شهری که از گرما مردمش زیر زمین زندگی می‌کنند

صخره‌های سفید (White Cliffs) نام یک شهر بیابانی و کوچک دورافتاده در استرالیاست که مردم آن برای فرار از آفتاب سوزان تابستان زیر زمین زندگی می‌کنند. در این شهر همه نوع آدم از جانباز جنگ ویتنام و افغانستان تا پلیس بازنشسته و کارگر معدنی که زمانی آرزوی ثروتمند شدن داشته، زندگی می‌کنند.

فقط ۱۰۰ نفر در این شهر کوچک زندگی می‌کنند که در هزار کیلومتری شمال سیدنی قرار دارد و با نزدیک‌ترین سوپرمارکت ۳۰۰ کیلومتر فاصله دارد. تابستان‌ها دمای این شهر به ۵۰ درجه می‌رسد و از بالا شبیه یک بیابان مسطح غیر قابل سکونت است. برخی تخمین می‌زنند که حدود ۵۰ هزار گودال بلااستفاده در این شهر وجود دارد که توسط معدنچیان امیدواری ایجاد شده که زمانی به دنبال سنگ شانس خود بوده اند. امید‌های آن‌ها این منطقه را از بالا شبیه به سطح ماه کرده است.

ساکنان این شهر مجبورند از گرما زیر زمین زندگی کنند و برای رسیدن به نزدیک‌ترین سوپرمارکت باید ۳۰۰ کیلومتر رانندگی کنند. اما بیشترشان می‌گویند حاضر نیستند جای دیگری زندگی کنند. زندگی در این شهر چالش‌های زیادی دارد، اما سکوت و آرامش منحصر به فردی دارد که شهروندان قدیمی، آن را با هیچ چیز دیگری عوض نمی‌کنند.

هرچند بیشتر مردم خانه‌های بسیار فقیرانه و کوچکی دارند، اما برخی از آن‌ها هم خانه‌های زیرزمینی بزرگی دارند. خانه‌های بزرگ با درختان برگ‌داری احاطه شده اند که در ماه‌های تابستان تا حد امکان آن‌ها را خنک نگه می‌دارد. بیشتر خانه‌های شهر متعلق به کسانی هستند که امیدوارند روزی یک سنگ باارزش در زمین‌های معدنی آن پیدا کنند.

اولین سنگ اپال در این شهر در سال ۱۸۸۴ پیدا شد و تا سال ۱۸۹۰ یک شهر کوچک از معدنچیانی ایجاد شده بود. در این دوران مصالح ساختمانی به سختی به دست آمده و گران بود، بنابراین معدنچیان امیدوار از گودال‌هایی که قبلا حفر کرده بودند به عنوان خانه استفاده کردند. از آنجاکه زمین آن از ماسه سنگ تشکیل شده و خاک سست نیست، خانه‌ها محکم بودند. حتی برخی خانواده‌ها به این شهر می‌آیند و چند هفته چادر می‌زنند تا از سکوت بیابان استفاده کنند.