱ خرداد ۱۳۹۶ کد خبر: ۹۶۰۳۰۲۸۳۱
رفاه و آسیب های اجتماعی

کابوس ۸ ساله پسر تحصیلکرده پایان یافت

اخبار اجتماعی,خبرهای اجتماعی,آسیب های اجتماعی,زندان

علی‌دانشجوی رتبه هشتم کارشناسی ارشد رشته علوم سیاسی است. او در ١٦ سالگی وقتی در مدرسه شبانه‌روزی درس می‌خواند در سلف غذاخوری با یکی از دوستانش درگیر شد و او را با ضربه چاقویی که به پایش زد مصدوم کرد.مصدوم یک ماه در حالت کما بود و بعد از مدتی با نقص عضو از ناحیه پا به زندگی بازگشت. علی را به کانون اصلاح و تربیت بردند و ٧ تا ٨ ماه آنجا ماند. بعد هم او را به زندان اصلی منتقل کردند.

 

در دادگاهی که همان زمان تشکیل شد علی محکوم به پرداخت دو دیه کامل و ٤٥‌درصد دیه کامل دیگری شد که آن زمان نزدیک به ١٧٠‌میلیون تومان می‌شد. درنهایت قرار شد ٨-٧ میلیون تومان به صورت قسطی به شاکی پرداخت شود و رضایت دهند.با این قرار علی از زندان آزاد شد،کنکور داد و در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران قبول شد. یک ترم به دانشگاه رفت اما دوباره شاکی ادعای دیه بیشتری کرد و حکم جلب علی را گرفت و او را به زندان انداخت. بعد از مدتی دوباره خانواده‌اش توانستند با مبلغی خانواده شاکی را راضی کنند تا او از زندان آزاد شود.این‌بار علی درسش را تمام کرد و با رتبه یک (شاگرد اولی) از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و همزمان با رتبه ١٠ در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد پذیرفته شد. دو ترم به کلاس رفت و دوباره شاکی حکم جلبش را گرفت.

 

این‌بار از طرف حراست دانشگاه او را خواستند و همه دانشجویان در جریان این حادثه قرار گرفتند. از یکسال پیش تمام پرسنل دانشگاه برای آزادی او تلاش‌های بسیاری کردند. حدود دو هفته قبل دانشجویان و اساتید دانشگاه گروه تلگرامی راه انداختند و درباره وضعیت علی صحبت کردند و از مردم برای تامین دیه او کمک خواستند. خیلی زود این مبلغ جور شد و دیروز ظهر علی در دادگاه کیفری تهران حاضر و بعد از ٨ سال زندگی در تعقیب و گریز آزاد شد.

 

حالا که دیگر کابوس‌هایت تمام شده و یک زندگی آزاد مقابل رویت قرار گرفته چه احساسی داری؟

انگار که امروز دوباره متولد شده‌ام و زندگی‌ام از نو شروع شده است. روزهایی که در زندان بودم جلوی چشم‌هایم است. آنوقت‌ها می‌خواستم با درس خواندن روحیه خودم را حفظ کنم و ثابت کنم که این اتفاق فقط اشتباه بوده. درس می‌خواندم تا بالاخره یک روزی از شرمندگی پدر و مادرم بیرون بیایم. حالا امروز جواب همه تلاش‌هایم را گرفته‌ام؛ می‌توانم برای ١٠ یا ٢٠ سال آینده‌ام برنامه‌ریزی کنم. من قبل از این حتی برای یک هفته هم نمی‌توانستم برای خودم برنامه‌ریزی کنم. زندگی من در لحظه می‌گذشت. حتی نمی‌توانستم به این فکر کنم که یک لحظه دیگر در زندگی‌ام چه اتفاقی می‌افتد.

 

‌ شاکی با چه مبلغی رضایت داد؟

ما در جلسه‌ای که روز دوشنبه با حضور اساتید در دانشگاه داشتیم روی مبلغی توافق کردیم که قرار شد رسانه‌ای نشود. ‌

 

جلسه آخر رویارویی شما برای رضایت چگونه گذشت؟

اتفاقی که امروز افتاد از چیزی که حتی فکرش را می‌کردم خیلی بهتر بود. امروز شاکی هم خوشحال بود و رضایت قلبی داشت. من هم از خوشحالی او خوشحال بودم. می‌خواهم درس بخوانم و ان‌شاءالله سال آینده در رشته علوم سیاسی رتبه یک دکترا را بیاورم. این کار را می‌کنم که افرادی که برای آزادی‌ام کمک کردند، خوشحال شوند.

