به گزارش خبرنگار ایرنا، کافه کتاب اردیبهشت امروز چهارشنبه مملو از علاقه مندان به ادبیات بود.
کتاب «صبور مثل بذر زمستان» گزیدهای از داستانهای کهن «فرج بعد از شدت» نوشته قاضی ابوعلی محسن تنوخی است که به انتخاب و مقدمه شمس لنگرودی و با تصویرگری فرشید پارسیکیا منتشر شده است.
محمد شمس لنگرودی شاعر و پژوهشگر در مراسم رونمایی کتابش با بیان اینکه در ادبیات کهن، آثار ارزشمند و قابل توجهی وجود دارد، گفت: این کتابها نه تنها از نظر ادبی اهمیت دارند بلکه آموزنده نیز هستند.
وی یکی از این آثار را «فرج بعد از شدت» عنوان و بیان کرد: این کتاب بارها ترجمه شده است که متاسفانه به دلیل متن سختی که دارد و خیلی از علاقه مندان به کتاب نمیتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شمس لنگرودی ادامه داد: ترجمهای که بر اساس آن کار کردم، با وجود اینکه در دوره نثر مصنوع و فنی پدید آمده است، روان و خوشخوان است ضمن اینکه داستانهای آموزنده در دل خود دارد.
وی گفت: محور اصلی کتابی که امروز رونمایی شد این پیام را به مخاطب منتقل میکند که پس از هر رنجی گشایشی در راه است همان معنایی که حافظ در بیت «چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند» به آن اشاره دارد.
شمس لنگرودی با اشاره به دشوار بودن متن اصلی و خارج شدن از حوصله به ویژه برای جوانان افزود: تنها داستانهایی را در این کتاب گنجاندهام که به نظر خودم روانتر و شیرینتر بود.
این شاعر و پژوهشگر با اشاره به اینکه این کتاب برای کسانی که به چگونگی زندگی گذشتگان علاقه دارند، مناسب است، تصریح کرد: در بیشتر داستان ها زنان حضور دارند اما محوریت داستانها مردانه است.
کتاب «صبور مثل بذر زمستان» در ۲۸۶ صفحه و با قیمت یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان از سوی نشر «وزن دنیا» روانه بازار کتاب شده است.
محمدتقی جواهری گیلانی معروف به شمس لنگرودی، شاعر، پژوهشگر، مورخ ادبی و بازیگر ایرانی در آبان ماه ۱۳۲۹ در محله آسید عبدالله لنگرود به دنیا آمد و پدرش از روحانیون و ادیبان لنگرود بود.
او تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در لنگرود گذراند و سپس وارد دانشگاه رشت شد.
علاقه زیاد پدر به شعر و انس مادر با کتاب، زمینهساز گرایش او به ادبیات شد به گونهای که در سال ۱۳۴۶ نخستین شعرش در هفتهنامه «امید ایران» به چاپ رسید.
لنگرودی در سال ۱۳۴۹ برای ادامه تحصیل در رشته اقتصاد، وارد مدرسه عالی بازرگانی رشت شد و در بهمن ۱۳۵۳ با مدرک کارشناسی اقتصاد فارغالتحصیل شد.
سال ۱۳۵۴، لنگرودی به تهران رفت و به تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانه خوارزمی مشغول شد، اما به دلایل سیاسی از کار برکنار شد و به رشت بازگشت.
او در سال ۱۳۵۵، نخستین دفتر شعر خود با عنوان «رفتار تشنگی» را با هزینه شخصی منتشر کرد و در اوسط دهه ۶۰ و پس از انتشار دو مجموعه شعر خاکستر و بانو و جشن ناپیدا نام شمس لنگرودی را برای خود انتخاب کرد و پس از انتشار قصیده لبخند چاک به شهرت رسید.
اما سپس حدود ۱۰ سال را به سکوت گذراند و سرانجام در سال ۱۳۷۹ مجموعه شعر نت هایی برای بلبل چوبی را روانه بازار کرد.
شمس لنگرودی در دهه ۸۰ سال های سکوت را جبران کرد و چند مجموعه شعر به چاپ رساند.
دهه ۱۳۸۰، دوره پرکاری برای او بود و هشت مجموعه شعر از او منتشر شد که از آن جمله میتوان به «پنجاه و سه ترانهٔ عاشقانه»، «رسمکردن دستهای تو» و «شب، نقاب عمومی است» اشاره کرد.
شمس لنگرودی برای اولین بار در سال ۱۳۸۹ در فیلم فلامینگو شماره ۱۳ در نقش یک شاعر در سینما ظاهر شد و پس از آن نیز در فیلم های دیگری همچون پنج تا پنج و احتمال باران اسیدی به ایفای نقش پرداخت.
او همچنین نامزد دریافت جایزه از جشنواره فیلم فجر و انجمن منتقدان سینمای ایران شده است.
- 15
- 1
