وزیر ورزش و جوانان در بازدید روز گذشته خود از مجموعه فدراسیون کشتی و کمپ تیمهای ملی یکبار دیگر اعلام کرد، در بازیهای المپیک توکیو این توقع از کشتی میرود که بتواند صاحب ۴ مدال خوشرنگ شود. این برای چندمین بار است که وزیر ورزش و جوانان چنین اظهاراتی را مطرح میکند و توقع خودش و مجموعه وزارت ورزش و جوانان از کشتی، ورزش اول ایران را کسب ۴ مدال طلا در بازیهای المپیک عنوان میکند.
توقعی که در دیدار وزیر ورزش و جوانان با کادر فنی تیم ملی هم یکبار مطرح شد که در نهایت هم واکنش محمد بنا را در پی داشت. در جاهای دیگر این حرف مطرح شده بود که هنوز به طور دقیق مشخص نیست، منظور از این اظهارات چیست؟ آیا قصد روحیه دادن و بالا بردن اعتماد به نفس جامعه کشتی را دارند، یا اینکه هدف شانه خالی کردن از بار مسئولیت نتیجه در توکیو و انداختن آن به دوش کشتی است؟
البته کشتی در بیشتر دورههای المپیک به تنهایی بار ورزش را به دوش کشیده و این توقع همیشه از این ورزش وجود داشته اما اینکه وزیر ورزش و جوانان چند بار در دیدارهای مختلف این حرف را تکرار کند، جز اینکه بار روانی برای ورزشکاران و تیمهای ملی به وجود بیاورد حاصل دیگری ندارد. بخصوص اینکه در این چند وقت اخیر بارها از سوی مسئولان ورزش هم این نکته تأکید شده که بیشترین تخصیص بودجه برای کشتی بوده و این یعنی همه جوره کشتی حمایت شده و حالا وقت نتیجه گرفتن در المپیک است اما واقعاً در این دوره با توجه به شرایط کشتی و داشتههای فنیاش، کسب چهار مدال خوشرنگ در المپیک توکیو امکانپذیر است؟
حالا دیگر همه از وضعیت فعلی کشتی ایران و موجودیت این رشته آگاهی دارند و خوب میدانند که کشتی ایران در چند سال گذشته در شرایطی قرار گرفته که بازسازی دوباره آن به این زودیها ممکن نیست و حتماً شخص اول ورزش ایران هم در ریز جریانات و اتفاقهای چند سال گذشته قرار دارد. به هر حال مسعود سلطانیفر به عنوان وزیر ورزش و جوانان خوب میداند کار برای حضور موفق در المپیک در سال منتهی به بازیها و یا ۸ ماه مانده به آن انجام نمیشود و نیاز به یک پروسه ۴ یا ۵ ساله دارد تا یک رشته بتواند در المپیک به موفقیت درخشان برسد.
درست مثل سال ۲۰۱۲ که در بازیهای المپیک لندن سه مدال طلا برای کشتی فرنگی ایران حاصل شد و دلیل آن هم چهار سال کار بیوقفه در کشتی بود که از محمدرضا یزدانیخرم گرفته تا محمد بنا و همکارانش و حتی کشتیگیران گام به گام حرکت کردند و در نهایت در لندن منجر به کسب سه مدال طلا شد. کار به حدی دقیق و خوب پیش رفته بود که حتی وقتی یزدانیخرم در ۸ ماه مانده به المپیک از فدراسیون کنار گذاشته شد باز هم کشتی فرنگی توانست کار خود را به بهترین شکل ممکن انجام بدهد. آیا حالا که همه از کشتی چهار مدال طلا در المپیک توکیو میخواهند چنین برنامهریزی در این چهار سال انجام شده بود و آیا کشتی ایران گام به گام به المپیک نزدیک شده است؟
حداقل این روند باید بعد از المپیک ریو در کشتی استارت میخورد تا گام به گام به موفقیت نزدیک شود و در نهایت هم تیم در توکیو به نتیجه درخشان برسد اما بعد از ریو چه اتفاقاتی برای کشتی رخ داد؟ نتایج ضعیف در جهانی پاریس و بعد از آنهم رودررویی مسئولان وقت فدراسیون کشتی با وزیر ورزش و معاونانش شروع شد که در نهایت بعد از نتایج ضعیف جهانی سال ۲۰۱۸ منجر به کنارهگیری رسول خادم از کشتی شد. درست روزهایی که باید تیم برای المپیک ساخته میشد به خاطر درگیری دو نهاد مهم ورزش هدر رفت. درگیری که یک سوی آن وزارت ورزش و جوانان بود.
بعد از کنارهگیری رسول خادم نزدیک به ۱۰ ماه کشتی ایران بدون رئیس کار خود را پیش برد و در سرگردانی سیر کرد تا انتخابات برگزار و رئیس مشخص شود. آیا در آن زمان تصمیم گیرندگان برگزاری انتخابات و خارج کردن کشتی از بلاتکلیفی همین مسئولان ورزش نبودند و یا آن موقع نمیدانستند که کشتی قرار است در المپیک چهار مدال کسب کند و نباید زمان را از دست بدهد؟
حالا در هشت ماه مانده به المپیک تیم ملی کشتی فرنگی تمرینات خود را تعطیل کرده است. وزارت ورزش میگوید باید صرفهجویی کرد چرا که درآمد ۱۲۰ میلیاردی دولت به ۱۲ میلیارد رسیده و بهتر است که کمتر هزینه شود. اگر چه این کمتر هزینه شدن در رشتهای مثل فوتبال دیده نمیشود اما اگر قرار است در رشتههای المپیکی در هزینه صرفهجویی شود باید در سطح توقعات هم صرفهجویی شود! باید سطح توقعات از تیمهای المپیکی هم به همان اندازه بودجهها کاهش پیدا کرده و در آن صرفهجویی شود.
باید در این دوره دل به ستارههای کشتی بست تا شاید حداقل ورزش ایران بتواند آبروداری کند. ستارهای مثل حسن یزدانی که تنها شانس ورزش ایران برای رسیدن به مدال طلای المپیک است اما همین تک ستاره هم اگر تأمین بود شاید در لیگ کشتی نمیگرفت و شاید الان هم به این شکل مصدوم نمیشد.
محسن وظیفه
- 11
- 2
