وزیر با عصبانیت و رگ های بالا زده: «یعنی چی میاریم مرد حسابی؟!
میاری یعنی چی؟!
من که آمدم این جا باید بالش بیاری؟!»
بعد از مدت ها برخورد یک مدیر فرادستی با کم کاری مدیرزیرمجموعه را دیدیم.
البته حتما مدیران برای کم کاری و قصورهای مدیران زیر مجموعه های شان سیستم های توبیخی دارند که ما نمی بینیم، اما تجربه های پیشین عمدتا از توبیخ و استعفا برای کم کاری حکایت نمی کند.
دوشنبه شب سعید نمکی وزیر بهداشت در بازدید از بیمارستان امام علی(ع) رودان استان هرمزگان درباره اهمال در رسیدگی به وضعیت یک بیمار، رئیس بیمارستان را توبیخ کرد. توبیخی که البته جدی و با لحن تند بود. فیلم موبایلی این توبیخ که برای یک بالش بود به سرعت در فضای مجازی پیچید.
گفت وگوهای رد و بدل شده را با هم مرور می کنیم:
وزیردر کنار تخت یک بیمار: این بیمار چرا بالش ندارد؟
یکی از پرستاران یا کادر خدمات: تعداد بالش ها کم است.
وزیر: مدیر بیمارستان کی هست؟
مدیربیمارستان: بله بله ، چشم میاریم
وزیر با عصبانیت: «یعنی چی میاریم مرد حسابی؟! میاری یعنی چی؟! من که آمدم این جا باید بالش بیاری؟!»
مدیر بیمارستان: بالش این جا بوده بردند بشویند. میاریم چشم.
وزیرهمچنان با عصبانیت: یعنی چه این حرف؟! آبروی مملکت رو این جا برای یک بالش می برید شماها.
وزیر رو به بیمار: ببخشید آقا، عذرخواهی میکنم الان برات بالشمیارن.
نکته
منتظر توبیخ برای قصورهای کلان هستیم
اساسا ما برخورد مدیران فرادستی با مدیران خود در زیرمجموعه را که مرتکب کم کاری و قصور می شوند، کمتر دیده ایم. استعفا که بماند شاید هم تا به حال ندیده ایم که یک مدیر برای موضوعی که تقصیرکار بوده استعفا کند.
اگرچه استعفا برای قصور در کار یک امر متداول در کشورهای دیگر است اما ما در کشورمان این رویه را نداریم و عمدتا مدیران، خودشان را در کوتاهی هایی که رخ می دهد مقصر نمی دانند بلکه تصور می کنند هزار دلیل برای مقصر نبودن شان وجود دارد. به هر روی این توبیخ بالشی هم در نوع خود جالب به نظر می رسید که امید می رود این دست توبیخ ها نه صرفا برای یک بالش آن هم در یک بیمارستان در یک شهر کوچک در گوشه ای از کشور، بلکه برای کوتاهی ها و قصورهای بزرگ تر و جدی تر حتی در پایتخت نیز ادامه دار باشد و چه ایرادی دارد مردم نیز در جریان این توبیخ ها قرار گیرند.
غفوریان
- 16
- 4
