به گزارش بانی فیلم،اما امسال به دلیل همزمانی ماه رمضان با مراسم ارتحال امام (ره) و طبیعتاً شب های قدر، جای خالی آثار طنز بین ۲ مجموعه تولیدی یعنی «نفس» و «زیر پای مادر» به چشم می خورد، مسئله ای که قطعاً پیامدهایی را به همراه خواهد داشت. علاوه بر این کمبود که کاملاً مشهود است، موضوع دیگری در این بین وجود دارد و آن محتوی و تم ۲ سریال موجود، برای ماه رمضان است. امسال در سریال «نفس» شاهد یک داستان تاریخی که به روایت انقلاب و پیش از آن پرداخته، هستیم و مجموعه «زیر پای مادر» نیز داستانی اجتماعی ـ اخلاقی دارد. حال اینکه پرداخت به این ۲ موضوع و قرار دادن آنها در کنداکتور ماه رمضان اتفاق خوبی است یا خیر، جای تأمل و بحث دارد.
در همین راستا ما در بانی فیلم نظرات منتقدانی که سال ها است با نگاه دقیق خود، رخدادهای موجود را از نظر می گذرانند، را جویا شدیم:
طهماسب صلح جو: کمدی از تراژدی برای مخاطب جذاب تر است!
طهماسب صلح جو، به عنوان منتقد تلویزیون، درباره اوضاع و احوال این رسانه در ماه رمضان، در نبود سریال های طنز به بانی فیلم گفت: تا جایی که من پیش از این اطلاع داشتم، قرار بود تا سریال «پایتخت» به ماه رمضان برسد، اما نمی دانم چه شد که این اتفاق نیفتاد. به هر حال کمدی در مقابل تراژدی از جذابیت بیشتری برای مخاطب برخوردار است و بیننده بعد از افطار مدام می چرخد تا کاری را پیدا کند که به جای دیدن مصیبت های گوناگون در آن کمی بخندد.
اما این اتفاق امسال رخ نداده است و باالطبع این کمبود تاثیر زیادی روی مخاطب می گذارد. مردم دوست دارند که حداقل در این ماه تلویزیون خودمان را نگاه کنند، نه شبکه های ماهواره ای را، اما کمبودهایی در آن حس می شود که این امر را مشکل می سازد. تلویزیون مدت ها است که از نظر سریال و برنامه سازی، در مضیقه است و این که چرا این اتفاق افتاده را، مدیران و مسوولان باید بگویند!
صلح جو در خصوص موضوع و محتوی موجود در سریال های در حال پخش بیان کرد: به عقیده من موضوع مهم نیست و مسئله ساختمان نمایش آن اثر است، این که کار جذابیت دراماتیک دارد یا نه. در واقع یک موضوع خیلی خوب هم، در نبود اجرای مناسب، دچار مشکل می شود، به همین جهت چندان نباید این مسئله را کند و کاو کرد، در مورد کمدی و درام نیز که صحبت آن مطرح شد، باید بگویم که این ها الگوهای نمایشی و ساختاری اند و موضوع محسوب نمی شوند، اما به همین جهت کیفیت ارائه و نمایش اثر بیشتر مدنظر است تا انتخاب موضوع آن.
شهرام خرازیها: مردم انتظار دیدن کار کمدی را از تلویزیون دارند!
شهرام خرازیها منتقد تلویزیون و سینما در خصوص خالی بودن جای سریال های طنز در ماه رمضان امسال، به بانی فیلم گفت: در یک دهه اخیر طبق روال صدا و سیما در ماه رمضان مردم این انتظار را دارند که در این ماه حداقل یک سریال کمدی ببینند، پخش این سریال ها با توجه به اینکه هر شب است، مسلماً در ایجاد روحیه نشاط و ارتقای سطح شادی در جامعه تاثیر به سزایی دارد. بنابراین نمی شود نقش سریال های تلویزیونی را برای مخاطبان آن در افزایش شادی نادیده گرفت. حال امسال که سریال ها درون مایه کمیک ندارند و بیشتر جدی و تلخ هستند، طبعاً از آن نشاط افزایی کاسته می شود و به انتظار مخاطبی که عادت به دیدن کارهای طنز در این ماه دارد، پاسخ داده نمی شود. در این باره نیز باید ببینیم که آیا این سریال های جدی می توانند جای خالی کارهای طنز را پر کند یا خیر.