 

‌ از روزهایی که این اتفاق برایت افتاد بگو. آن موقع به چه چیزی فکر می‌کردی؟

وقتی این اتفاق افتاد من ١٦ سال بیشتر نداشتم و چیز زیادی از زندگی نمی‌دانستم. همان روز خیلی به زندگی‌ام فکر کردم. دلم می‌خواست زمان دکمه برگشت داشت و همه‌چیز به قبل برمی‌گشت و این کار را نمی‌کردم. وقتی همکلاسی‌ام زخمی شد، انگار خواب می‌دیدم. انگار در رویا او را جلوی چشم‌های من از مدرسه با ماشین بیرون بردند. می‌دانستم قرار است به زندان بروم و زندگی‌ام نابود است اما با خودم گفتم که این آخر خط زندگی من نیست. باید همه تلاشم را کنم تا زندگی‌ام را نجات بدهم. می‌دانستم اگر به زندان بیفتم پدر و مادرم توانایی پرداخت دیه را ندارند وخودم هم که وقتی ندارم تا کار کنم و این پول را جور کنم. باید تمام تلاشم را کنم که دوباره به زندگی برگردم. فردای روز حادثه تصمیم گرفتم طوری خودم را در جامعه نشان بدهم که افکار عمومی به سویم مثبت شود. مطمئن بودم اگر یک روزی من تلاش کنم و خودم را نشان بدهم جامعه از من حمایت می‌کند که خدا را شکر این اتفاق هم افتاد و مردم در آخرین لحظاتی که زندگی‌ام در مرز نابودی قرار داشت با گلریزان به کمکم آمدند.

 

‌ روزهای تلخ این هشت سال و ترس همیشگی از دستگیری چطور گذشت؟

سال ٩٠ اوایل ترم دوم دانشگاهم بود که در خوابگاه بودم و از حراست من را خواستند. فهمیدم آمده‌اند تا من را ببرند. تازه اول ترم بود و سخت‌ترین اتفاق ممکن این بود که درس‌ها و زندگی‌ام را رها کنم و دوباره به زندان بروم. یکی از روزهایی که در زندان بودم دادستان و قضات شهرستان به آنجا آمدند. مسوول زندان من را پیش آنها برد تا صحبت کنیم. وقتی من را دیدند خیلی از این وضعیت ناراحت شدند.

 

به رییس زندان گفتند که چرا اجاره نمی‌دهید علی از زندان بیرون بیاید؟

مسوولان هم جواب دادند که او باید برای آزادی‌اش ٤٠٠ میلیون تومان وثیقه به شاکی‌اش بدهد تا بتواند رها شود. دادستان آنجا تحت تاثیر قرار گرفت. بیشتر به خاطر اینکه در زندان با همه زندانی‌ها، افسرها و همه رابطه خیلی خوبی داشتم و دل‌شان می‌خواست که به من کمک کنند.دادستان گفت که من می‌توانم با یک فیش حقوقی ٣٠ میلیون تومانی چند روز برای تو مرخصی بگیرم. من هم خیلی زود این فیش را آماده کردم و به زندان دادم و یک راست به دانشگاه رفتم و انتخاب واحدم را انجام دادم. اگر این کار را نمی‌کردم دیگر نمی‌توانستم برای ترم بعد انتخاب واحد کنم و از دانشگاه اخراج می‌شدم. آن هم‌زمانی که هیچ امیدی به آزادی‌ام نداشتم.هنوز ده روز به اول مهرماه مانده بود که با یکی از پرسنل زندان مشغول درست کردن پرونده زندانی‌ها بودیم که به من گفت: «من قرار است تا آخر هفته به مکه بروم و تو را دعا می‌کنم.» من از حرفش خوشحال شدم اما در دلم گفتم من که پولی برای دادن دیه ندارم و شاکی هم رضایت نمی‌دهد. انگار که معجزه اتفاق بیفتد. روز اول مهر نگهبان زندان آمد و در را باز کرد و گفت: علی تو آزادی. لحظه اول شوک شده بودم و هزاران فکر به ذهنم هجوم آورد که چه اتفاقی افتاده.

 

آیا کسی حاضر شده این دیه را بدهد؟

آیا خانواده شاکی برای همیشه رضایت داده‌اند... خلاصه در همان یک لحظه به همه‌چیز فکر کردم جز آزادی.ماجرای آزادی‌ام از این قرار بود که پدرم، برادرم را برای درمان به بیمارستان برده بود و آنجا با چند تا از وکلا آشنا شده بود. از آنجایی که آنها با قانون آشنایی داشتند ‌بندی را پیدا کرده بودند که بر طبق آن من می‌توانستم موقتا آزاد شوم تا دیه‌ام تقسیط شود.

 

‌ پدر و مادرتان خبر آزادی را می‌دانند؟

از آنجایی که بارها خبر آزادی‌ام را به خانواده‌ام می‌دادم و آنها با خوشحالی به تهران می‌آمدند و دوباره همه‌چیز خراب می‌شد دیگر این‌بار به آنها چیزی نگفتم تا همه‌چیز ختم به خیر شود و خودم هم این را باور کنم. چند ساعت دیگر بهشان زنگ می‌زنم و دعوت‌شان می‌کنم بیایند تهران و حکم آزادی‌ام را نشان‌شان می‌دهم.

