به گزارش روزنامه سازندگی، حسین مرعشی در سرمقاله خود نوشت که سرعت تحولات بین‌المللی، وضعیت ایران و نتایجی که او حاصل ایستادگی مردم و نیروهای مسلح در ۱۶ ماه پس از جنگ دوم می‌داند، مسئولیت رئیس‌جمهور و دبیر شورای عالی امنیت ملی را سنگین‌تر کرده است. از دید او، پرسش تعیین‌کننده این است که این دستاوردها چگونه در سند نهایی پایان جنگ و درگیری با آمریکا و اسرائیل حفظ شوند و در تعیین مناسبات بعدی به کار آیند.
نقش پیشنهادی مرعشی برای رئیس شورای عالی امنیت ملی
مرعشی از پزشکیان، محمدرضا عارف و وزیران برای اداره کشور در ماه‌های دشوار قدردانی کرد. او معتقد است که مسئولیت پزشکیان از مدیریت امور جاری فراتر می‌رود. پیشنهادش این است که رئیس‌جمهور در جایگاه رئیس شورای عالی امنیت ملی، سهم بیشتری از وقت، نفوذ سیاسی و ظرفیت مدیریتی خود را صرف راهبری کشور کند.
اولویت مورد نظر مرعشی، شکل‌دادن به اجماعی ملی برای حفظ نتایج مقاومت است. به روایت او، مردم، نیروهای مسلح و دستگاه‌های سیاسی و اجرایی در این دوره سهم داشته‌اند و نتیجه آن باید در سند پایان جنگ ثبت شود. او از پزشکیان خواست فرماندهان نظامی، دیپلمات‌ها، جریان‌های سیاسی و نهادهای اثرگذاری از جمله نهاد رهبری را در فرایند شکل‌گیری چنین جمع‌بندی‌ای کنار هم بیاورد.
در نگاه مرعشی، نتیجه این رایزنی از پیش مشخص نیست. یک جمع‌بندی ممکن است ادامه مقاومت و صرف زمان بیشتر را ضروری بداند. گزینه دیگر این است که شرکت‌کنندگان به مسیری برسند که در زمان کوتاه‌تری امکان تثبیت دستاوردها در یک سند را فراهم کند. او بر توافق بر سر هدف مشترک پیش از انتخاب شیوه تأکید دارد.
تفکیک وظایف دبیر شورا و فرماندهان نظامی
مرعشی از عملکرد محسن رضایی در شورای عالی امنیت ملی قدردانی کرد و به سابقه و درجه نظامی او اشاره کرد. به گفته او، دبیری شورا مسئولیتی کشوری است و رضایی می‌تواند در کنار رئیس‌جمهور وظیفه هماهنگی و مدیریت جامع را بر عهده بگیرد. مرعشی پیشنهاد کرد تشریح و اعلام مواضع نظامی کشور بر عهده ستاد کل نیروهای مسلح و سپاه باشد تا وظایف هر بخش روشن بماند.
او در پایان خواستار بررسی همه سناریوهای محتمل شد. پیشنهاد کرد رئیس‌جمهور و دبیر شورا برای هر وضعیت، گزینه‌های مشخص و کارشناسی‌شده آماده کنند. به نوشته مرعشی، این راهکارها باید ابتدا در دبیرخانه بررسی شوند، سپس رئیس‌جمهور و اعضای شورا درباره آن‌ها نظر دهند و گزینه‌های آماده برای تصمیم‌گیری در اختیار رهبری قرار گیرند. او اجماع‌ساز بودن پیشنهادها و توان آن‌ها برای هماهنگ‌کردن مردم، نیروهای مسلح و مدیران سیاسی و اجرایی را معیار اصلی دانست.
در این سرمقاله، وظیفه رئیس‌جمهور و دبیر شورا در دو سطح مطرح شده است. نخست باید موضوع مورد توافق را میان دستگاه‌های سیاسی و نظامی روشن کنند. پس از آن می‌توان درباره زمان و روش رسیدن به سند، گزینه‌های متفاوت را با هم سنجید. مرعشی این ترتیب را برای رسیدن به تصمیمی که دستگاه‌ها بتوانند در اجرای آن هماهنگ عمل کنند مهم می‌داند. به پیشنهاد او، بررسی گزینه‌ها باید پیش از ارائه به رهبری به اندازه‌ای کامل باشد که انتخاب میان مسیرهای عملی امکان‌پذیر شود. او دبیرخانه و شورای عالی امنیت ملی را محل بررسی سناریوها و جلب نظر رئیس‌جمهور و اعضای شورا می‌داند. از دید او، نقش دبیر شورا در این فرایند به هماهنگ‌کردن دیدگاه‌ها و آماده‌کردن تصمیم مربوط می‌شود.
- 12
- 4
