رئیسی که نمی داند چه کند بهتر است برود

آیا میان ولی الله سیف و هرفرد دیگری که می تواند در شرایط فعلی جانشین او در بانک مرکزی شود به لحاظ اثرگذاری بر شرایط اقتصاد کلان ایران تفاوتی وجوددارد؟

برخی علاقه‌مندان به اقتصاد سیاسی ایران می گویند این تفاوت به اندازه‌ای نخواهد بود که رئیس جمهوری ریسک کرده و به جای ولی الله سیف فرد دیگری را به جای او منصوب کند. اعتقاد و باور این گروه این است که به دلیل فقدان ز که تابعیت محض از نهاددولت دارد تفاوتی میان سیف و فرددیگری که شاید به جای او بیاید نیست. از سوی دیگر همین نگاه باور دارد که اقتصاد ایران در چنان موقعیت دشواری قرار گرفته است که کل نهاد دولت نیز در پیشبرد آن به یک نقطه مطمئن قدرت چندانی ندارد چه برسد به اینکه رئیس بانک مرکزی بخواهد کاری کند.

از سوی دیگر برخی دیدگاه‌ها باور دارند در همین شرایط سخت و دشوار نیز وجود رئیس بانک مرکزی که دانش اقتصاد دارد و برای پیشرفت امور طرح و برنامه اقتصادی دارد و علاوه بر اینها انگیزه کار تازه و نوآورانه دارد و این کار را به دلیل داشتن سلیقه نو یاد گرفته است تغییر می‌تواند مفید باشد. باور این گروه دوم این است که ولی الله سیف اولا به دلیل اینکه فاقد دانش نظری در اقتصاد است و بینش اقتصادی ندارد و در بهترین حالت یک حسابدار ورزیده به حساب می آید بهتر است فردی با ویژگی‌های نزدیک تر به ریاست بانک مرکزی به جای وی بیاید. این گروه باور دارند که ولی الله سیف همانطور که دکتر بهکیش در جمع بازرگانان گفته است واقعا توانایی حل مشکلات پدیدار شده را ندارد.

این حرفی است که رئیس کل بانک مرکزی به بهکیش گفته و تاکید کرده است در شرایط دشوار امروز واقعا نمی‌داند چه باید کند و کاری از دستش بر نمی آید. با این توصیف و در صورتی که آقای سیف صادقانه و بدون عرف معمول که برخی مدیران برای نشان دادن خود می زنند که دیگر خسته شده ام و مرا ول نمی‌کنند گفته باشد که نمی داند چه کند بهتر است که در پایان دوره ۵ ساله ماموریتش استعفا کرده و جایش را به فرد دیگری بدهد.

واقعیت این است که گروه همکاران سیف نیز ممکن است از بی انگیزه بودن او برای ماندن یا نماندن آسیب ببینند و نهادی به اهمیت بانک مرکزی در این روزهای سخت از کارآمدی معمول هم دور بماند. بانک مرکزی در شرایطی که تحریم ها هر روز برگ تازه ای را رو می کند و نیاز به چابکی و تیز هوشی و استفاده از انگیزه کار و تلاش بیشتر دارد نمی تواند زیر نظر کسی اداره شود که خودش اعتراف می کند کاری از دستش برنمی آید.

دقت در نوع سخنان سیف در این روزهای سخت که حرف‌های عجیب می زند و تمایلات عجیب تری مثل آرزوی تاسیس بانک مشترک با سوریه دارد و یا اینکه التهاب در بازار آرزو سکه را به عوامل روانی و بیرونی نسبت می دهد نشان دهنده نوعی استیصال است. رئیس جمهوری حسن روحانی در این وضعیت که به همکارانی با انگیزه و با انرژی بالا برای دور کردن سیاست‌های پولی و بانکی از مخمصه فعلی دارد بهتر است با رفتن ایشان موافقت کند و خون تازه ای از مدیریت جسور و مبتکر و هوشمند و مدرن برای ریاست بر بانک مرکزی استفاده کند.