منچستر، شهر عزا!

آن‌ها با ۲ تیم از تاپ‌سیکس هم بازی کرده‌اند و هر ۲ را شکست داده‌اند. خیلی نباید از شایعات و حمایت داوران صحبت کرد، مهم این است که آن‌ها نشان داده‌اند به همین راحتی باج نمی‌‌دهند و حتی مساوی هم برایشان حکم شکست را دارد.

 برداشت اول

برعکس منچسترسیتی که آن روحیه را ندارد؛ ندارد و انگار نمی‌‌تواند هم به دست بیاورد. قهرمان مقتدر ۲ فصل اخیر لیگ که در این ۲ دوره مجموعا ۱۹۸ امتیاز کسب کرده حالا در شروع لیگ ۲ باخت و یک تساوی داده و با لیورپول صدرنشین ۸ امتیاز فاصله دارد. نکته جالب‌تر می‌خواهید؟ اختلاف ۲ امتیازی سیتی با لستر، چلسی و کریستال‌پالاس است؛ این یعنی آن‌ها الان مدعی اصلی قهرمانی محسوب نمی‌‌شوند بلکه صرفا یک تیم هستند که در بالای جدول می‌جنگند. نگاه نکنید که ۸ گل به واتفورد می‌زنند، سیتی هنوز تیم قهرمان نیست.

هنوز در باد موفقیت پرشکوه سال گذشته خوابیده و هنوز یک تیم رقابت‌طلب به شمار نمی‌‌آید. شاید مصدومیت‌های متعدد دفاعی چنین روزهایی را برای آن‌ها به وجود آورده اما خب دریافت ۲ گل در خانه برابر ولورهمپتون در حالی که شانس بزرگ گلزنی کمتری از آن‌ها ایجاد کردند و گلی هم نزدند، خیلی مربوط به دفاع تیمی نمی‌‌شود. حالا شاید پپ گواردیولا هم با این فشار کنار بیاید که امسال شانس قهرمانی لیورپول خیلی بیشتر است. هرچند که فصل طولانی در پیش است و قرمزها هم به بازی‌های سخت‌تری می‌خورند اما فعلا پپ خیلی زود قافیه را به یورگن کلوپ واگذار کرده است. با باخت در بازی یک‌شنبه شب برابر وولوز،‌ اکنون نونو اسپیریتو هم به جرگه ۳ مربی‌ای پیوست که گواردیولا آمار پیروزی پایینی برابر آن‌ها دارد؛ نونو ۲۵ درصد، کلوپ ۲۲ درصد و رونالدو کومان صفر درصد!

 برداشت دوم

منچستریونایتد و منطقه سقوط؟‌ چند سال قبل اگر این ۲ کلمه را در کنار هم قرار می‌دادید، به عقل شما شک می‌کردند اما حالا دیگر کسی شک ندارد که اوضاع منچستریونایتد به شدت افتضاح است. اگر همشهری‌ آن‌ها شکست می‌خورد، حداقل در راه رسیدن به صدر جدول می‌جنگد اما هیچ‌کس نمی‌‌داند ‌انگیزه بازیکنان یونایتد از زمان سوت آغاز بازی چیست. اصلا ‌انگیزه‌ای دارند؟ بعید به نظر می‌رسد. تیم اوله‌گونار سولسشر حتی از تیم دیوید مویس هم بدتر است؛ یعنی بدترین منچستریونایتد معاصر.

در شبی که نیمه آبی شهر از این‌که نتوانستند به صدر جدول نزدیک شوند غصه‌دار بودند؛ غصه نیمه قرمز این بود که فاصله‌شان تا منطقه سقوط به ۲ امتیاز رسید! آن هم با شکست برابر نیوکاسلی که تا پیش از این بازی تنها یک برد داشت. اصل ماجرا فرقی نکرده، شیاطین سرخ در حالی روزهای سختی را می‌گذرانند که رقبای اصلی و دیرینه‌شان چندصد کیلومتر از آن‌ها جلوتر هستند و این چیزی نیست که بتوان آن را به همین راحتی جبران کرد؛ به خصوص که اوضاع بدتر و بدتر می‌شود.

۸ هفته گذشته و یونایتد یکی از بدترین خطوط حمله لیگ را در اختیار دارد. آن‌ها اصلا توانی برای ایجاد موقعیت روی دروازه رقبا ندارند و انگار تیم فاقد روح است؛ تنها به زمین می‌آید تا بازی تمام شود فارغ از هر نتیجه‌ای. این وضعیت فعلی رکورددار قهرمانی در لیگ برتر است. می‌گویند رکوردها روزی شکسته می‌شوند اما اعتبار همیشگی است؛ این موضوع اما برای تیم فعلی صدق نمی‌‌کند. شاید رکوردهایشان به همین زودی شکسته نشود اما اعتبارشان روز به روز بیشتر به قهقرا می‌رود.