به گزارش فرادید، محوطه فال‌وارد در ساحل میان رودهای البه و وزر، گورستانی متعلق به اواخر قرن سوم تا اواخر قرن پنجم میلادی دارد. رطوبت و خاک رسی آن به حفظ چوب، پارچه و پوست جانوران کمک کرده است.
گور شماره ۲۶۵ و اشیای همراه آن
مردی حدوداً ۵۰ ساله در قایقی از چوب بلوط دفن شده و روی قایق را با تخته پوشانده بودند. کنار آن صندلی بزرگی از تنه توسکا قرار داشت که ظرافت ساختش باعث شده به تخت یا صندلی سلطنتی تشبیه شود. چهارپایه‌ای با نقش شکار و نوشته رونیک هم از این گور به دست آمده است.
لگن برنزی، ظرف سفالی، صفحه بازی و کمربندی با ویژگی‌های نظامی رومی، از جایگاه اجتماعی قابل‌توجه فرد حکایت دارند. چوب‌ها بومی منطقه‌اند، اما شیوه تزیین از هنر اواخر دوران روم تأثیر گرفته است.
پیوند ژنتیکی با حاشیه دانوب
دی‌ان‌ای مرد مدفون در قایق، در مقایسه با دو فرد دیگر این گورستان، نزدیکی بیشتری با جمعیت‌های حاشیه دانوب در جنوب‌شرق اروپا نشان داده است؛ محدوده‌ای که بخش‌هایی از کرواسی، اسلوونی، مجارستان و صربستان امروز را شامل می‌شود. دو نمونه دیگر به جمعیت‌های شمال‌غرب اروپا، از جمله عصر آهن بریتانیا و آنگلوساکسون‌های نخستین، نزدیک‌تر بوده‌اند.
پژوهشگران احتمال می‌دهند مرد از نیروهای متحد ارتش روم یا فدراتی بوده باشد. با این حال، کمربند نظامی به‌تنهایی این فرض را ثابت نمی‌کند و می‌توانسته از راه تجارت، ارث یا غنیمت منتقل شود. استخوان ماهی، حصیر نی و جعبه‌ای شبیه پرنده آبزی نیز در قایق وجود داشته و نشانه‌های عضلانی بازو، فعالیت‌هایی مانند پاروزنی یا ماهیگیری را محتمل می‌کند.
شناسایی عامل جذام، بدون نشانه روشن استخوانی
دی‌ان‌ای مایکوباکتریوم لپره در دندان و استخوان پاشنه فرد شناسایی شده، اما آسیب مشخص استخوانی ناشی از جذام دیده نشده است. بنابراین علائم احتمالی بیماری در زندگی او روشن نیست.
باکتری به دودمان چهارم تعلق دارد؛ دودمانی که نمونه‌ای از آن در مومیایی مصری متعلق به قرن چهارم تا دوم پیش از میلاد هم شناخته شده است. این شباهت، انتقال مستقیم بیماری از مصر به آلمان را اثبات نمی‌کند. یافته‌ها در مجموع برای بررسی جابه‌جایی انسان‌ها و ارتباط جوامع در قرن پنجم اهمیت دارند.
- 10
- 1
