علی شیخالاسلامی در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه خشونت خانگی به معنی رفتار خشونتآمیز و سلطهگرانه عضوی از خانواده علیه عضو یا سایر اعضای خانواده است، اظهار کرد: بر اساس مطالعات روانشناسان و جامعهشناسان، خشونت معمول در خانواده علیه کودکان، خردسالان و زنان است.
وی با بیان اینکه خشونت درون خانواده بازتاب الگوهای کلیتر رفتار خشن است، افزود: بسیاری از مردانی که زنان و کودکانشان را از نظر فیزیکی مورد خشونت قرار میدهند، در زمینههای دیگر نیز سابقه خشونت دارند.
شیخالاسلامی ادامه داد: خانه اغلب به عنوان پناهگاه امن تلقی میشود، اما خشونت خانگی بخشی از تجربه ناخوشایند برخی از زندگیهای خانوادگی است. خشونت خانگی پدیدهای جدید نیست، اما توجه به آن به عنوان مسالهای اجتماعی تقریباً جدید است.
عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی خاطرنشان کرد: طبق آمار کمتر از ۳۵ درصد از خشونتهای خانگی در ایران به پلیس گزارش داده میشود و در یک تحقیق سه ماهه از ۱۸۰ مورد شکایت خشونت خانگی، ۱۲۸ مورد حاضر به پیگرد قانونی مجرم نشدهاند. بیشترین خشونت خانگی و همسرآزاری در خانوادههایی دیده میشود که اعضای خانواده با حق و حقوق خود به عنوان یک عضو خانواده آشنا نیستند.
وی با بیان اینکه امروزه خشونت علیه کودکان یکی از مشکلات جدی و دارای اولویت برای مدیران و برنامهریزان سلامت در بسیاری از نقاط به ویژه در کشورهای در حال توسعه به شمار میرود، تصریح کرد: خشونت علاوه بر آنکه سلامت جسمی و روانی کودکان را تحت تاثیر قرار میدهد، احتمال خودکشی کودکان را در آینده افزایش داده و باعث مشکلاتی در زمینههای تحصیلی، شغلی و خانوادگی آنان خواهد شد.
شیخالاسلامی با بیان اینکه بر اساس شواهد در برخی از کشورها ۱ تا ۵ درصد تولید ناخالص ملّی صرف هزینههای درمانی خشونت میشود، اضافه کرد: آسیبرساندن به رشد فیزیکی و عاطفی کودک، توانایی یادگیری او را کاهش داده و احتمال رفتارهای مخاطره آمیز سلامتی در آینده کودکان، از جمله استعمال دخانیات، مصرف الکل و رفتارهای ضداجتماعی را افزایش میدهد.
وی ادامه داد: بر اساس گزارشهای منتشر شده، میزان کودک آزاری در ۶ ماه اوّل سال ۹۶ نسبت به زمان مشابه در سال گذشته افزایش یافته است. طبق آمار گرفته شده در سطح کشور در ۶ ماه ابتدایی سال ۹۶ در حوزه کودک آزاری، تعداد تلفنهای ثبت شده از طریق خط ۱۲۳، ۸۴۷۸ تماس بوده است.
عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه خانوادهها باید تشخیص دهند که کودک آزاری جرم و همچنین ضرری جدی برای آینده کودکان است، افزود: ما نیازمند آگاهی و دانش عمومی در این باره هستیم. آگاهی عمومی، قربانیان کودک آزاری را تشویق خواهد کرد تا به دنبال پیگیری و بهبودی بروند و خانوادهها را قادر به گزارش بیشتر خواهد کرد.
وی گفت: اقدامات پیشگیرانه در برابر سوء استفاده از کودکان باید در نظام آموزش و پرورش و سازمانهای مربوطه معرفی شوند. باید اقدامات لازم در جهت طراحی برنامههای درسی و بکارگیری معلمان آموزشدیده برای ارائه برنامههای پیشگیرانه در رابطه با کودک آزاری انجام شود. باید بروشورها، پوسترها و محصولات صوتی و تصویری برای استفاده در مدارس و خانوادهها در جهت پیشگیری از خشونت علیه کودکان طراحی، تولید و پخش شوند.
استادیار دانشگاه محقق اردبیلی ادامه داد: دستاندرکاران صدا و سیما میتوانند به ساخت فیلمهای مستند و آموزشی در حوزه تربیت کودکان و چگونگی مقابله با آسیب اقدام کرده و از تلویزیون، رادیو و سایر رسانهها پخش کنند. اعضای خانوادهها نیز باید از حق و حقوق خود، آگاه و مطلع باشند و در صورت لزوم از متخصصان سلامت روان و مراکز مشاوره درخواست کمک و حل مساله کنند.
وی افزود: شاید بتوان نبود مهارتهای زندگی، ناآگاهی والدین از سبکهای مناسب فرزندپروری، ناآگاهی کودکان از حق و حقوق خود را از جمله عوامل افزایش کودکآزاری دانست، البته پذیرش شکلهایی از خشونت خانگی مانند تنبیه بدنی، از عواملی است که میزان کودکآزاری و خشونت خانگی را افزایش میدهد.
شیخالاسلامی در خصوص نقش دانشگاهها در کاهش آسیبهای اجتماعی، گفت: مراکز دانشگاهی و انجمنهای علمی باید در حوزه آسیبهای اجتماعی با برگزاری کارگاههای آموزشی، سمینارها و همایشها (از قبیل آموزش خانوادهها، مهارتهای زندگی، مهارتهای کنترل خشم، آشنا کردن خانوادهها و کودکان با حق و حقوق خود و غیره) نقش پیشگیرانه را به عهده بگیرند.
عضو هیات علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی گفت: راهکارهای مختلفی برای حل این معضل وجود دارد که از آن جمله میتوان به آموزش مهارتهای زندگی ویژه کودکان و خانوادهها، آشنا کردن کودکان با حق و حقوق خود، آموزش خانوادهها، آموزش سبکهای مناسب و درست فرزندپروری، آموزش راهبردهای مقابلهای مناسب به خانوادهها، شناسایی خانوادههای در معرض خطر و ارائه آموزشهای لازم و غیره اشاره کرد.
وی تاکید کرد: بطور کلی اگر اعضای خانوادهها و به ویژه کودکان و قربانیان خشونتهای خانگی آموزشهای لازم را دریافت کرده و با حقوقی که از آن برخوردارند آشنا باشند، میتوان شاهد کاهش چشمگیر بروز کودکآزاری و خشونتهای خانوادگی شد.
- 17
- 3
