به گزارش خبرآنلاین، بوشبی اول نوامبر ۱۹۹۸، در ۲۹سالگی، خانه مادرش را در شهر هال انگلستان ترک کرد و راهی پونتا آرناس در شیلی شد؛ شهری در جنوبی‌ترین بخش آمریکای جنوبی که قرار بود نقطه آغاز سفر بی‌سابقه او باشد.
او برای این ماجراجویی دو قانون سخت‌گیرانه تعیین کرده بود: نخست اینکه برای پیشروی در مسیر از هیچ وسیله نقلیه‌ای استفاده نکند و دوم اینکه تا زمانی که با پای پیاده به خانه بازنگشته، به زادگاهش برنگردد. به این ترتیب، حتی اگر مجبور می‌شد ماه‌ها یا سال‌ها سفرش را متوقف کند، باید دوباره از همان نقطه‌ای حرکت می‌کرد که پیش‌تر به آن رسیده بود.
از جنگل‌های خطرناک تا رویارویی با خرس قطبی
مسیر انتخابی بوشبی چیزی فراتر از یک پیاده‌روی طولانی بود. او باید از آمریکای جنوبی و مرکزی عبور می‌کرد، به آمریکای شمالی می‌رسید و سپس از مسیر تنگه برینگ وارد روسیه می‌شد تا از آسیا و اروپا خود را به انگلستان برساند.
در این مسیر، او با خطرات متعددی روبه‌رو شد؛ از عبور از جنگل‌های صعب‌العبور دارین در آمریکای مرکزی و تهدید گروه‌های مسلح گرفته تا بازداشت در پاناما و مشکلات متعدد مرزی.
یکی از خطرناک‌ترین بخش‌های سفر در سال ۲۰۰۶ رقم خورد؛ زمانی که بوشبی به همراه یک ماجراجوی آمریکایی تلاش کرد از تنگه برینگ، میان آلاسکا و روسیه، عبور کند. آن‌ها در میان یخ‌های متحرک با شرایط مرگباری روبه‌رو شدند. بخشی از یخ زیر پایشان شکست و تجهیزات و آذوقه‌شان به آب‌های یخ‌زده سقوط کرد. در همان سفر، این دو نفر با یک خرس قطبی نیز مواجه شدند؛ حیوانی که می‌توانست در چند لحظه جان آن‌ها را بگیرد.
مشکلات بوشبی به خطرات طبیعی محدود نبود. مسائل مربوط به صدور روادید روسیه، مشکلات مالی، همه‌گیری کرونا و جنگ اوکراین بارها برنامه سفرش را تغییر دادند و موجب توقف‌های طولانی شدند.
۳۱ روز شنا در دریای خزر؛ راهی برای ادامه سفر
یکی از عجیب‌ترین بخش‌های ماجراجویی بوشبی، عبور از دریای خزر بود. به دلیل محدودیت‌های ژئوپلیتیکی و بسته‌شدن مسیرهای زمینی مورد نظرش، او تصمیم گرفت به جای استفاده از وسایل نقلیه، از دریای خزر عبور کند.
این ماجراجو ۳۱ روز را در آب گذراند و با کمک تجهیزات شناوری و لباس مخصوص، مسیر میان قزاقستان و جمهوری آذربایجان را طی کرد. او بعدها از شیوه خاص خود با عنوان ترکیبی از شنا و شناورماندن یاد کرد؛ چراکه برخلاف شناگران حرفه‌ای، بخش زیادی از مسیر را با تکیه بر تجهیزات شناوری و حرکت دست‌ها پشت سر گذاشت.
پس از عبور از آسیا و رسیدن به اروپا، محدودیت‌های اقامت در کشورهای مختلف نیز مشکلات تازه‌ای برای او ایجاد کرد. بوشبی مجبور بود در بازه‌های زمانی محدود سفر کند و برای ادامه مسیر، بارها برنامه‌ریزی تازه‌ای انجام دهد.
او سرانجام در اکتبر ۲۰۲۶، پس از عبور از کانال مانش و بازگشت به خاک بریتانیا، آخرین بخش سفر خود را به سمت شهر هال آغاز کرد.
پایان ۲۸ سال دوری؛ استقبال از مردی که به خانه برگشت
دوم نوامبر ۲۰۲۶، بوشبی پس از پیمودن حدود ۵۰ هزار کیلومتر و عبور از ۲۹ کشور در چهار قاره، سرانجام به شهر هال رسید. جمعیتی از مردم برای استقبال از او در خیابان‌ها و میدان شهر جمع شده بودند.
او پس از رسیدن به مرکز شهر، مسیر نهایی را به سمت خانه مادرش طی کرد و پس از ۲۸ سال دوری، بار دیگر او را در آغوش گرفت. بوشبی همچنین پس از سال‌ها دوری با پسرش دیدار کرد و برای نخستین بار نوه ۱۲ساله‌اش را ملاقات کرد؛ دختری که در تمام سال‌های سفر او به دنیا آمده و بزرگ شده بود.
بوشبی در مراسم استقبال از خود گفت که این ماجراجویی را به‌تنهایی به پایان نرسانده و کمک و همراهی مردم کشورهای مختلف در عبور از موانع نقش مهمی داشته است.
او که اکنون ۵۷ سال دارد، پس از بازگشت با چالش تازه‌ای روبه‌رو است: زندگی عادی پس از نزدیک به سه دهه سفر. مستندی نیز به کارگردانی ورنر هرتسوگ درباره این ماجراجویی در دست ساخت است.
سفری که قرار بود ۱۲ سال طول بکشد، سرانجام پس از ۲۸ سال به پایان رسید؛ ماجرایی که بوشبی آن را «اکتشاف زندگی» خود می‌داند.
- 19
- 5
