دختران شیفته فوتبال، هر وقت که قرار است بازی فوتبالی صورت بگیرد، به امید این که بتوانند روی صندلیهای استادیوم بنشینند و از نزدیک فوتبال را تماشا کنند به سمت درب ورودی استادیوم روانه میشوند اما همیشه با درهای بسته مواجه میشوند و اجازه ورود به آنها داده نمیشود! شاید تا چند وقت پیش تنها دختران بودند که خواستار ورود به ورزشگاه بودند و این موضوع را حق مسلم خود میدانستند اما این روزها شاهدیم که همه اقشار جامعه خواهان ورود زنان به ورزشگاهها هستند و گواه این موضوع نیز شعری است که مردان آذری زبان، با لحجه شیرین آذری در هنگام بازی تراکتورسازی و سپید رود رشت میخواندند. شعر زیبایی که حکایت از نارضایتی آنها برای ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه داشت؛ ممنوعیتی که حق مسلم زنان را از آنها دریغ کرده است.
زنان آذربایجان استادیومها در انتظار شما هستند
در ابتدای مطرح شدن حضور زنان در استادیومها یکی از دلایلی که زنان را از این کار منع میکرد این بود که استادیوم محیط مناسبی برای حضور زنان نیست، چون در این مکان فحش و ناسزا داده میشود و این موضوع کرامت زنان را خدشه دار میکند. با اینکه در همان روزها هم این موضوع با حواشی بسیاری همراه بود و خیلیها خواستار خروج ناسزا گویان به جای زنان از استادیوم بودند اما در بازیهای اخیر فوتبال شاهدیم که در بین هواداران خیلی کم ناسزا شنیده میشود و این موضوع زنان را دلگرم میکند به این که بسترها برای حضور حضورشان در ورزشگاه در حال آماده شدن است، دل گرمی برای زنان دوستدار فوتبال زمانی بیشتر میشود که میبینند مردانی در ورزشگاه از آنها یاد میکنند و خواستار حضورشان میشوند.
«زنان آذربایجان ستارههای آسمانی، استادیومها در انتظار شما هستند» این قسمتی از شعری است که مردان آذری در حالی که روی صندلیهای استادیوم ایستاده اند آن را یک صدا میخوانند، مردانی که به غیرتی بودن معروفند اما خوب میدانند که غیرت دلیلی برای منع زنان از حقوق اولیه شان نمیشود! این اشعار با آن حال و هوا و حین حضور مردان در استادیوم در فضای مجازی واکنشهای زیادی را به همراه داشت و خیلی از زنان دوستدار فوتبال را دلگرم کرد.
دخترانی با گریم مردانه
شروعش از سال ۸۳ بود که دختران نوجوانی که دوستدار حضور در ورزشگاه بودند، با پوششها و گریم مردانه راهی استادیومها میشدند و بین جمعیت خود را به صندلیهای استادیوم میرساندند و بازی را از نزدیک میدیدند. در سالهای اخیر اما شاهد هستیم که گریمها رنگ و شکل دیگری به خود گرفته و این بار ریش و سبیلهای مردانه جایشان را به رنگ و لعابهای تیم دلخواه داده اند اما هدف همچنان همان است. رسیدن به صندلی ورزشگاه و دیدن بازی از نزدیک!
زهرا خوشنواز یکی از دخترانی است که بارها و بارها خودش را با گریمها مختلف مردانه به صندلیهای ورزشگاه رسانده است. او در بازی پرسپولیس و السد نیز با وجود تدابیر در نظر گرفته شده در ایست بازرسیهای استادیوم آزادی جزء معدود دخترانی بود که توانست تماشاچی این بازی باشد.
او بعد از بازی درباره چگونگی حضورش در استادیوم گفته بود « ناخنهایم کاشت بود اما همه را کندم و موهایم را روز قبل بازی کوتاه کردم. از بازرسی اول گذشتم اما بالاخره گیر افتادم. از دست پلیس فرار کردم و خوشبختانه مردم تا فهمیدند کمکم کردند تا پیدایم نکنند. یکی کاپشنش را به من داد دیگری پرچمی به من داد تا روی صورتم ببندم.»
