دولت موظف به سپردن تضمین برای امرار معاش مردم است

به گزارش شرق، مسئولان نظام و مسئولان دولتی در ۴۰ سال گذشته در یک واقعیت اتفاق نظر داشته‌اند و آن اینکه مردم کشور در سطوح مختلف در شهر و روستا، زن و مرد، فرزندانشان در سنین مختلف از سال ۵۷ تاکنون از هیچ‌گونه فعالیت در میدان‌های داخلی و خارجی و پذیرفتن همه مشکلات و نارسايی‌ها در مقاطع و دوره‌های مختلف مدیریتی در کشور نه‌تنها دریغ نکرده‌اند بلکه با حضورشان هرگونه توطئه‌های خارجی و عدم مدیریت داخلی را خنثی كرده‌‌اند. از جنگ هشت‌ساله می‌توان به‌عنوان نمونه‌اي بارز یاد کرد. مضافا اینکه باید پذیرفت در این سال‌ها مشکلات مستقیما متوجه مردم مخصوصا اقشار آسیب‌پذیر شده‌است.

حال که دولت برای ادامه برجام بحق از اروپا تضمین می‌خواهد، وظیفه دارد متقابلا درخصوص حداقل حقوق حقه توده مردم تضمین بدهد. در نظام جمهوری اسلامی جناح‌ها به مردم ثابت کردند به جای انجام وظایفشان در چارچوب قانون اساسی به مصالح گروهی خود پرداختند و به‌ تبع آنها عده‌ای از مسئولان امور هم از این بدفکری و بداخلاقی عبور کردند و وارد مقوله تخلف و سوءاستفاده از حق‌الناس و بیت‌المال شدند و در ادامه با افراد فرصت‌طلب جامعه هماهنگ‌ شدند. آثار این عملکرد در این مدت برای همگان روشن است و بعضا به ‌جای برخورد با متخلفان افراد دلسوز کشور مورد برخورد ناشایست قرار گرفتند.

همان‌طور ‌که عملکرد برخی بر خود و همگان ثابت شده و سوء‌استفاده‌ها توسط عده‌ای از مسئولان و وابستگان آنان و آقازاده‌ها به روشنی مطرح و فشار‌های داخلی و خارجی بر مردم مسلمان کشورمان تحمیل شده است، دولت جمهوری اسلامی موظف به سپردن تضمین، آن هم از منابع ملی کشور است.

با نگاهی ساده به آیاتی از قرآن مجید ازجمله سوره عمران آیه ۱۷۳، سوره قریش آیه چهار، سوره طه آیه پنج و سوره هود آیه شش به خوبی از فرموده خداوند مطلع می‌شویم «اگر انسان‌ها به عهدی که با او بسته‌اند وفادار باشند، او نیز به تعهداتش در مقابل آنها وفادار خواهد بود. او متعهد است آنچه را خلق كرده است هدایت فرماید، هیچ جنبنده‌ای را نیافرید مگر اینکه متعهد به تأمین روزی اوست». خداوند به استناد قرآن کریم و دستوراتش به پیامبر گرامی، اسلام را به انسان‌ها هدیه فرموده تا به عنوان بهترین انسان‌ها در بهترین شرایط زمان خود زندگی کنند و از دسترنج خود در کنار خانواده لذت ببرند و در مسیر خدايی حرکت کنند تا نهایتا وارد بهشت شوند.

هرگز فراموش نخواهم کرد سال ۶۴ را که با سمت شهردار در خدمت مردم شریف و شهیدپرور شهرستان نهاوند بودم. در شرایطی که جوانان این شهرستان در جبهه‌ها مشغول نبرد بودند، این شهرستان به‌طور مستمر مورد بمباران و موشک‌هاي ناجوانمردانه صدام بود. یکی از موشک‌ها به اطراف میدان پاقلا فرود آمد که خانواده شهداي سیف ۱۳ شهید دادند. در واقع چهار برادر سیف، همسر و فرزندانشان را به خانه مادرشان برده بودند چون آن منطقه امن‌تر بود که متأسفانه مادر، همسران و فرزندشان به شهادت رسیدند و یکی از این فرزندان هنوز متولد نشده بود. در یکی دیگر از بمباران‌ها خانواده محترم میرآبی شش شهید تقدیم اسلام کرد.

وقتی برای شمارش شهدا به سردخانه نهاوند رفتم، هنوز پستانک شهید نوزاد «بهزاد میرآبی» در دهانش بود و خدا را شاهد می‌گیرم که خود شاهد این صحنه دلخراش بودم. در سال ۶۶ که با سمت قائم‌مقام شهرداری قم مشغول خدمت بودم، در یکی از موشک‌ها خانواده محترم البرزی تعدادی شهید تقدیم پیشگاه خداوند كردند، زمانی‌که پیکر مادر خانواده از زیر آوار بیرون آورده شد، خداوند خود شاهد بود که روسری گره‌خورده این بانوی شهید هنوز باز نشده بود و معلوم بود این زن مسلمان آن شب به حالت آماده‌باش خوابیده بود.

شهادت جوانان عزیز این مردم در جبهه‌های مختلف و خانواده‌های مظلوم آنان در بمباران‌ها شهرهای مختلف، دلیل بر فهم عمیق آنها از اسلام و میهن‌پرستی عاشقانه آنان است. اگرچه شهدای کشور ما در پیشگاه خداوند دارای همان جایگاه که خداوند وعده فرموده است، هستند ولی مسئولانی که این درک را نداشتند، بدانند که خود در دنیا و آخرت متضرر خواهند شد.

برخی دولت‌ها طوری عمل کردند که هزینه‌های کشور در داخل و خارج از کشور به‌طور غیرمتعارف افزایش پیدا کرد و با مدیریت هنرمندانه خود هزینه‌ها را روی دوش مردم گذاشتند و راه‌های جدیدی را در اقتصاد کشور گشودند که به قول مردم پول‌دارها، پول‌دار‌تر و بی‌پول‌ها، بی‌پول‌تر شدند و از طرفی با مدیریت ناهماهنگ ارتباط کشور ما را با دیگر کشورها به این مقطع رساندند و به‌جای پرداختن به تأمین نیاز مردم و کشور از منابع سرشار، با همان تفکری که اشاره شد، هزینه‌های کشور را به طور سرسام‌آوري افزایش دادند. متأسفانه سرمایه اجتماعی کاهش یافته و فرصت‌ها را در اختیار افرادی گذاشتیم که شرایط فعلی کشور نتیجه افکار و عملکرد آنهاست.

عدم توجه به واقعیت‌ها و سخنرانی‌های تکراری و بی‌نتیجه و قول‌های بدون پشتوانه، جلب رضایت عده‌ای خاص نه‌تنها کمکی به اداره کشور نمی‌کند بلکه خود در رأس نارضایتی‌های مردم کشور است.

امید است مسئولان در این مقطع خاص مشکلات پیچیده و سنگین مردم و کشور را به دور از تبلیغات بدبین‌کننده و با احساس مسئولیت کامل شرعی و قانونی پذیرفته و تضمین‌های لازم را به مردم بدهند. خدایا چنان کن سرانجام کار، تو خشنود باشی و ما رستگار.

محمدصادق فرهادیان