این مورینیوی مکار

موریسیو پوچتینو آن موقع نمی‌دانست اما او برای آخرین بار روی نیمکت تاتنهام نشسته بود وقتی ژوزه مورینیو در استودیوی تلویزیونی حاضر شد تا در مورد چلسی نظر بدهد. مربی پرتغالی درباره پیروزی ۳ بر یک لیورپول برابر منچسترسیتی در ۱۹ آبان گفت: «در هفته اول نگران بودم و هنوز هم در بازی‌های بزرگ نگرانم.»

این آخرین شیفت کاری او برای اسکای بود و روزی که اعلام کرد تکلیف قهرمانی روشن شده. او کار واقعاً عالی فرانک لمپارد در چلسی را ستود اما خاطرنشان کرد: «آنها دو بار به منچستریونایتد باختند، در خانه مغلوب لیورپول شدند و چهار گل از آژاکس خوردند. مشتاقم ببینم در بازی بعدی‌شان در اتحاد می‌توانند تناسب ایجاد کنند بین فوتبال خوبی که ارائه می‌دهند و آن نتیجه‌گرایی که تیم‌های طراز اول برابر رقبای درجه یک لازم دارند.»

جودی موریس، دستیار لمپارد، طاقت نیاورد و در اینستاگرام و توییتر واکنش نشان داد. چلسی آن موقع تازه کریستال پالاس را برده بود و با ششمین پیروزی متوالی به رده سوم صعود کرده بود و برای همین عده‌ای در استمفوردبریج که با سبک کار مورینیو آشنا بودند، خوششان نیامد. می‌دانستند او منتظر واکنش است و موریس این امکان را فراهم کرده بود.

مورینیو می‌دانست به زودی مربی تاتنهام می‌شود. قبل از حضورش در آنفیلد مذاکرات ابتدایی را انجام داده بود و بعد از تعطیلات بازی‌های ملی، مربی آرژانتینی اخراج شد و او جایش را گرفت. اولین پیامش را داده بود، اولین دامش را پهن کرده بود. مورینیو دوست دارد بازیکنانش یک هدف داشته باشند و لمپارد این را می‌دانست، همانطور که دوست دارد قدرت روانی رقبایش را بسنجد. اهداف کوتاه مدت او با پیروزی برابر وستهم و شکست دادن المپیاکوس و صعود به مرحله یک‌هشتم ‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا تأمین شد. ۹ آذر که تاتنهام بورنموث را برد و چلسی در خانه به وستهم باخت، مورینیو دوباره روی باشگاه سابقش زوم کرد: «ما وارد یک مرحله می‌شویم که بازی‌های زیادی داریم. شما می‌توانید به حریف فشار بیاورید، ما سه هفته دیگر با چلسی بازی داریم. اگر فردا با آنها بازی می‌کردیم شش امتیاز اختلاف داشتیم و این موقعیتی عالی بود اما باید تا آن موقع فاصله‌مان را حفظ کنیم.»

لمپارد در اولین فصل مربیگری خود است و برخی بازیکنانش تجربه بازی در چنین سطحی را ندارند. آیا می‌توانند با این فشار و استرس کنار بیایند؟ در زمین عالی مبارزه کرده‌اند اما جنگ روانی را چه؟ ترک‌هایی پیدا شده بود.

لمپارد شنبه گذشته وقتی تیمش به بورنموث باخت و تاتنهام به سه امتیازی‌شان رسید، گفت: «باید اعتراف کنیم در حال حاضر به اندازه کافی خوب نیستیم.» وقتی مورینیو مربی تاتنهام شد، فاصله ۱۲ امتیاز بود اما چهار برد از پنج بازی تاتنهام در برابر چهار باخت از پنج بازی چلسی اختلاف را کاهش داد.

خبرهای خوب دیگری هم بود وقتی توبی آلدرویرلد قراردادش را تا سال ۲۰۲۳ تمدید کرد و دستمزدش سه برابر شد و به ۱۵۰ هزار پوند در هفته رسید. پیروزی در بازی امشب باعث می‌شود تاتنهام به خاطر تفاضل گل بهتر بالاتر از چلسی قرار گیرد و جای تعجب نیست که برق بدجنسی در چشم مورینیو بدرخشد. او می‌تواند یک موفقیت شخصی را از یک دستاورد تیمی نجات دهد، پاسخی عالی به کسانی داده که بعد از اخراج از منچستریونایتد کارش را تمام شده دانستند.

او فصل قبل در همین مقطع منچستریونایتد را ترک کرد در حالی که یونایتد ۲۶ امتیاز داشت و ۱۹ امتیاز از لیورپول صدرنشین عقب بود. حالا با اوله‌گونار سولشر یونایتد یک امتیاز کمتر دارد، سه گل کمتر زده و از لیورپول ۲۵ امتیاز عقب است.

تأثیر مربی غالباً بزرگنمایی می‌شود بخصوص در انگلیس که هیأت مدیره ساکت است و بازیکنان معمولاً دهانشان بسته است و مربی تنها صدای باشگاه شناخته می‌شود.

قرار دادن چلسی به عنوان هدف از جهت رقابت لیگ برتر عاقلانه بود اما یک منفعت ثانویه داشت و آن ثابت کردن به هواداران تاتنهام بود که او هیچ تعلق خاطری به تیمی که در دو دوره مربیگری‌اش در آن سه قهرمانی لیگ برتر به دست آورده، ندارد.

وقتی از او سؤال کردند چرا به تیمی رفته که یک موقع می‌گفت هرگز مربی‌اش نمی‌شود، گفت: «آنها من را اخراج کردند و حالا من صددرصد تاتنهامی هستم.»

شاید می‌دانست به راحتی قبولش نمی‌کنند به خاطر موفقیت بی‌سابقه‌ای که با چلسی به دست آورده بود. کم کم این ایده را ایجاد کرد که یکی از آنها است، توپ جمع‌کن‌ها را بغل می‌کرد، گل‌ها و پیروزی‌های‌شان را با شور و هیجان جشن می‌گرفت و حتی با پیژامه اسپرز می‌خوابید.

دو هفته قبل در مونیخ، در آخرین ثانیه‌های بازی که به نظر می‌رسید با شکست به پایان می‌رسد، هواداران اسپرز که به آلمان رفته بودند، با صدای بلند آواز می‌خواندند. مورینیو به بازی پشت کرد تا به احساسات آنها پاسخ بگوید. به نشانه تأیید سرش را تکان می‌داد و با سوت پایان به تشویق آنها پرداخت. هیچ کدام از اینها تصادفی نیست. حتی غریزی هم نیست. مورینیو در پرداختن به جزئیات فوق‌العاده است. او نقشه می‌کشد و خوب این کار را می‌کند. از همان روزی که گفت نگران چلسی است، در این فکرها بوده.

مت بارلو