این روزها با افزایش فشارها به فدراسیون فوتبال، خیلی راحتتر میتوان دست روی زشتیها گذاشت و با حساسیت بیشتر از نقطه ضعفها گلایه کرد. دمدستیترین مسأله هم در کوران مسابقات لیگ قهرمانان آسیا ماجرای میزبانی از نمایندگان عربستان در زمین بیطرف است. عرصهای که تراکتورسازی در هفته نخست رقابتها طعم آن را در عمان چشید و خیلی از واقعیتها را نمایش داد.
واقعیتهایی که عجز مدیران فدراسیون فوتبال در برقراری روابط فوتبالی با سعودیها و ضعف دستگاه دیپلماسی در ورزش را به تصویر میکشد. آنجا در عمان تراکتور فقط اسما میزبان بود و ریزتر که میشدید، حتی کفه ترازو نسبت به عربستان سنگینی هم میکرد. آنجا برای سعودیها سنگ تمام گذاشتند و از ورزشگاهی که قرار بود میزبانش ما باشیم، برایمان فضایی تنفرآمیز ساختند؛ نه، آنجا در عمان، عربستان میزبان واقعی مسابقه الاهلی و تراکتورسازی بود.
شروع کارشکنیها با حبس در فرودگاه!
برای اینکه بفهمیم عمانیها قصد همکاری با عربستان در کشوری که قرار بوده میزبان ایران در لیگ قهرمانان باشد را دارند، نیاز به داشتن صبر و حوصله نبود؛ آنها همان دقایق اولیه ورود کاروان تراکتورسازی به فرودگاه مسقط خودشان را نشان دادند. کارشکنی عمانیها با حبس ٢٤ ساعته ٤ نفر از همراهان باشگاه تراکتورسازی در فرودگاه آغاز شد، این افراد که از کارمندان باشگاه تراکتورسازی بودند، ویزایشان توسط کشور عمان صادر نشده بود و به همین خاطر ٢٤ ساعت در فرودگاه ماندند. جالب اینکه مسئولان فرودگاه قصد داشتند این افراد را به ایران دیپورت کنند که با تلاشهای مدیران باشگاه تراکتورسازی و با کمک برخی دوستان مصطفی آجورلو، مدیرعامل باشگاه در مسقط این اتفاق رخ نداد و درنهایت همراهان تیم موفق شدند بعد از ٢٤ ساعت با دریافت ویزای یکروزه وارد اردوی تراکتورسازی شوند.
پرسش دردسرساز برای خبرنگار ایرانی
مسئولان عمانی از بدو ورود تا زمان استقرار در هتل و درنهایت روز مسابقه هرگز برخورد خوبی با اعضای کاروان تراکتورسازی و حتی خبرنگارهای ایرانی نداشتند. برداشتهای شخصی از این موضوع چنین بود که آنها از هر فرصتی برای سلب امتیازهای بدیهی از ایرانیها استفاده میکردند و مثال اصلیاش هم در قبال تنها خبرنگار ایرانی حاضر در اردو رخ داد که یک پرسش کاملا فوتبالی تبعات خوبی برایش نداشت. وقتی او در نشست خبری قبل از مسابقه از ربروف، سرمربی اوکراینی الاهلی عربستان درباره چرایی عدم حضور این تیم در ایران پرسید، ناظر برگزاری نشست خبری با لحنی تند و برخورد نامناسب این سوال را سیاسی خواند و اجازه پاسخگویی نداد.
همین اتفاق گویا برای عمانیها کافی بود تا آنها با وجود دریافت مشخصات شناسایی فردی، در روز بازی آیدی کارت مربوط به خبرنگاری را صادر نکنند و مشکلات زیادی را در ورزشگاه السیب به وجود بیاورند. اوج این برخوردهای ناشایست عمانیها نیز در نشست خبری بعد از بازی رخ داد که همان افراد مسئول به بهانه نداشتن آیدی کارت خبرنگار ایرانی را از سالن کنفرانس بیرون کردند!
ورزشگاه آماتور و دور از استاندارد السیب
برخلاف سالهای گذشته که بازیهای نمایندگان ایران و عربستان در عمان در ورزشگاه سلطان قابوس مسقط برگزار میشد، امسال مسئولان فدراسیون عمان بدون اینکه دلیلی قانعکننده داشته باشند، محل برگزاری دیدارهای ایرانی را به ورزشگاه السیب تغییر دادند تا تبعیضها مشهودتر شود. ورزشگاهی که معماری آن شباهت زیادی به استادیومهایی با قدمت طولانی دارد و با مشکلات حرفهای زیادی مواجه است. کمبود سرویسهای بهداشتی، مشخصنبودن مرز بین جایگاه VIP با سایر قسمتها، نبود صندلی ثابت در جایگاههای ویژه (صندلیها متحرک از بیرون آورده شد)، نبود اینترنت، ورودیهایی که شباهت به ورودی ورزشگاه ندارد و... همه از ویژگیهایی غیر قابل باور ورزشگاهی بود که کنفدراسیون فوتبال آسیا آنها را برای برگزاری بزرگترین تورنمنت باشگاهی در سطح قاره تأیید کرده بود.
