اباذر اشتری روز چهارشنبه در گفتگو با ایرنا درباره مباحث مطرح شده در مورد قرنطینه (Quarantine) به دنبال شیوع ویروس کرونا در کشور بیان کرد :قرنطینه به دو نوع اجباری و اختیاری تقسیم بندی می شود. قرنطینه اجباری با اجبار حاکمیت انجام می شود که به چند موضوع نیاز دارد. برای اجرای قرنطینه الزامی قبل از هر چیز به جامعه قانون مدار نیاز است و سپس به امکانات پشتیبانی و لجستیکی و همچنین به سیستم منظم و یکپارچه حمایتی و بعد سیستم سلسله مراتب شبه نظامی و در آخر به سیستم پاک بدون شکاف و قاطع نیاز دارد. مجموعه این موارد، نیازهای ساختاری و اقتداری و در واقع از بالا به پایین محسوب می شوند.
وی در مورد قرنطینه اختیاری خاطرنشان کرد:قرنطینه اختیاری یا داوطلبانه به موارد نرم افزاری از جنس اجتماعی و فرهنگی نیاز دارد که از پایین به بالا محسوب می شوند. این نوع قرنطینه به مردمی نیاز دارد که اعتماد، اعتقاد و ایمان به نظام اطلاع رسانی، بهداشتی و حمایتی داشته باشند و بدانند که فراموش نمی شوند. اگر این اعتماد و اعتقاد وجود داشته باشد، مردم با آغوش باز در قرنطینه اختیاری شرکت می کنند.
چرا افراد به توصیه های وزارت بهداشت گوش نمی کنند؟
عضو هیات علمی پژوهشکده مطالعات اجتماعی و فرهنگی در پاسخ به این سوال که چرا بعضی افراد به توصیه های وزارت بهداشت مبتنی بر سفر نرفتن و در خانه ماندن توجهی نمی کنند، ذکر کرد :از آغاز شیوع ویروس کرونا در کشور حدود ۲۰ روز می گذرد و قطعه اول پازل کرونا در ایران می گوید که اخبار و شایعه هایی مبنی بر این مطرح شده که کرونا از ابتدای بهمن رخ داده بوده و به مردم اطلاع رسانی نشده است.
اشتری افزود :قطعه دوم پازل این است که در این ۲۰ روز همه رسانه ها اعلام کردند کارخانه های بهداشتی به صورت سه شیفت مشغول تولید ماسک و الکل و وسایل بهداشتی هستند و در روزهای آتی بصورت رایگان تحویل مردم می شود. قطعه سوم پازل این است که مردم هرچه صبر می کنند، خبری از ماسک و الکل نیست و در بازار سیاه مجبور هستند این موارد را با قیمت های گزاف بخرند.
این جامعه شناس ذکر کرد :قطعه چهارم پازل کرونا (corona) در ایران این است که مردم کم اطلاع و هیجان زده ، از ترس و نگرانی دست به اقدامات خطرناکی مثل خوردن الکل و ژل ضد عفونی می زنند و فوت می کنند. قطعه پنجم در مورد احتکار اقلام بهداشتی در حجم زیاد است که همین مسئله بیانگر نظارت ضعیف و ضعف در برخورد با متخلفان است. قطعه ششم پازل کرونا، عدم ارائه بسته های حمایتی از طرف دولت به مردم است. مواردی مانند بسته های اینترنتی مناسب یا اقلام غذایی یا کمک به بخشش مالیات و حمایت از صنف هایی که در این بازه زمانی ضرر کرده اند. قطعه هفتم پازل، وجود حجم بالای کارگران روزمزد و فصلی است. قطعه هشتم پازل کرونا، اطلاع از نظام های حمایتی سایر کشورها و در نتیجه احساس شکاف میان خود و دیگری است. قطعه نهم پازل، ارائه صرفا خبرهای نگران کننده و منفی و مرگ و میر درباره کرونا است.
وی گفت :اگر این موارد را کنار هم بگذاریم، مردم را نسبت به اقدامات حاکمیت در زمینه مبارزه با کرونا، نا امید و نگران و بی اعتماد می کند و نتیجه همین بی اعتنایی به اخبار و سپس خواهش های مسئولان است. در این شرایط هر فرد به هرشکلی که بتواند از هر نوع دستور سرپیچی می کند، حتی اگر بداند که سرپیچی از دستورات باعث زیان رساندن به خود و خانواده او می شود.
اثرات اجتماعی قرنطینه چیست؟
اشتری درباره اثرات اجتماعی قرنطینه در زمان شیوع بیماری واگیر ذکر کرد:درصورتی که افراد در قرنطینه احساس فشار، اجبار، اجحاف و محرومیت اجتماعی نکنند، قطعا قرنطنیه موثر است. در شرایط فعلی که اینگونه نیست، غیر از تخریب و افسردگی و سرخوردگی اجتماعی و کاهش سرمایه های اجتماعی حاکمیت و کاهش اعتماد، هیچ بهره ای نخواهد داشت.
وی افزود :تا درصورتی که درگیر بحران های این چنینی هستیم، امکان ظهور و بروز و ساخت و تقویت مولفه های سرمایه های اجتماعی ممکن نیست و هر روز هزینه آن برای مردم و حاکمیت بیشتر می شود.
این جامعه شناس ذکر کرد:اگرچه کمی دیر شده، اما هم چنان امکان پذیر است که سرمایه اجتماعی توسط مردم بازگردانده شود. زیرا اگر این بحران ادامه پیدا کند و مردم حمایت نکنند، طی چند ماه آتی ممکن است بسیاری از افراد سالخورده را از دست بدهیم.
به گزارش ایرنا، تا به حال ۹ هزار نفر در کشور بطور قطعی به ویروس کرونا مبتلا شده، ۳۵۴ نفر به دلیل ابتلا به این ویروس فوت نموده اند و ۲۹۵۹ نفر درمان شده و ترخیص شده اند.
- 19
- 5