وی ادامه داد: امسال سریال های موجود در ماه رمضان از لحاظ تکنیک و محتوی قابل دفاع هستند و بین این ۲ مجموعه به نظر من سریال «نفس» قوی تر است و در رتبه بعدی سریال «زیر پای مادر» قرار دارد. این ۲ کار فضای تکنیکال درستی دارند و سطح آنها از مجوعه های تلویزیونی بالاتر است، در واقع ساختار آنها به گونه ای سینمایی است. بنابراین فکر می کنم با وجود اینکه تلویزیون امسال سریال طنز ندارد، اما توانسته خلاء آن سریال ها را با مجموعه هایی پر کند که از لحاظ کیفی مطلوب هستند و به نظرم مردم هم می توانند با این قضیه کنار بیایند و از این کارها استقبال می کنند.
خرازیها در ادامه پیرامون موضوعات سریال های موجود و قرارگیری آنها در کنداکتور ماه رمضان گفت: در واقع فرمول و قاعده مشخصی وجود ندارد که بگوید در ماه رمضان باید به چه موضوعی پرداخته شود. تنها موردی که شاید بشود روی آن تأکید داشت، تولید کارهای با محتوی دینی و مذهبی است، چرا که این موضوعات در ماه رمضان بین مردم برجسته تر از قبل می شود، به همین دلیل از تلویزیون هم انتظار می رود که مجموعه های تولید شده به لحاظ دینی و محتوایی مقداری با قبل متفاوت باشد. در کل برای تولیدات ماه رمضان مهم این است که اثر موجود برای مخاطب، بعد از یک روز پر کار، آرامش ایجاد کند، حال اگر آن سریال دینی و مذهبی باشد که چه بهتر، اما اگر این گونه نبود، به عقیده من همین سریال هایی که در حال پخش هستند می توانند پاسخ مناسبی برای بینندگان در این ماه باشند، چرا که به طور کلی فرمول خاصی نداریم که موضوع موجود در هر اثری حتماً کمدی، ملودرام و یا دارای هر فضای دیگری باشد، کمانکه عملکرد تلویزیون در سال های گذشته و نشان دهنده پرداخت این رسانه به سوژه های مختلف در هر مقطعی است، مثلاً چند سالی سریال های ملودرام مورد توجه بودند، در زمانی مجموعه های مذهبی و سیاسی بیشتر ساخته نمی شدند و حتی مقطعی کارهای ماورایی بیش از پیش تولید می شد. به همین جهت نمی توان گفت معیار مشخصی برای یک اثر وجود دارد، اما علی القاعده آنچه که به نظر می رسد این است که اگر سریال بن مایه مذهبی و دینی قوی داشته باشد، بیشتر مناسب پخش در ماه رمضان و محرم است.
حسین سلطان محمدی: کمبود کار طنز به شدت حس می شود!
حسین سلطان محمدی به عنوان منتقد تلویزیون در گفت و گویی که با بانی فیلم داشت، درباره جای خالی سریالهای طنز در ماه رمضان بیان کرد: چند سالی ما به واسطه سریال های طنز به این مفهوم که ماه رمضان، ماه شادی است، نزدیک شده بودیم، اما از این برنامه های مفرح هم در سطح شهر کاسته شده است و هم تولیدات طنزمان کم شده اند. تولید سریال «پایتخت» هم که قرار بود برای ماه رمضان باشد، دیر شروع شد و به ماه رمضان نرسید. این شب ها نیز سریال «زیر پای مادر» جزو مجموعه های اخلاقی است که بیننده را وادار به نتیجه گیری اخلاقی از کنش و واکنش های کاراکترهای موجود می کند و سریال «نفس» هم به رخدادهای قبل از انقلاب که پیش از این هم کار شده بود، می پردازد و از هیچ یک از آنها طنزی در نمی آید.