از در جنوبی السیب که وارد شوید، تونلهای تودرتو را مشاهده میکنید که با درهای چوبی از هم جدا شده و برای اینکه به زمین چمن برسید، باید درهای پوسیده را یکی یکی بگذرانید. در آخر این تونل وحشتناک هم دقیقا میروید به کنار زمین چمن! دقیقا همان قسمتی که ناظر بازی از آنجا شما را به سکوها هدایت میکند و اجازه حضور در جایگاه ویژه را نیز به شما نمیدهد.
ماجرای عجیب بلیتفروشی
تبعیضهای پیش آمده در امر بلیتفروشی و استقرار هواداران در ورزشگاه از جلسه هماهنگی قبل از بازی آغاز شد؛ زمانی که مسئولان عربستانی خواهان بیشتر از ١٠درصد از سکوهای ورزشگاه السیب شدند و برای این منظور پافشاری نیز میکردند. با وجود مخالفت مدیران تراکتورسازی اما مسئول عمانی برگزاری بازی درنهایت اعلام کرد که اگر هواداران تیم ایرانی نتوانند ٩٠درصد سکوها را پرکنند، بلیتهای بیشتری به عربستانیها فروخته میشود.
همین اتفاق هم رخ داد، در جریان بازی جمعا ١٠٥٣ بلیت (براساس اعلام بلندگوی ورزشگاه) فروخته شد که از این تعداد فقط ٧٠ بلیت متعلق به ایرانیها بود. نکته دیگر در امر استقرار هواداران روی سکوها به موضوع جای عربستانیها برمیگشت. با وجود قول و قرارهای انجامشده مبنی بر اینکه هواداران الاهلی فقط در پشت دروازه استقرار پیدا کنند اما در عمل آنها در هر جایی که خواستند نشستند و صندلی خود را از قسمتهای مختلف انتخاب کردند.
مسئولانی که هوادار شدند!
یکی از نکات قابل توجه استقبال کم ایرانیها از بازی تراکتورسازی بود. حضور اندک هواداران ایرانی مقیم عمان در ورزشگاه سبب شد تا برخی مسئولان و همراهان باشگاه تراکتورسازی پرچم تیمشان را در دست بگیرند و به جایگاه هواداران بروند. این در حالی است که اگر بازی در کشور دیگری مانند قطر و کشورهای شمال دریای خزر برگزار میشد، شرایط فرق میکرد.
آوازخوانی با میکسر و باند حرفهای
ظاهرا قوانین ایافسی برای منع ورود وسایل تولید صدا در ورزشگاهها فقط برای ایران صدق میکند؛ در حالی که به لیدر تراکتورسازی در ورزشگاهی که میزبانش ایرانی بود، اجازه ورود بلندگوی دستی داده نشده بود، هواداران عربستانی باند حرفهای و میکسر به ورزشگاه آوردند و ٩٠ دقیقه به آوازخوانی پرداختند تا عملا این تصور به وجود بیاید که بازی در عربستان برگزار میشود.
فدراسیون برای استقلال دست به کار شود
هفته آینده در لیگ قهرمانان آسیا استقلال باید در همین ورزشگاهی که دربارهاش توضیح داده شد مقابل الهلال عربستان قرار بگیرد و هیچ بعید نیست این کارشکنیها از سوی مقامات عمانی تکرار شود. فدراسیون فوتبال که در سالهای اخیر هرگز نتوانسته در امر حسنهشدن روابط تلاش موثری انجام دهد و همواره مقابل خواستههای عربستانیها دستانش را بالا برده، شاید وقتش رسیده که از حالا برای برگزاری هر چه بهتر مسابقه الهلال و استقلال در عمان تلاشش را به کار بگیرد. حالا که میزبانی در عمان به ایران تحمیل شده، باید نهایت تلاشها انجام شود تا تیمهای ایرانی بیشتر از این متضرر نشوند.
در انتظار اینفانتینو
در چنین شرایطی تنها امید مسئولان فدراسیون فوتبال درباره حل معضل عربستان به اینفانتینو است؛ مهدی تاج در سفری که به سوییس مقر فیفا داشت، نتوانست با او دیدار کند و دست خالی به ایران برگشت. حالا قرار است اینفانتینو دهم اسفندماه سفری به ایران داشته باشد که امید مسئولان فوتبالی به این سفر است تا شاید بتوانند به راهکاری مطلوب درباره مناقشه با عربستان برسند.
امیر صادقیپناه
- 12
- 1
