به گزارش روزیاتو، حسین علی‌پناهی در مرور فیلم‌های شش ماه اخیر، آثاری با شیوه‌های ساخت و موضوعات متفاوت را کنار هم گذاشته است. این فهرست از یک انیمیشن استاپ‌موشن تا مستندی درباره الیزابت هولمز را در بر می‌گیرد و بر ارزیابی نویسنده از کیفیت روایت و اجرای آثار تکیه دارد.
۵. Wildwood؛ ماجراجویی در جنگلی ممنوعه
این اثر لایکا به کارگردانی تراویس نایت و نویسندگی کریس باتلر، پرو مک‌کیل، دختر ۱۳ ساله‌ای با صدای پیتون الیزابت لی، را به جنگلی جادویی در اطراف پورتلند می‌برد. کلاغ‌ها برادر نوزاد او را ربوده‌اند و پرو همراه همکلاسی‌اش کرتیس، با صدای جیکوب ترمبلی، برای یافتن او وارد این سرزمین می‌شود.
حیوانات سخنگو، راهزنان و گروه‌های در آستانه جنگ داخلی در برابر این دو قرار دارند. الکساندرا، جادوگری با صدای کری مولیگان، نیز بر این جهان خطرناک نفوذ دارد. نویسنده گزارش، تلاش برای نجات برادر را در پیوند با کشف توانایی‌های درونی پرو می‌بیند.
در ارزیابی منبع، اهمیت فیلم به توسعه طولانی، مقیاس گسترده محیط‌ها و تعداد زیاد عروسک‌ها برمی‌گردد. روزیاتو از ۱۶ سال توسعه و بیش از چهار سال تولید فیزیکی یاد می‌کند و پرداختن به سوگواری، خانواده و بزرگ‌شدن را از محورهای داستان می‌داند. تأکید گزارش بر ارزش هنر دست‌ساز در دوره گسترش ابزارهای خودکار است.
۴. Coyote vs. Acme؛ شکایت کایوت از سازنده ابزارهای معیوب
کمدی دیو گرین با فیلم‌نامه سمی برچ، انیمیشن را با بازی زنده ترکیب می‌کند. وایلی ای. کایوت پس از ناکامی‌های مکرر در گرفتن رود رانر، شرکت Acme را مسئول ابزارهای معیوب می‌داند و با کمک کوین ایوری، وکیلی با بازی ویل فورته، وارد یک دعوای حقوقی می‌شود.
طرف مقابل تیم حقوقی شرکتی قدرتمند است که بادی کرین با بازی جان سینا در رأس آن قرار دارد. فیلم‌نامه با اقتباسی آزاد از نوشته ایان فریزر در نیویورکر در سال ۱۹۹۰ شکل گرفته و نویسنده گزارش، نبرد شخصیت ضعیف‌تر با یک مجموعه بزرگ را هسته احساسی آن می‌داند.
روزیاتو همچنین به سرگذشت انتشار فیلم اشاره می‌کند: تصمیم اولیه برادران وارنر برای کنارگذاشتن اثر با هدف استفاده از مزایای مالیاتی، با حمایت گسترده طرفداران روبه‌رو شد و سرانجام مسیر اکران تغییر کرد. از نگاه نویسنده، ترکیب شوخی‌های فیزیکی با رابطه شخصیت انسانی و کایوت، دلیل اصلی موفقیت هنری این کمدی است.
۳. The Odyssey؛ بازگشت دشوار اودیسئوس
در اقتباس کریستوفر نولان از حماسه هومر، اودیسئوس با بازی مت دیمون پس از جنگ تروآ برای بازگشت به خانه سفری ده‌ساله را آغاز می‌کند. در سوی دیگر، پنه‌لوپه با بازی آن هاتاوی و تلماخوس با بازی تام هالند باید از خانه و پادشاهی در برابر خواستگاران قدرت‌طلب محافظت کنند.
گزارش، کشمکش قهرمان با رنج‌های جنگ، خدایان و موجودات افسانه‌ای را در کنار مضامین زمان و سرنوشت بررسی می‌کند. فیلم‌برداری هویته ون هویتما با دوربین‌های ۷۰ میلی‌متری آی‌مکس و جلوه‌های ثبت‌شده در برابر دوربین، از جنبه‌های فنی مورد توجه نویسنده است.
موسیقی لودویگ گورانسون با سازهایی مانند گونگ برنزی، آئولوس و چنگ توصیف شده است. رابرت پتینسون، زندایا، شارلیز ترون، سامانتا مورتون و لوپیتا نیونگو نیز در گروه بازیگران حضور دارند. رقم فروش بیش از ۱٫۸ میلیارد دلار در این مطلب، آمار نقل‌شده در گزارش روزیاتو است.
۲. Obsession؛ آرزویی که به کابوس تبدیل می‌شود
فیلم ترسناک کری بارکر درباره بیر بیلی، کارمند فروشگاه موسیقی با بازی مایکل جانستون، است که می‌خواهد نیکی فریمن با بازی ایندی ناوارت به او علاقه‌مند شود. او از شیئی ماورایی به نام One Wish Willow کمک می‌گیرد، اما نتیجه آرزو دلبستگی‌ای مهارنشدنی و هراس‌آور است.
نویسنده گزارش این داستان را وارونه‌سازی الگوهای رایج عاشقانه می‌داند؛ روایتی که رضایت، کنترل‌گری و تصور استحقاق در روابط را به پرسش می‌کشد. ایده برآورده‌شدن آرزو با پیامدهای تاریک، به سنت داستان «پنجه میمون» نزدیک دانسته شده است.
در این ارزیابی، بازی جانستون تماشاگر را میان همدلی لحظه‌ای و شناخت رفتار مسئله‌دار شخصیت قرار می‌دهد. اجرای فیزیکی و روان‌شناختی ناوارت و شیوه ایجاد تعلیق بارکر نیز از نقاط قوت فیلم شمرده شده‌اند. جایگاه دوم این اثر، داوری همین فهرست است.
۱. You Can See Everything؛ مستندی درباره روایت و واقعیت
انتخاب نخست فهرست، مستند نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم محصول A24 است. فیلم در ۳۴ روز منتهی به آغاز محکومیت الیزابت هولمز در زندان فدرال در سال ۲۰۲۳، او و شریک زندگی‌اش بیلی ایوانز را دنبال می‌کند و ادعاهای هولمز درباره بی‌گناهی را در برابر شواهد قرار می‌دهد.
روزیاتو بودجه اثر را هفت میلیون دلار ذکر می‌کند و می‌نویسد توافق تولید اجازه می‌داد در صورت نیافتن زاویه روایی مناسب، پروژه کنار گذاشته شود. به اعتقاد نویسنده، دسترسی به سوژه و پیچیدگی روانی مواجهه با او، فیلم را از یک شرح زندگی معمولی فراتر برده است.
گزارش از تغییر لحن میان دو نیمه فیلم، از طنز سیاه و فضای وهم‌آلود به پرسش‌های اخلاقی درباره مستندسازی، سخن می‌گوید. ورود آماندا سایفرد به روایت نیز از عناصر غیرمنتظره آن معرفی شده است. ارزیابی فروش و توجه فصل جوایز در این مرور، به گزارش منبع نسبت داده می‌شود.
- 16
- 3
