
روزشمار شروع بازیهای المپیک ۲۰۲۰ توکیو در حالی نزدیک شدن به این آوردگاه بزرگ و معتبر را به ما یادآور میشود که هنوز وضعیت آمادگی و انگیزشی برخی از ستارههای المپیکی و پرامید کاروان ورزش کشورمان برای کسب سهمیه و حضور در این دوره از بازیها مشخص نیست. یکی از چهرههای شاخص ورزش ایران که کاروان المپیکی کشورمان از ابتدا روی حضور و مدالآوری او در توکیو ۲۰۲۰ حساب ویژهای باز کرده است، سهراب مرادی دارنده نشان طلای المپیک ۲۰۱۶ ریودوژانیرو در رشته وزنهبرداری است.
سهراب بعد از پشت سر گذاشتن دو آسیبدیدگی جدی (دیسک کمر و کتف) و تحمل دو عمل جراحی سنگین، این روزها در شرایطی که آرام آرام به آخرین تورنمنتهای گزینشی المپیک در سال ۲۰۲۰ نزدیک میشویم، اینطور که از وضعیت تمرینی و روحی او پیدا است، گویا هنوز نتوانسته به شرایط استاندارد و قابل قبولی که از او در شرایط حساس و سرنوشتساز فعلی برای کسب سهمیه المپیک انتظار میرود، برسد.
کسب سهمیه کابوس سهراب در مسیر توکیو!
بیتردید کاروان وزنهبرداری ایران برای کسب نشان طلا در بازیهای المپیک ۲۰۲۰ توکیو روی درخشش و مدالآوری سهراب مرادی مرد طلایی وزنهبرداری ایران در بازیهای المپیک ۲۰۱۶ ریو حساب ویژهای باز کرده بود. اما آسیبدیدگیهای جدی و سنگینی که برای این وزنهبردار(مصدومیت دیسک کمر و کتف) در حین تمرینات آمادهسازی رخ داد، باعث شد تا امید کادرفنی و مدیریت فدراسیون وزنهبرداری برای رسیدن سهراب به المپیک ۲۰۲۰ و تکرار مدال طلای این وزنهبردار در توکیو کمتر از قبل شود. سهراب مرادی البته این روزها بعد از اینکه ۲ بار پیاپی جراحی موفقیتآمیزی را تحت نظر دکتر امینی در کشور آلمان پشت سر گذاشت، تقریباً به شرایط ایدهال تمرینی رسیده و در تمرینات البته خیلی سربسته و چراغ خاموش دست به وزنه میشود.
سهراب اگرچه حتی برای کسب سهمیه المپیک در دو تورنمنت سوییس و ترکیه هم شرکت کرده است، اما او فعلاً با امتیاز ۱۳۳۳.۳۶۹۴ و حضور در ۴ تورنمنت گزینشی المپیک (۲ مسابقه در دسته ۹۶ کیلوگرم و ۲ مسابقه در دسته ۱۰۹ کیلوگرم) در رتبه هفتادودوم جدول امتیازی دسته ۹۶ کیلوگرم برای کسب سهمیه ورودی به بازیهای المپیک قرار دارد. رتبهای که به هیچ وجه شایسته نام و اعتبار ستاره رکوردشکن وزنهبرداری ایران نیست و قطعاً اگر این روند برای او ادامه داشته باشد باعث دور شدن سهراب مرادی از جمع سهمیهبگیرهای حاضر در المپیک ۲۰۲۰ توکیو میشود.
کریخوانی برای رسیدن به دوبنده المپیک
قبل از اینکه سهراب مرادی درگیر آسیبدیدگیها و مصدومیتهای سنگینی مثل آسیبدیدگی دیسک کمر و کتف شود، این وزنهبردار قدرتمند بختیاری به واقع مرد شماره یک دسته ۹۶ کیلوگرم دنیا به شمار میرفت. سهراب به واسطه رکوردشکنیهای پیدرپی که در مسابقات مختلف و اردوهای آمادهسازی در دستور کار داشت، تبدیل به وزنهبرداری بیرقیب شد که در دسته ۹۶ کیلوگرم با رکوردهای خارقالعاده خود یکهتازی میکرد. سهراب حتی در تیم ملی وزنهبرداری ایران با شرایط ایدهال و استثنایی که داشت، به واقع حاشیه امنی برای کسب صد درصدی یکی از ۲ سهمیه ورودی ایران در بازیهای المپیک توکیو ۲۰۲۰ نیز به وجود آورده بود. تقریباً این موضوع برای مسئولان ورزش کشور و کمیته ملی المپیک نیز مسجل شده بود و تردیدی نیز در این موضوع وجود نداشت.
