به گزارش ایرنا از پایگاه خبری ساینس دیلی، آنزیم هایی به طور طبیعی توسط تمام سلول های انسان تولید می شوند که وظیفه پاک سازی آر ان ای سلولی ناخواسته یا مربوط به ویروس های مهاجم را بر عهده دارند. داروهای ریبونوکلئوز از این قابلیت برای حمله به سلول های سرطانی بهره می گیرند و از چند دهه قبل به عنوان یک سلاح بالقوه علیه سرطان در دست توسعه هستند.
پروتئین های کیناز آنزیم هایی هستند که عملکردهای حیاتی را در سلول ها تنظیم می کنند، اما توسط سلول های سرطانی به منظور حفظ بقا تولید می شوند. داروهای مهارکننده پروتئین کیناز به این آنزیم ها متصل شده و عملکرد آن ها را مختل می کنند، در نتیجه گسترش سرطان در بدن کند می شود.
با وجود این که هرگروه از این داروها به تنهایی نتایج مثبتی در درمان سرطان دارند، عوارض جانبی نیز برجای می گذارند. داروهای ریبونوکلئوز به سلول های سالم نیز آسیب می زنند و تومورها پس از مدتی نسبت به داروهای مهارکننده پروتئین کیناز مقاوم می شوند. اما محققان ام آی تی ارتباطی را بین این دو دارو کشف کردند که موجب می شود نقاط ضعف یکدیگر را پوشش دهند.
بر اساس این تحقیقات، مهارکننده های پروتئنی کیناز مانع دفاع سلول های سرطانی از خود می شوند و در نتیجه داروهای ریبونوکلئوز شانس بیشتری برای نابودی آر ان ای تومور دارند.
محققان عملکرد همزمان این دو دارو را بر سلول های سرطانی ملانوم انسان آزمایش کردند و دریافتند ترکیب این دو دارو با مقدار بسیار کمتر از میزان عادی، اثری بسیار بیشتر داشته و برای سلول های سرطانی مرگ اورتر است.
همچنین انتظار می رود استفاده همزمان دو دارو عوارض جانبی کمتری داشته و احتمال مقاومت سلول های سرطانی را در برابر داروها به شدت کاهش دهد.
به گفته محققان گام بعدی این تحقیقات آزمایش عملکرد داروها روی موش های آزمایشگاهی است.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Molecular Cancer Therapeutics منتشر شده است.
- 10
- 5
