به گزارش ایسنا، بررسی جدید پژوهشگران «دانشگاه کوئین مری لندن»(QMUL)، استفاده از یک آزمایش بیوپسی غیرتهاجمی که میتواند سرطان دهان را در عرض یک ساعت تشخیص دهد، تأیید میکند.
به نقل از یورکالرت، این آزمایش میتواند تشخیص سرطان دهان را متحول کند و نیاز دانشمندان را به بیش از ۹۰ درصد روشهای بیوپسی مضر و غیرضروری که با تیغ جراحی انجام میشوند، از بین ببرد. روشهای بیوپسی کنونی میتوانند بسیار دردناک باشند، به عفونت منجر شوند و انجام دادن آنها در برخی از نواحی دهان مانند لثه دشوار است و میتواند به ساختار دندان و استخوان زیرین آسیب برساند.
سرطان دهان یک قاتل جهانی روبهرشد است. براساس دادههای مرکز «Global Burden of Disease»، سرطان لب و دهان از جمله سریعترین علل مرگ زودرس در جهان است. در سراسر جهان، این بیماری سالانه ۶۵۰ هزار نفر را تحت تأثیر قرار میدهد. عوامل خطر شامل مصرف دخانیات/سیگار کشیدن، الکل، ابتلا به ویروس HPV و آسیب ناشی از نور خورشید است. بیش از نیمی (۵۳ درصد) از کل سرطانهای دهان در مرحله چهارم تشخیص داده میشوند که سرطان در پیشرفتهترین حالت خود قرار دارد.
یک ابزار غیرتهاجمی برای نظارت بلندمدت و تشخیص به موقع «سرطان سلول سنگفرشی دهان»(OSCC) به شدت مورد نیاز است. این پژوهش با هدف بررسی این موضوع انجام شد که آیا میتوان یک سنجش چندژنی مبتنی بر میکروبیوپسی موفق را با یک آزمایش بیوپسی سریع و غیرتهاجمی برای تشخیص دقیق سرطان OSCC تطبیق داد. بررسیها نشان دادند که این آزمایش جدید مؤثر است و میتواند بیش از ۹۰ درصد بیماران مبتلا به نوع کمخطر بیماری را از بیوپسیهای تهاجمی غیرضروری نجات دهد.
«موی تک ته»(Muy-Teck Teh) پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: بقای سرطان دهان مستقیماً با میزان تشخیص زودهنگام آن مرتبط است. با وجود این، مسیر تشخیصی کنونی ما کند است. بیشتر بیماران مبتلا به ضایعه مشکوک، حتی زمانی که احتمال زیادی برای خوشخیم بودن آن وجود دارد، در نهایت بیوپسی تهاجمی را انجام میدهند. این آزمایش، این وضعیت را تغییر میدهد. این آزمایش یک روش سریع، دقیق و غیرتهاجمی را برای تریاژ بیماران در اختیار پزشکان میگذارد و از همه مهمتر این است که میتوان آن را تکرار کرد. این بدان معناست که اکنون میتوانیم بیماران مبتلا به ضایعات پیشبدخیم مداوم را به طور منظم و سیستماتیک تحت نظر داشته باشیم و سرطانها را خیلی زودتر از آنچه پیشتر میتوانستیم تشخیص دهیم.
این پژوهش در مجله «Biomarker Research» به چاپ رسید.
- 15
- 6
