به گزارش تسنیم، نهضت مقاومت اسلامی در عراق توانسته است طی سالهای اخیر پیروزیهای بزرگی در برابر متجاوزان آمریکایی- انگلیسی و اشغالگران تکفیری مزدور آنان در عراق بدست آورد.
چنین تجربهای حاصل بیش از ۳۰ سال مبارزه نیروهای مومن و مجاهد عراقی در برابر عناصر مستکبر داخلی و بینالمللی است. آغاز این مبارزات مسلحانه جهادی در عراق به زمان فعالیت حزبالدعوه و دیگر گروههای مردمی- جهادی شیعی علیه عوامل حزب بعث در زمان حکومت صدام و به طور خاص، زمان ترور شهید سید محمدباقر صدر و سالهای نخست جنگ ایران و عراق بازمیگردد.
در این زمان، مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق برای مبارزه با صدام تشکیل شد. نیروهای جهادی هوادار مجلس اعلای انقلاب اسلامی، با اشراف شهیدان آیتالله سید محمدباقر حکیم و اسماعیل دقایقی، در قالب تیپ ۹ بدر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سازماندهی شدند و مبارزه با ارتش صدام را آغاز کردند.
گروه دیگری از این نیروهای وفادار هم بودند که در ناحیه موسوم به «اهوار» (مردابها) بین استانهای بصره، میسان و ذی قار، خصوصا در اطراف هورالهویزه (هورالعظیم)، استقرار داشتند.
این گروه از نیروهای طرفدار مجلس اعلای اسلامی شیعیان عراق به شهید علی هاشمی و نیروهای وی در قرارگاه سری نصرت در هورالهویزه ملحق شدند و در شناسایی منطقه و فراهم شدن زمینههای عملیاتهای بزرگی مانند خیبر و بدر و سلسله عملیاتهای قدس و عملیات عاشورای-۴ در اطراف دریاچه «ام النعاج» در شمال هورالهویزه، نقش ایفا کردند.
تیپ بدر پس از ارتقا به لشکر بدر، در عملیاتهای مهمی مانند کربلای ۲، کربلای ۵ و والفجر ۱۰ نقش ایفا کرد. پس از جنگ، تجربیات رزمندگان لشکر بدر در اختیار نیروهای انقلابی انتفاضه شعبانیه سال ۱۹۹۱ (۱۳۷۰-۱۳۶۹) قرار گرفت و آنان توانستند تمام استانهای عراق، به جز ۴ استان، را از کنترل رژیم پلید بعث خارج کنند.
بدون شک اگر حمایت خارجی و پشتیبانی عناصر گروهک تروریستی منافقین نبود، انتفاضه شعبانیه به پیروزی میرسید؛ اما دژخیمان بعثی با حمایت جهانی و با ارتکاب جنایات وحشیانهای در شهرهای عراق، خصوصا گلولهباران حرمهای مطهر امیرالمؤمنین، امام حسین و حضرت عباس (سلام الله علیهم) در شهرهای نجف و کربلا، این قیام مردمی را سرکوب کردند.
پس از سرکوب انتفاضه شعبانیه، بسیاری از شیعیان انقلابی عراق، به ایران و کشورهای دیگر پناه آوردند. این حالت تا زمان حمله آمریکا به عراق در بهار سال ۲۰۰۳ (فروردین ۱۳۸۲) ادامه داشت.
در این زمان، نیروهای مقاومت عراق در حالی که از دست یک دشمن (صدام) راحت شده بودند، خود را گرفتار دشمن دیگری (آمریکا، انگلیس و ناتو) دیدند. به همین دلیل بار دیگر، نوبت به مقاومت جهادی و مسلحانه رسید.
در آن زمان، «مقتدی صدر» که یک روحانی جوان وابسته به بیت شهیدان صدر بود، یک نیروی مقاومت مردمی به نام «جیشالمهدی (عج)» تشکیل داد که ضرباتی سخت به ارتش آمریکا وارد کرد.
با وجود موفقیتهای نظامی جیش المهدی (عج) علیه نظامیان اشغالگر، که بعضا عملیاتهای آن را مربوط به «امارت اسلامی عراق» (شاخه رسمی القاعده در عراق که بعدها تبدیل به گروهک تروریستی «داعش» شد) میدانستند، اختلافات داخلی باعث انشعاباتی در این جریان شد.
