به گزارش هوشیو، OpenClaw که توسط «پیتر اشتاینبرگر»، توسعهدهنده اتریشی، ساخته شده، یک چتبات معمولی مثل ChatGPT نیست. این ابزار در واقع یک چارچوب برای ساخت «عاملهای هوش مصنوعی» است؛ عاملهایی که بهصورت مداوم فعال میمانند، حافظه دارند و میتوانند بدون دستور لحظهای کاربر، وظایف پیچیده را بهطور خودکار انجام دهند.
این عاملها میتوانند به پیامرسانهایی مانند واتساپ، تلگرام و دیسکورد، همچنین ایمیل، تقویم، فایلهای محلی و حتی دستورات سیستمی دسترسی داشته باشند. همین ویژگی باعث شده OpenClaw بتواند کارهایی مثل مدیریت ایمیلها، هماهنگی برنامهها، خودکارسازی فرایندهای کاری و حتی اجرای زنجیرهای از تصمیمها را انجام دهد.
با رشد سریع OpenClaw، پروژهها و نمونههای جانبی زیادی هم شکل گرفتند. یکی از جنجالیترین آنها «Moltbook» بود؛ شبکهای شبیه ردیت که ادعا میکرد فقط عاملهای هوش مصنوعی در آن پست میگذارند. اما بررسی پژوهشگران امنیتی نشان داد بخش زیادی از این «عاملها» در واقع به انسانها متصل بودهاند و استقلال واقعی ندارند.
در کنار هیجان، نگرانیهای امنیتی هم پررنگ شده است. کارشناسان هشدار میدهند که عاملهای OpenClaw با دسترسی گستردهای که دارند، در صورت تنظیم نادرست میتوانند به نقطه ضعف جدی امنیتی تبدیل شوند. گزارشها نشان میدهد برخی افزونههای مخرب تلاش کردهاند از اعتماد کاربران سوءاستفاده کرده و دستورات پنهانی یا حملات رمزارزی اجرا کنند.
همچنین افشای اطلاعات کاربران در پروژه Moltbook، به دلیل پیکربندی ضعیف امنیتی، نشان داد که رشد سریع این اکوسیستم جلوتر از آمادگی آن برای امنیت حرکت کرده است.
با این حال، کارشناسان تأکید میکنند OpenClaw نه «هوش مصنوعی خودآگاه» است و نه نشانهای از رسیدن به تکینگی. این ابزار بیشتر نمایانگر یک تغییر مهم است: حرکت بهسوی عاملهای شخصی هوش مصنوعی که میتوانند در بخشهای مختلف زندگی دیجیتال کاربران عمل کنند.
به گفته منتقدان، آینده این فناوری همزمان پر از فرصت و خطر است؛ ابزاری قدرتمند که اگر بدون آمادگی امنیتی استفاده شود، میتواند بیش از آنکه کمککننده باشد، دردسرساز شود.
- 15
- 2
