در پی انتشار خبری در یک سایت ویژه رتبهبندی نظامی کشورها که در آن رتبه ایران بالاتر از اسرائیل قرار گرفته، جنجالی در رسانه های اسرائیل به راه افتاده است.
در رتبه بندی نظامی کشورهای جهان که سایت گلوبال فایرپاور (GlobalFirepower.com) برای سال ۲۰۱۸ منتشر کرده است، ایران سیزدهمین و اسرائیل شانزدهمین قدرت نظامی جهان معرفی شده اند. در این رتبه بندی آمریکا در ردیف نخست و کشورهای روسیه، چین، هند، انگلیس و فرانسه به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفته اند.
نکته جالب توجه در این رتبه بندی، جایگاه مصر است که از ایران و اسرائیل نیز قوی تر توصیف شده و دوازدهمین قدرت نظامی جهان معرفی شده است. اندونزی نیز با داشتن رتبه پانزدهم از اسرائیل قدرتمندتر ارزیابی شده است.
اسرائیل از پاکستان و کره شمالی که رتبه های هفدهم و هیجدهم را کسب کرده اند قدرتمندتر برآورد شده است. آخرین رتبه نظامی در میان کشورهای جهان را کشور کوچک بوتان در شمال هند در اختیار دارد که رتبه آن صد و سی و ششم است.
رتبه اسرائیل در مقایسه با سال ۲۰۱۶ پنج مرتبه و سال ۲۰۱۷ یک مرتبه سقوط کرده است. ایران در سال ۲۰۱۷ رتبه بیستم را در اختیار داشته است.
ارزیابی قدرت نظامی کشورها صرفا با در نظر گرفتن شمار جنگ افزارها صورت نمی گیرد بلکه تنوع تسلیحاتی نیز در این رتبه بندی دخیل است. عامل تعیین کننده دیگر در این رتبه بندی مقوله جهان اول، جهان دوم و جهان سوم است و کشورهای عضو ناتو به علت برخورداری از امنیت جمعی، از امتیاز ویژه ای برخوردارند.
معیارهای دیگری که در این ارزیابی مورد توجه قرار گرفتهاند مسائلی همچون موقعیت جغرافیایی، توانمندی صنعتی، منابع طبیعی، نیروی انسانی و قدرت مالی را شامل می شوند.
در این ارزیابی جنگ افزارهای هستهای دخیل نبوده اند اما به عنوان عنصر جداگانه ای برای ارزیابی قدرت مورد توجه قرار گرفتهاند. اسرائیل نه رسما اما در واقع قدرت هسته ای به حساب می آید. ایران نیز ادعا می شده در گذشته برای دستیابی به جنگ افزار هسته ای تلاش می کرده و ممکن است در آینده باز هم در این زمینه تلاش کند یا از این کار منصرف شود.
ایران همواره تلاش هایش برای رسیدن به تکنولوژی هسته ای را صلح آمیز اعلام کرده و گفته هیچ گاه قصد نداشته است که به سلاح هسته ای دست یابد.
نکتهای که با مطالعه ارزیابی قدرت نظامی کشورها می توان به آن پی برد قطعی نبودن و کارساز نبودن این رتبه بندی است، چون آنچه در عمل رخ می دهد با آنچه از لحاظ نظری ارزیابی می شود می تواند کاملا متفاوت باشد. آنچه اهمیت دارد چگونگی به کارگیری و اداره قدرت نظامی است.
- 14
- 4
