داریوش ارجمند به بانی فیلم گفت: این روزها مسئله اخلاق در سینما توسط عدهای به طور کامل به دست فراموشی سپرده شده؛ هر چند که معتقدم این افراد برای ورود به عرصه هنر هیچ زحمتی نکشیدهاند و به همین خاطر است که این حرفه برایشان از اهمیت چندانی نیز برخوردار نیست. متأسفانه سینما و تلویزیون به محلی تبدیل شده که عدهای توانسته اند با پرداخت پولهای کلان و رانتهای موجود به راحتی وارد شوند. شما تصور کنید وقتی فردی به این شکل غیرحرفهای به سینما ورود میکند، مشخص است که در ادامه ماندگاری چندانی ندارد و پس از مدتی نیز کنار گذاشته می شود.
وی افزود: یک بازیگر در طول دوران بازیگری خود نقش های فراوانی را ایفا میکند. به نظرم جدا از اینکه بازیگر چه نوع کاراکتری را ایفا می کند، باید بتواند از پس ایفای نقش خود موفق بر بیاید. با احترام به تمام بازیگران، متأسفانه در حال حاضر برخی توانایی بازی در نقش خودشان را نیز ندارند چه برسد به اینکه بتوانند آن کاراکتر را در بین مخاطبان باورپذیر و ماندگار کنند. به عنوان مثال به بازی آقای نصیریان نگاه کنید. ایشان پس از این همه سال همچنان با عشق و علاقه سر کار خود حاضر میشوند و شما میتوانید اخلاق را به معنای واقعی کلمه از وی بیاموزید. زندهیاد آقای مشایخی و سایر بازیگران پیشکسوت نیز همینطور. حیف که این نسل دیگر تکرار نمی شوند. پیشکسوتانی که برای حضور در این حرفه زحمت کشیدهاند، تلاش کردهاند، درس خواندهاند؛ پس مسلم است که بعد از گذشت این همه سال همچنان قدر حرفه خود را می دانند و برای آن ارزش قائلند.
ارجمند در ادامه با اشاره به تغییر سبک و سیاق برخی از فیلم های امروز با آثار دهههای گذشته نیز گفت: من طی سالهای گذشته برخی از کمدیهای روی پرده را دیدهام. کمدیهایی که تنها برای فروش در گیشه ساخته میشوند و قصد دارند به هر قیمتی مخاطب را بخندانند. حالا این به هر قیمتی می تواند رجوع به شوخی های زشت و ناپسند باشد که این روزها ما در برخی فیلمها مرتب شاهد آن هستیم و یا اینکه بازیگر دست به دلقکبازی و حرکات موزون می زند که این هم نسبت به مورد اول نتیجه جالبی را در پی ندارد. شما ببینید در دهههای گذشته حتی در فیلم های کمدی علاوه بر ارائه یک اثر طنز و مفرح، در پایان برای مخاطبان نکات اخلاقی نیز در پی داشت.
یعنی پس از پایان نمایش فیلم، تماشاگر با یک پیام اخلاقی از سالن سینما خارج می شد.
بازیگر فیلم های «ناخدا خورشید» و «سگ کشی» در پایان گفت: به نظرم اعتماد مردم در حرفه هنر از درجه اهمیت بالایی قرار دارد و مسئلهای نیست که بتوان از آن به سادگی عبور کرد. اینکه یک تماشاگر به کار و حرفه شما اعتماد می کند و به تماشای اثر شما می نشیند، بسیار بسیار ارزشمند است. امیدوارم سینماگران ما ضمن رعایت مسائل اخلاقی و اصول حرفهایگری این حرفه، برای اعتماد مردم به اندازه کافی ارزش قائل شوند.
- 18
- 4
