به گزارش ایسنا، یک گروه بین المللی از پژوهشگران به سرپرستی" کالج دانشگاهی لندن"( UCL) در بررسی جدید خود، ۳۲ ناحیه ژنتیکی را شناسایی نموده اند که ویژگی های ژنتیکی مانند شکل بینی، لب ها، فک و پیشانی را تحتتأثیر خود قرار می دهند.
در این پژوهش، داده های مربوط به ۶۰۰۰ داوطلب مورد بررسی قرار گرفت. محققان متوجه شدند که بنظر میرسد یکی از ژن ها، از" انسان تبار دنیسووا"( Denisovans) به ارث رسیده است. انسان تبار دنیسووا، به گروهی منقرض شده از انسان های دوره باستان اطلاق می شود که دهها هزار سال پیش زندگی می کرده اند.
محققان متوجه شدند که این ژن موسوم به" TBX15" که به شکل گرفتن لب کمک می کند، با داده های ژنتیکی یافت شده در انسان تبار دنیسووا رابطه دارد و سرنخی از منشأ ژن ارائه می دهد. انسان تبار دنیسووا، در آسیای میانه می زیسته است و سایر پژوهش ها نشان میدهند که آن ها با انسان های امروزی در هم آمیخته اند برای این که نمونه DNA آنها در جزایر اقیانوس آرام و مردم بومی آمریکا دیده می شود.
دکتر" کاوستوب ادیکاری"( Kaustubh Adhikari)، از پژوهشگران این پروژه بیان کرد:ژن های شکل دهنده صورت که ما یافته ایم، ممکن است محصول تکامل باشند زیرا انسان های دوره باستان برای سازگاری خود با محیط تکامل یافته اند. نسخه تعیین کننده شکل لب که در انسان تبار دنیسووا وجود داشت، احتمالا می توانست به توزیع چربی بدن کمک کند تا آنها با آب و هوای سرد آسیای میانه سازگارتر باشند. این ژن با ملاقات و ادغام دو گروه، به انسان مدرن منتقل شد.
دکتر" پیر فاکس"( Pierre Faux)، از پژوهشگران این پروژه بیان کرد:از نظر ما، این اولین بار است که نسخه ای از ژن به ارث رسیده از انسان های باستان، با ویژگی های صورت در انسان مدرن ارتباط دارد. اروپاییان امروزی، هیچ نسخه ای از DNA انسان تبار دنیسووا را ندارند ولی بومیان آمریکا حامل آن هستند.
" بتی بونفانته"( Betty Bonfante)، از پژوهشگران این پروژه خاطرنشان کرد:این تنها یکی از چند پژوهشی است که ژن های مؤثر بر صورت را در میان یک جمعیت غیر اروپایی جست و جو می کند.
از آن جا که نقشه برداری از ژنوم انسانی، قابلیت استفاده از پژوهش های مرتبط با ژنوم را برای یافتن ارتباط میان صفات و ژن ها فراهم نموده است ، پژوهشگران فقط توانسته اند داده های پیچیده ژنتیکی هزاران نفر مربوط به دو قرن اخیر را به گونه همزمان تجزیه و تحلیل کنند. این پژوهش، اطلاعات ژنتیکی شرکت کنندگان را با ویژگی های مربوط به شکل چهره آنها مقایسه می کند.
" آندرس روئیز- لینارس"( Andres Ruiz- Linares)، از پژوهشگران این پروژه بیان کرد:پژوهش هایی از این دست میتوانند بینش هایی اساسی را در خصوص پزشکی زیستی ارائه دهند که امکان درک نحوه تکامل انسان را برای ما فراهم می کند.
یافته های این پژوهش میتوانند به درک فرآیندهای رشد کمک کنند که تعیین کننده ویژگی های چهره هستند و پژوهشگران را در بررسی اختلالات ژنتیکی که به ناهنجاری های صورت منجر می شوند ، یاری می دهند.
همچنین، نتایج این پژوهش میتوانند به درک تکامل شکل چهره انسان و سایر گونه ها کمک کنند. یکی از ژن های جدید کشف شده در این پژوهش،" VPS13B" است که بر بینی اثر می گذارد. این ژن، ساختار بینی موش ها را نیز تحتتأثیر قرار می دهد که نشان دهنده یک پایه ژنتیکی کاملا مشترک در میان گونه های پستاندار است.
این پژوهش، در مجله" Science Advances" به چاپ رسید.
- 16
- 5
