انقلاب آلگری؛ یوونتوس چگونه متحول شد

به گزارش ایلنا، «دو» تعداد بازیکنانی است که در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۱۵ برابر بارسلونا بازی کردند و در هر دو بازی رفت و برگشت در سال ۲۰۱۷ مقابل این تیم هم در ترکیب ثابت حضور داشتند. جیان‌لوییجی بوفون، بنجامین باتن واقعی دنیای فوتبال و لئوناردو بونوچی، تنها بازیکنانی هستند که پس از شکست سه بر یک مقابل بارسلونا در فینال برلین، باز هم در ترکیب ثابت یووه در هر دو دیدار رفت و برگشت برابر بارسلونا قرار گرفتند.

جورجیو کیه‌لینی هم البته همچنان بازیکن بسیار مهمی است. او در فینال آن سال به دلیل مصدومیت غایب بود اما در هر حال یوونتوس نسبت به تنها دو فصل پیش، به‌شدت تغییر کرده است.

تیم یوونتوس درخشان بود ولی در نهایت تسلیم درخشش مسی، نیمار و سوارس شد. یووه پس از آن متحول شد. البته بازیکنان آنها هم پا به سن گذاشته بودند. آرتورو ویدال پس از شکست در فینال لیگ قهرمانان راهی بایرن مونیخ شد. آندره‌آ پیرلو وارد مرحله پیش از بازنشستگی شد و به آمریکا رفت و کارلوس توس هم به بوکا جونیورز رفت و بعد هم راهی چین شد. رئال مادرید در تابستان بعد، آلوارو موراتا را به تیمش برگرداند و پل پوگبا هم گران‌ترین بازیکن تاریخ شد و به منچستریونایتد برگشت. پاتریس اورا که حالا ۳۵ سال دارد هم در ژانویه به‌ صورت آزاد به المپیک مارسی رفت.

کلودیو مارکیزیو ۳۱ساله، استفان لیشت‌اشتاینر ۳۳ساله و آندره‌آ بارتزالی ۳۵ساله همه در یوونتوس ماندند اما به حاشیه رانده شدند. اگر یووه مربی بزرگی نداشت به بحران می‌رسید اما آلگری واکنشی عالی نشان داد و حتی تیمش را بهتر هم کرد.

بزرگترین نقطه قوت سر الکس فرگوسن این بود که می‌توانست بارها و بارها تیمش را از نو بسازد. او در ۲۷ سال حضور در یونایتد چهار، پنج بار یونایتد را بازسازی کرد و چهار، پنج تیم عالی تحویل داد. آلگری اما در عرض سه سال دو تیم عالی داشته است. البته باید پذیرفت که لیگ برای یووه آسان بوده است و تیم آلگری هنوز فاتح لیگ قهرمانان نشده است اما یک حضور در فینال و یک حضور در نیمه‌نهایی در سه سال گذشته نشان می‌دهد که این مربی ۴۹ساله چه توانایی‌هایی دارد.

اینکه یوونتوس چطور توانست بارسلونا را حذف کند نشان از بلوغ بازیکنان و مربی تیم دارد. آنها توانستند توازنی بین دفاع و حمله ایجاد کنند که دردسرهای بسیاری برای تیم‌های باقیمانده در رقابت‌ها خواهد ساخت.

آلگری هوشمندانه بازیکن خرید و حتی صحبت بر سر این است که یوونتوس مانند لسترسیتی عمل کرده، البته در سطحی بالاتر. دنی آلوز، خوان کوادرادو، گونسالو ایگواین، سامی خدیرا و ماریو مانجوکیچ همه به نحوی از سوی بزرگترین تیم‌های اروپا کنار گذاشته شدند و همه می‌خواستند که ثابت کنند منتقدانشان اشتباه می‌کنند، یعنی دقیقا همان انگیزه‌ای که بازیکنان لسترسیتی داشتند.

یوونتوس با مبلغی که ۲۰ میلیون پوند کمتر از مبلغ فروش پل پوگبا بود، توانست میرالم پیانیچ، پائولو دیبالا و الکس ساندرو را بخرد. این بازیکنان سال‌های بسیاری را پیش رو دارند و هنوز جوان هستند. مهارت آلگری این بوده که کاری کرده این بازیکنان به‌ شکلی سریع کنار هم جا بیفتند، آن هم در سیستمی که هم امنیت دفاعی دارد و هم توان تهاجمی.

آلگری در سال ۲۰۱۴ یوونتوس را در حالی از آنتونیو کونته تحویل گرفت که این تیم تازه سومین اسکودتو متوالی‌اش را جشن گرفته بود. آلگری سیستم ۳-۴-۳ کونته را کنار گذاشت. او حاضر نبود روش‌های پیشین را تکرار کند. او تیم را تغییر داد، ولی همچنان موفقیت کسب کرد.

یووه در اولین فصل حضور آلگری، مانند آخرین فصل حضور کونته با اختلاف ۱۷ امتیاز قهرمان شد. آنها فصل پیش را بد شروع کردند اما قدرتمند به پایان رساندند و باز هم قهرمان شدند. سومین قهرمانی یووه در دوران آلگری هم در راه است، به‌ویژه که فاصله آنها با رم، تیم دوم جدول هشت امتیاز شده و شش بازی هم تا پایان فصل مانده است. آلگری با درخشش در اروپا یکی از مربیانی شده که همه به دنبالش هستند. او یووه را به اولین فینال لیگ قهرمانان پس از سال ۲۰۰۳ رساند و در دومین فصل حضورش هم مقابل بایرن مونیخ در مرحله یک‌هشتم نهایی در وقت اضافه شکست خورد.

یووه در این فصل در اروپا ۱۷ گل زده و تنها ۲ گل دریافت کرده که روی ضربات ایستگاهی بوده است. بوفون ۵۳۱ دقیقه است که در لیگ قهرمانان گل نخورده است. آنها در ورزشگاه جدیدشان در ۴۸ مسابقه شکست نخورده‌اند و ۴۲ بازی را برده‌اند. این نشان از یک مربی بزرگ دارد. آرسنال او را می‌خواست اما ترجیح داد که آرسن ونگر را نگه دارد اما بارسلونا شاید بتواند این مربی را به اسپانیا ببرد.