اما آسیبدیدگیهای جدی و خودساختهای که این وزنهبردار در حین انجام تمرینات اردویی خیلی مبتدیانه و بدون داشتن توجیه فنی با رفتن زیر وزنههای سنگین برای خودش ایجاد کرد، باعث شد تا امید اصلی مدال طلای وزنهبرداری در بازیهای المپیک ۲۰۲۰ توکیو تا حدود زیادی به یأس و ناامیدی تبدیل شود! سهراب به اجبار و به خاطر اینکه دردهایش را باید درمان میکرد زیر تیغ جراحی رفت تا شانسش را برای ماندن در گردونه المپیک توکیو از دست ندهد. هرچند سهراب مرادی درمانش را با حمایت کمیته ملی المپیک در کشور آلمان تکمیل کرد و با آمادگی نسبی مجوز رفتن زیر وزنه و تمرینات تکنیکی و رکوردی را دریافت کرد، اما صادقانه باید اعتراف کرد که شرایط روحی، انگیزشی و رکوردی سهراب مرادی بعد از انجام عمل جراحی با سهراب مرادی که قبل از آسیب دیدگی رکوردهای دنیا را پیدرپی میلرزاند زمین تا آسمان تفاوت کرده است.
سهراب مشخصاً این روزها با وجود اینکه تمریناتش را به صورت شخصی (خارج از اردوی آمادهسازی) یا در هنگام برگزاری اردو همراه با همتیمیهایش در کمپ تیمهای ملی وزنهبرداری سپری میکند، از لحاظ روحی و روانی هنوز نتوانسته خودش را با شرایط فعلی که دارد وفق دهد! از سوی دیگر در دسته وزنی ۹۶ کیلوگرم کادرفنی و مدیریت فدراسیون وزنهبرداری به واسطه صدور مجوز برای حضور تعدادی از وزنهبرداران جوان به همراه کیانوش رستمی دیگر ستاره عنواندار المپیکی کشورمان در این دسته وزنی المپیکی، تقریباً ترافیک سنگینی را برای رقابت و کسب سهمیه ورودی المپیک در این وزن ایجاد کردهاند.
شلوغی و هیاهویی عجیب که به نظر میرسد وضعیت حساس و مبهم سهراب مرادی ستاره استثنایی وزنهبرداری ایران در غبار و گرد و خاک حاصل از این شلوغی گم شده و احساس نمیشود! اتفاقی خطرناک و جبران ناپذیر برای کاروان وزنهبرداری ورزش کشور که قطعا اگر همینطور ادامه داشته داشته باشد میتواند مثل زمان آسیبدیدگی این وزنهبردار در آیندهای نزدیک تبعات منفی و سنگینی را به دنبال داشته باشد و ضربه مهلکی به پیکره کاروان ورزش ایران در المپیک ۲۰۲۰ توکیو وارد کند.
شاید یکی از دلایل مهمی که باعث شده سهراب مرادی ستاره وزنهبرداری ایران در چند سال گذشته، امروز در مسیر کسب سهمیه المپیک و حضور در رویدادهای گزینشی، خیلی ساکت و آرام، به دور از هیاهوی ایجاد شده و حاشیهسازی تمام نشدنی برخی که بیش از منفعت ملی و منافع وزنهبرداری و ورزش ایران، دنبال رسیدن به منافع شخصی و سود هستند، تصمیم گرفته چراغ خاموش راهش را برای المپیکی شدن هموار کند، همین جدالهای دو سر سوخت داخلی است که برای تخریب روحیه و تمرکز حساس این وزنهبردار طراحی شده است. کریخوانیهای غلط و اشتباهی که به هیچ وجه به صلاح هیچ یک از مدعیان پوشیدن دوبنده تیم ملی وزنهبرداری در بازیهای المپیک ۲۰۲۰ توکیو نیست.