در نتیجه انشعاب در جیش المهدی (عج)، جنبشهایی نظیر «عصائب اهل حق»، «کتائب حزبالله» و «حزبالله نجباء» شکل گرفتند که هر یک نقش مهمی در مبارزه با اشغالگران آمریکایی ایفا کردند.
در آخرین ماههای حضور نظامیان آمریکایی در عراق، درگیریهای داخلی در سوریه با وقوع انشعاب در ارتش این کشور و حمایت برخی کشورهای منطقهای و قدرتهای خارجی، به جنگ تبدیل شد.
در این میان، تروریستها با تهدید حرم مطهر حضرت زینب (س) مرتکب بزرگترین حماقت تاریخی ممکن شدند. این تهدید گستاخانه، باعث ورود نیروهای رزمنده حزبالله لبنان و نیروهای مجاهد عراقی، به همراه رزمندگان افغانستانی لشکر فاطمیون و جوانان تیپ زینبیون پاکستان، به حومه دمشق برای دفاع از حرم عقیله بنی هاشم (س) شد.
پیروزی در دفاع از حرم مطهر زینب کبری (س) همزمان با پیروزی حزبالله لبنان در آزادسازی شهر مرزی قصیر در استان حمص، که با کمک رزمندگان جنبش نجباء و حضور ارتش سوریه تحقق پیدا کرد. این پیروزیها همچنان ادامه یافت تا زمانی که امارت اسلامی عراق با ورود به خاک سوریه از سمت شرق، نام خود را به «دولت اسلامی عراق و شام» (داعش) تغییر داد و بسیاری از مناطق سوریه را اشغال کرد.
نبرد نیروهای مقاومت اسلامی عراق با تروریستهای داعش و جبهه النصره ادامه داشت تا این که با سوءاستفاده برخی جریانات سیاسی غرب عراق از تحصنهای استان الانبار و خیانت برخی سیاسیون عراقی، داعش توانست علاوه بر استان الانبار، استان نینوا به مرکزیت شهر موصل و بخش گستردهای از خاک عراق را اشغال کند و شهرهای مقدس سامرا، کاظمین و کربلا را مورد تهدید قرار دهد.
حمله داعش اگرچه نقشهای از پیش طراحی شده بود، اما فتوای جهاد آیتالله سیستانی، که با حضور میلیونی جوانان عراقی سرآغاز شکلگیری «بسیج مردمی» (حشد شعبی) در عراق شد، طرحهای استکبار جهانی را با شکست مواجه کرد به گونهای که پس از ۳ سال نبرد بسیج مردمی، سرانجام خاک عراق به طور کامل از وجود این جرثومه استکبار و صهیونیسم جهانی پاکسازی شد.
نبرد نیروهای مقاومت اسلامی عراق در حالی در خاک این کشور به پایان رسید که همچنان حضور آنان در سوریه ادامه دارد و جبهههای مختلف این کشور، از بیابانهای غرب البوکمال تا تپههای جنوب ادلب، شاهد فعالیتهای جهاد این گروهها است.
یکی از اولویتهای اصلی جنبشهای مقاومت اسلامی عراق، مقابله با رژیم صهیونیستی است. در همین راستا، «سید هاشم الموسوی» سخنگوی جنبش مقاومت اسلامی نجباء در کنفرانس مطبوعات سال گذشته خود در تهران، از تشکیل تیپ عملیاتی مخصوصی در این جنبش برای آزادسازی جولان اشغالی از لوث ارتش رژیم صهیونیستی خبر داد.
خشم مقامات آمریکایی به حدی از فعالیتهای جنبشهای مقاومت اسلامی عراق در خاک این کشور و سوریه زیاد شده است که آنان نام چند شاخه از مقاومت اسلامی عراق، خصوصا عصائب اهل حق، کتائب حزبالله و مقاومت اسلامی نجباء، را در لیست تحریمهای مخصوص گروههای تروریستی در سطح جهان قرار دادند. یکی از دلایل مهم این اقدام، تأثیرپذیری این گروهها از انقلاب اسلامی ایران و ولایتفقیه است.
با این حال، برخلاف تصور مقامات آمریکایی، چنین اقداماتی نهتنها باعث اعمال فشار بر این سازمانهای مردمی- جهادی یا کاهش محبوبیت آنان نشده است، بلکه آنان با استفاده از رسانههای خود، زمینههای هرچه بیشتر برای شناخته شدن نام و فعالیت این گروهها در میان مردم جهان را فراهم کردهاند.
- 19
- 4
