قرار بود تعاونیها چرخ اقتصاد کشور را به حرکت درآورند و سهم ۲۵درصدی از چرخ اقتصاد کشور داشته باشند که محقق نشده، اما تقاضا برای ثبت تعاونی همچنان ادامه دارد. در آخرین آمار ثبتشده که به آبان امسال مربوط است، در این ماه ۲۱۴ تعاونی و یک اتحادیه در کل کشور به ثبت رسیده که چهارهزار و ۹۳۰ نفر تعداد کل اعضای این تعاونیهاست و سههزار و ۶۷۷فرصت شغلی با سرمایه دو میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومانی ایجاد شده؛ البته براساس همین آمارها، تعداد تعاونیهای ثبتشده نسبتبه آبان پارسال ۳۱ درصد کاهش داشتهاست.
بیشترین تعداد تعاونیهای ثبتشده در این ماه در بخش کشاورزی، شکار و جنگلداری بوده که نشان میدهد مردم با این تصور که فعالیت اقتصادی در قالب تعاونی در این بخش روبه رشد است به کار در این حوزه تمایل بیشتری نشان دادهاند.
آمارهای کل کشور از عضویت ۴۴ میلیون نفر در تعاونیهای کشور خبر میدهد؛ یعنی نیمی از جمعیت کشور عضو تعاونی هستند و بنابراین ایجاد تحرک اقتصادی در این بخش تعداد زیادی از مردم را منتفع خواهد کرد و از طرف دیگر، شبکهای که ازسوی تعاونیها بین نیمی از جمعیت کشور برقرار شده، امکان اطلاعرسانی شرایط اقتصادی و نیز آگاهیبخشی برای برداشتن گامهای صحیح در مسیر رشد اقتصادی را برای دولت میسرکرده است.
اما فضلالله نصیری، رئیس کمیسیون توسعه تجارت اتاق تعاون، چندی پیش اعلام کرد که نیمی از تعاونیهای کشور غیرفعال هستند و توضیح داد: «ورود بیرویه محصولات خارجی که رقیب تولیدات تعاونیهای داخلی بودند سبب شد بسیاری از تعاونیهای تولیدی کشور با مشکلات زیادی روبهرو و از چرخه تولید خارج شوند.»
او با رد ادعای مسئولان وزارت تعاون که سهم تعاونیها را در اقتصاد کشور بین ۶ تا ۷ درصد اعلام کردهاند تاکید کرد: «این آمارهایی که دادهاند درست نیست و در بهترین حالت سهم حقیقی بخش تعاون ۳،۵ درصد بوده که با رشد جزئی در یکی دو سال اخیر در نهایت ممکن است به ۵ درصد رسیده باشد.»
دسترسی به بازار فروش از جمله مهمترین چالشهای پیشروی تعاونیها طی سالهای گذشته بوده، گرچه واردات بیرویه مشتریان تعاونیها را از محصولات داخلی رویگردان کرده، در بسیاری موارد هم دسترسینداشتن به بازار برای گردانندگان تعاونیها بهویژه تعاونیهای روستایی مشکلساز بوده است.
فروغالسادات بنیهاشم، معاون وزیر جهاد کشاورزی، در طرح مشکلات تعاونیهای روستایی میگوید: «بیشتر فعالان این بخش زنان هستند و بیشترین مشکلی که با آن دست و پنجه نرم میکنند دسترسینداشتن به بازار است.»
او با اشاره به اینکه از یکسو دسترسی به بازار برای گردانندگان تعاونی روستایی دشوار است و از سوی دیگر، محصولی که تولید میکنند عموما تاریخ مصرف محدودی دارد توضیح میدهد: «تکیه بر فناوری و بازاریابی اینترنتی تنها راه نجات این تعاونیهاست که برای تاسیس و گسترش چنین بازاری نیازمند همکاری نیروهای متخصص در این زمینه هستیم.»
مشکلاتی که تعاونیها در زمینه فروش محصولاتشان دارند مختص تعاونیهای کشاورزی نیست، بلکه بیشتر افرادی که دستاندرکار تعاونیها هستند مهمترین مشکل را به ضعف در همین بخش مربوط دانسته و معتقدند تا زمانیکه بازار مناسبی برای محصولات تعاونیها ایجاد نشود، امکان رشد این بخش از اقتصاد کشور فقط روی کاغذها وجود خواهد داشت و در عمل چیزی جز ناکامی برای فعالان بخش تعاون باقی نخواهد ماند.
- 11
- 5
