پشت پرده استیضاح وزیر اقتصاد چه بود؟

رییس کمیسیون اقتصادی و نماینده مردم تهران در پاسخ به این سئوال که استیضاح وزیر امور اقتصادی و دارایی تا چه حد تحت تاثیر مسائل سیاسی بود؟ گفت: حالا که یک سال از آن تاریخ گذشته است، می‌توانیم در آن مورد صحبت کنیم.

وی گفت: مجلس در سال گذشته، در چنین روزهایی چندین استیضاح را در دستور کار داشت اما به طور مشخص استیضاح وزیر امور اقتصادی و دارایی به استیضاحی تاریخی تبدیل شد.

وی به پیش زمینه طرح این موضوع در مجلس اشاره کرد و گفت: به جرات می‌گویم در این استیضاح هیچ شائبه سیاسی وجود نداشت و انتقاد من به طور مشخص به تیم اقتصادی دولت یعنی سازمان برنامه و بودجه، رییس کل بانک مرکزی و وزارت امور اقتصادی و دارایی بود.

 وی گفت: این سه نهاد مغز متفکر تصمیم گیری در حوزه اقتصادی هستند و در وضعیت وحشتناکی که پیش آمده بود و قیمت ها هر دقیقه و هر ثانیه بالا می رفت و نوسان شدید ارز همه چیز را تحت تاثیر قرار داده بود، هیچ واکنش درخوری نداشتند.

 حضرتی در توضیح این مطلب اضافه کرد: به عبارت دیگر ما نه به دلیل اقدام یا عمل، بلکه به دلیل بی‌اقدامی دست به این استیضاح زدیم و صراحتا بگویم من دلم می خواست آقای نوبخت، رییس سازمان مدیریت و برنامه ریزی و آقای سیف رییس کل بانک مرکزی را استیضاح کنم اما چون به لحاظ قانونی دستمان به آنها نمی رسید، تصمیم گرفتیم آقای کرباسیان را استیضاح کنیم.

وی درباره تهیه نامه استیضاح گفت: وقتی همکاران در مجلس نامه را آوردند من برای امضای نامه شروطی گذاشتم، اول اینکه کسی نباید با پس گرفتن امضا عقب‌نشینی کند چرا که در برخی موارد ابتدا ۳۰ نفر نامه را امضا می‌کنند و بعد کم کم امضا را پس می‌گیرند تا خود به خود قضیه ملغی شود. شرط دوم من هم این بود که حتما سخنرانی کنم، آن هم به عنوان نفر آخر. حالا می‌پرسید چرا؟ این برمی‌گردد به شیوه فرماندهی که باید عملیات آخر را من انجام دهم. وی گفت: تاکید دیگرم این بود که نباید وارد حوزه خصوصی شویم.

وی گفت: هسته اولیه امضاکنندگان استیضاح ۱۵ – ۱۶ نفر بودند، با این شروط نامه را امضا کردم، در این فضا بیش از صد نفر از بهترین دوستان اصلاح طلب و اصولگرا و حتی دوستان غیر سیاسی به من مراجعه کردند که امضایم را پس بگیرم، اما قبول نکردم.

وی اضافه کرد: از سوی دیگر من با استیضاح دوستی مواجه بودم که رفیق سی ساله من بود اما شرایط جامعه به شدت دشوار بود و زمانی که دیدم مردم زیر چرخ ماشین تورم و گرانی و نوسانات ارزی له می شوند و مانند جماعت بی صاحب برای خرید ارز و سکه و ثبت نام ماشین و ... می دوند نتوانستم دست روی دست بگذارم.  

وی گفت: با این مقدمه باز هم تاکید می کنم هدفم استیضاح شخص وزیر اقتصاد نبود و اگر قانون اجازه می داد ،نوبخت و سیف را استیضاح می کردم اما وزیر اقتصاد تنها کسی بود که مقابل مجلس پاسخگو بود.

وی به ماجرای استعفایش از فراکسیون امید اشاره کرد و ادامه داد: من دلم می‌خواست فراکسیون امید در این استیضاح پشت سر من قرار گیرد تا به نمایندگی از اصلاح طلبان فریاد بزنم اما نشد.  

وی گفت: هم فراکسیون امید و هم فراکسیون مستقلین و البته فراکسیون ولایی در جلساتی که داشتند به مخالفت با استیضاح رای دادند اما آنچه در مجلس رخ داد جزء اتفاقات ماندگار بود که هر سه فراکسیون در صدد ابقا برآمدند ولی وزیر رای نیاورد.

وی گفت: من در سخنرانی ام هم تاکید کردم که  که امروز روز سخت من است. دوست سی ساله ام را استیضاح می کنم و از آنجا که فراکسیون امید به ابقای وزیر رای داده است، قصد ندارم کاری خلاف تشکیلات انجام دهم از فراکسیون استعفا دادم تا به عنوان فرد آزاد صحبت کنم.

 وی گفت: البته شب قبل از استیضاح یکی از نمایندگان استیضاح کننده به من زنگ زد و گفت: من اولین بار است در جلسه استیضاح شرکت می‌کنم و نتوانستم نطقی مناسب آماده کنم، گفتم من برایت نطق می فرستم و نطقی که برای خودم آماده کره بودم برای ایشان فرستادم؛ ایشان هم در نهایت نتوانست صحبت کند و نطق من نزد وی ماند. آنچه در جلسه استیضاح گفتم تنها حرف های دلم بود و فکر می کنم یک جمله سبب شد ماجرا تغییر کند، به همکارانم گفتم شما از آقای رییس جمهور سئوال کردید و محتوای سئوالتان هم اقتصادی است، آیا رویتان می شود به وزیر اقتصادی ایشان رای بدهید بعد دوباره بگویید ما در این حوزه سئوال داریم؟

وی تاکید کرد: آقای کرباسیان هنوز هم دوست من است و آنچه در ان جلسه مورد سئوال و استیضاح قرار گرفت عملکرد اقتصادی کل دولت در آن دوره بحرانی بود.