 

 

 

 

etemadnewspaper.ir
  • 9
  • 5
۵۰%
همه چیز درباره
نظر شما چیست؟
انتشار یافته: ۰
در انتظار بررسی:۰
غیر قابل انتشار: ۰
جدیدترین
قدیمی ترین
مشاهده کامنت های بیشتر
محمدرضا احمدی بیوگرافی محمدرضا احمدی؛ مجری و گزارشگری ورزشی تلویزیون

تاریخ تولد: ۵ دی ۱۳۶۱

محل تولد: تهران

حرفه: مجری تلویزیون

شروع فعالیت: سال ۱۳۸۲ تاکنون

تحصیلات: کارشناسی حسابداری و تحصیل در رشته مدیریت ورزشی 

ادامه
رضا داوودنژاد بیوگرافی مرحوم رضا داوودنژاد

تاریخ تولد: ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۹

محل تولد: تهران

حرفه: بازیگر

شروع فعالیت: ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۲

تحصیلات: دیپلم علوم انسانی

درگذشت: ۱۳ فروردین ۱۴۰۳

ادامه
احسان قربان زاده بیوگرافی احسان قربان زاده؛ خواننده تازه کار موسیقی پاپ ایران

محل زندگی: تهران 

ملیت: ایرانی

حرفه: خواننده

سبک: پاپ و سنتی ایرانی

ساز: تنبک، باغلاما و گیتار

ادامه
فرامرز اصلانی بیوگرافی فرامرز اصلانی از تحصیلات تا شروع کار هنری

تاریخ تولد: ۲۲ تیر ۱۳۳۳

تاریخ وفات : ۱ فروردین ۱۴۰۳ (۷۸ سال)

محل تولد: تهران 

حرفه: خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا، نوازندهٔ گیتار 

ژانر: موسیقی پاپ ایرانی

سازها: گیتار

ادامه
عقیل بن ابی طالب زندگینامه عقیل بن ابی طالب؛ از صحابه پیامبر و امام علی (ع)

تاریخ تولد: ده سال بعد از عام الفیل

محل تولد: مکه

محل زندگی: مکه، مدینه

دلیل شهرت: صحابه و پسرعموی محمد

درکذشت: دوران حکومت معاویه، مدینه

مدفن: بقیع

ادامه
علیرضا مهمدی بیوگرافی علیرضا مهمدی؛ پدیده کشتی فرنگی ایران

تاریخ تولد: سال ۱۳۸۱ 

محل تولد: ایذه، خوزستان، ایران

حرفه: کشتی گیر فرندگی کار

وزن: ۸۲ کیلوگرم

شروع فعالیت: ۱۳۹۲ تاکنون

ادامه
حسن معجونی بیوگرافی حسن معجونی بازیگر کمدی سینمای و تلویزیون ایران

چکیده بیوگرافی حسن معجونی

نام کامل: محمد حسن معجونی

تاریخ تولد: ۲۸ دی ۱۳۴۷

محل تولد: زنجان، ایران

حرفه: بازیگر، کارگردان، طراح، مدرس دانشگاه

تحصیلات: رشتهٔ ادبیات نمایشی از دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر

آغاز فعالیت: ۱۳۷۵ تاکنون

ادامه
ابراهیم بن جعفر ابی طالب زندگینامه ابراهیم بن جعفر ابی طالب

نام پدر: جعفر بن ابی طالب

سن تقریبی: بیشتر از ۵۰ سال

نسبت های مشهور: برادر محمد بن ابی طالب

ابراهیم بن جعفر ابی طالبزندگینامه ابراهیم بن جعفر بن ابی طالب

زندگینامه ابراهیم بن جعفر بن ابی طالب

ابراهیم بن جعفر بن ابی طالب فرزند جعفر بن ابی طالب بوده است، برخی از افراد ایشان را همراه با محمد از نوه های جعفر می دانند که عمال بن زیاد وی را به شهادت رساند. برخی از منابع می گویند که ابراهیم و محمد هر دو از لشکر ابن زیاد فرار کرده بودند که بانویی در کوفه آنها را پناه می دهد، اما درنهایت سرشان توسط همسر این بانو که از یاران ابن زیاد بود از جدا شد و به شهادت رسیدند. 

ادامه
مریم طوسی بیوگرافی مریم طوسی؛ سریع ترین دختر ایران

تاریخ تولد: ۱۴ آذر ۱۳۶۷

محل تولد: تهران

حرفه: ورزشکار، دونده دوهای سرعت

تحصیلات: کارشناسی تربیت بدنی از دانشگاه تهران

قد: ۱ متر ۷۲ سانتی متر

ادامه
ویژه سرپوش