چیزی که به وضوح مشخص است، همراهی مردان برای حضور زنان به استادیوم است. مردانی که شاید تا دیروز این کار را در دور از نجابت زن میدانستند امروز حضور زنان در ورزشگاه را حق مسلم آنها میدانند و در این راه آنها را نیز یاری میکنند. بارها در بین کاربران توئیتر این موضوع مطرح شده و خیلی از کاربران اعلام کرده اند تنها زمانی به استادیوم خواهند رفت که بتوانند با خواهرشان یا خانوادشان در این محیط حضور پیدا کنند و حتی در بازی پرسپولیس و السد، زنانی که برای تماشا به استادیوم رفتند و با درهای بسته رو به رو شدند با شعارهایی خواستار همراهی مردان شدند و نتیجه آن هم اشعار زیبایی بود که در بازی تراکتور سازی و سپید رود توسط طرفداران تراکتور سازی خوانده شد.
حضور زنان در ورزشگاه اولویت نیست،مطالبه است
«حضور زنان در ورزشگاه اولویت نیست اما مطالبه است» اینها سخنان معصومه ابتکار، معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده در برنامه دست خط است. بی تردید این موضوع یک مطالبه است اما این روزها صرفا مطالبهای برای زنان محسوب نمیشود چون بارها در فضای مجازی با عکسهایی مواجه شدهایم که پسر بچهای در استادیوم با در دست گرفتن بنر خواستار حضور مادرش در ورزشگاه شده است هر چند این آرزو تاکنون تحقق نیافته است. پس نمیتوان گفت این موضوع تنها مطالبه زنان محسوب میشود. در حال حاضر مطالبه همه کسانی که دوستدار و طرف دار ورزش به ویژه فوتبال هستند این است که در کنار خانوادههایشان به ورزشگاههای ورزشی بروند و بازی را از نزدیک تماشا کنند.
استادیوم با مهمانان ویژه
بارها دیده شده که استادیوم آزادی در پی بازیهای فوتبال با مهمانان ویژهای همراه بوده است؛ مهمانانی که زنان خاص تلقی میشوند و در خیلی از بازیهای فوتبال بدون این که هویتشان را عوض کنند یا این که مجبور باشند ریش و سبیل مردانه روی صورتشان بگذارند به آرامی و با احترام راهی ورزشگاه شده اند و روی صندلیها جا گرفته اند.
حضور مهمانان ویژه و زنان خاص در حالی که خیلی از زنان و دختران پشت درهای بسته استادیوم هستند موجی از نارضایتی را در بین دوستداران فوتبال بر انگیخته است. این در حالی است که دادستان کل کشور چندی پیش در مورد حضور زنان در استادیوم گفته بود: « حضور زنان در ورزشگاه آزادی یک آسیب است و هیچ توجیه شرعی ندارد، چرا مخالفیم چون گناه صورت میگیرد، تماشای بازی ایراد ندارد اما گناهی که صورت میگیرد جای اشکال است.»
سوالی که این روزها در فضای مجازی بسیار مطرح میشود این است که آیا گناه تنها برای زنانی که خاص نیستند صورت میگیرد و زنان خاص در حین مشاهده بازی فوتبال از نزدیک، مرتکب گناه نمیشوند؟
پیش از این فدراسیونهایی مثل والیبال و بسکتبال تلاشهای زیادی برای حضور زنان در ورزشگاهها انجام دادند و این تلاشها تا حدی موثر واقع شد و در برخی مسابقات خانوادهها توانستند با حضور در ورزشگاهها مسابقات را از نزدیک تماشا کنند. در بحث فوتبال اما با وجود مسائل متعدد مطرح شده، هیچ گاه این اتفاق نیفتاد. فقط در جریان بازیهای ایران با پرتغال و اسپانیا در جام جهانی هواداران زن توانستند به ورزشگاه آزادی بروند و از طریق ویدئو پروژکتور این مسابقه را تماشا کنند. حتی یک بار قرار شد خبرنگاران زن به آزادی بروند و تقسیم بندی جایگاه خبرنگاران نیز انجام شد اما در نهایت این مسئله نیز به سرانجام نرسید و حالا همه امیدوارند که با حمایتهایی که از حضور زنان در ورزشگاه صورت میگیرد، این حضور امکانپذیر شود.
- 15
- 3