نکته جالب و تعجببرانگیز در این بین، آرامش عجیب کادرفنی و مسئولان فدراسیون وزنهبرداری در خصوص وضعیت ستاره المپیکی و پرامید کشورمان در شرایط بحرانی فعلی این وزنهبردار است! زیرا اگر سرمربی تیم ملی وزنهبرداری و مدیریت فدراسیون وزنهبرداری حالا و در این شرایط حساس وضعیت مبهم و نابسامان سهراب مرادی، امید طلایی شدن کاروان المپیکی کشورمان در توکیو را درک نکرده و این وزنهبردار را به صورت ویژه حمایت نکنند، قطعاً خیلی زودتر از آنچه که فکرش را کنید، از همین بیتوجهی و سهلانگاری آسیب جدی خورده و در بازیهای المپیک توکیو تبعات منفی و تلخی را تجربه میکنند.
برنامه برخواه برای المپیکی شدن سهراب چیست؟
قطعاً سکوت عجیب و سؤالبرانگیز سرمربی تیم ملی وزنهبرداری کشورمان (حسین برخواه) از زمانی که سهراب مرادی درگیر مصدومیت سنگین در اردوی تیم ملی شد تا کنون که در آستانه پایان رقابتهای گزینشی المپیک ۲۰۲۰ هستیم، یکی از نکات مبهم و گنگ این ماجرا است؟! حقیقتاً مگر نه اینکه وظیفه ذاتی کادرفنی و سرمربی تیم ملی این است که اگر ورزشکار ملیپوشی در اردوی تیم ملی آسیب ببیند، از صفر تا صد پیگیر شرایط روز ورزشکار خود باشند تا ملیپوش خود را در کمترین بازه زمانی دوباره به شرایط آرمانی و استاندارد بازگردانند؟ حالا چرا محمدحسین برخواه سرمربی تیم ملی وزنهبرداری کشورمان به هر نحو از پاسخگویی در خصوص وضعیت سهراب مرادی و سایر ملیپوشان کشورمان در مسیر المپیک طفره میرود و به انواع مختلف از جواب دادن به رسانهها شانه خالی میکند جای سؤال و تعجب بسیار دارد؟! به جرأت میتوان گفت در طول ۶ سال گذشته تا به امروز، محمد حسین برخواه اولین و آخرین سرمربی حاضر در تیم ملی وزنهبرداری کشورمان بوده که کمترین تمایل و همکاری را با رسانهها داشته است. برخواه از زمانی که سرمربی تیم ملی شده است تا کنون هیچ گونه پالس مثبتی برای مراوده و پاسخگویی به سؤالات و شبهات فراوان موجود در خصوص تیم ملی و شرایط مبهم مربوط به ستارههای حال حاضر وزنهبرداری به رسانهها نداشته است. گویا او اصلاً اعتقاد و عقیدهای به ارتباط با رسانهها ندارد! اما سؤال ما از سرمربی تیم ملی وزنهبرداری کشورمان در خصوص سهراب مرادی این است که او و کادرش در شرایط بحرانی و سرنوشتسازی که پیش روی این وزنهبردار و سایر همتایان نخبه او در تیم ملی وجود دارد، چه برنامه مدون و کارآمدی دارند؟ حقیقتاً برخواه در این زمان مختصر باقیمانده با شرایط ویژهای که سهراب مرادی دارد، چه راهکاری برای بازگرداندن این وزنهبردار به چرخه تمرینی و شرایط رکوردی گذشتهاش برای تکرار رکوردشکنیها و کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۰ توکیو در دستور کار دارد؟ ما در ایران ورزشی بارها تلاش کردیم این فرصت را در اختیار سرمربی تیم ملی وزنهبرداری قرار دهیم تا او شبهات موجود را برطرف کرده و برنامههای خود برای موفقیت در المپیک پیش رو را تشریح کند اما هر بار در عین ناباوری با بیتفاوتی و پاسخگو نبودن او مواجه شدیم. حالا اما امیدواریم که برخواه به خاطر شرایط حساسی که پیش روی سهراب مرادی ستاره رکوردشکن وزنهبرداری کشورمان قرار دارد پاسخگو باشد و شرایط فعلی تیم ملی را در مسیر المپیک برای افکارعمومی شفاف سازی کند.
رضا عباسپور
- 14
- 5










