وی ادامه داد: با وجود این سریال ها همچنان کمبود کار طنز را به شکل قابل توجهی داریم و این اتفاق باعث می شود تا بینندگانی که به واسطه مجموعه های طنز جذب تلویزیون می شدند، به راحتی توجهشان به کارهای موجود جلب نشود. این کمبود قطعاً بیننده را بین شبکه های دیگری که وجود دارد، پراکنده می کند، یا او را به حضور در سینماها که در حال حاضر میزبان «خوب، بد، جلف»، «نهنگ عنبر» و «گشت ۲» به عنوان کار طنز است، وا می دارد. متأسفانه نبود کار امسال به طور محسوس حس می شود و دست تلویزیون ما از نظر تولیدات قابل ارائه برای ماه رمضان خالی است.
سلطان محمدی در ادامه پیرامون قرارگیری موضوعات موجود در این دو مجموعه، در کنداکتور ماه رمضان گفت: در ماه رمضان از جهت مذهبی و فضای معنوی که وجود دارد، همواره در محافل گوناگون موضوعاتی چون خودسازی، اخلاق، توجه به معنویت و… مطرح می شود، گفتارهایی که از قدیم الایام در این ماه بوده و به آن توصیه شده است. تلویزیون هم در این مسیر با بهره گیری از افرادی که در این حوزه هستند، به میزان کافی به بحث های مورد نیاز می پردازد، یکی از نمونه های آن، گفتارهای پانزده دقیقه ای پیش از هر سریال با حضور آقای مکارم است، در شبکه های دیگر نیز با افراد گوناگونی این اتفاق رخ می دهد، به همین جهت این که بخواهیم باز هم جو را بیشتر به سمت چنین صحبت هایی پیش ببریم، موجی می شود تا فضا موجود، حالت اشباع پیدا کند و بیننده نیز از تلویزیون دور می شود. ما باید گفتار کلامی و برنامه داستانی اخلاقی به اندازه کافی داشته باشیم، اما نباید در این مسیر زیاده روی کنیم. امسال هم بر خلاف زمانی که مدام به ماوراء پرداخته می شد، این اتفاق را نداریم و به جای آن سریال «زیر پای مادر» که کاراکترهای متنوعی دارد را در کنداکتور می بینیم. البته این مجموعه هم الگو تجربه شده ای از یک سریال دیگر است. در سریال «نفس» نیز به همین منوال است و پیش از آن نیز به موضوع انقلاب و قبل از آن از زوایای گوناگونی پرداخته شده است، از همین رو نقطه قوت سریال «نفس» به بحث آن در بازسازی فضا بر می گردد.
وی یادآور شد: در هر حال همیشه صحبت هایی برای آثار تولیدی در این ماه وجود داشته و دارد، مثل زمانی که سریال ها پشت سر هم بودند و گاه اعتراضاتی مطرح می شد که این شیوه پخش و تولید موجب شده تا مردم به مسجد نیایند، اما از سوی دیگر گاهی مایه افتخار می شد که می شنیدیم آن قدر که سریال «مختار» توجه ها را به سمت تاریخ اسلام سوق داد، سخنرانان و خطبا نداده بودند، به همین جهت تأثیرگذاری مجموعه های داستانی حائز اهمیت است. به هر جهت در ماه رمضان شرایط حکم می کند که کارهای اخلاقی ارائه شود و تلویزیون هم فعلاً تنها تک سریال «زیر پای مادر» را با این محتوی دارد و باید ببینیم که قلم سعید نعمت ا… و تلاش این گروه در نهایت ما را به چه روایتی می کشاند. با همه این ها می توانیم ببینیم امسال که تلویزیون چندان سریال ندارد، باقی محافل مذهبی چه اوضاعی خواهند داشت!
- 18
- 6
